اما اين فقط يك تصميم احساسي و مقطعي نبود. چراكه پدرام با آن كه از همان نوجواني شاعر و نويسنده اي توانمند بود، در عرصه رسانه که عشق و آرزوی دیرینش بود ، باقي ماند و بعدها عضو شورای سردبیری جام جم ، ایران و مدیر کل مطبوعات داخلی شد و در هر سه قوه، مسئولیت هایی را پذیرفت که با توان و علاقه اش يعني روزنامه نگاری مرتبط بودند. تحصیلات حقوقی اش هم به وی کمک کرد تا در این عرصه آهسته و پیوسته رود و به تندروي هاي رايج در اين يا آن جناح سیاسی متمایل نشود.
پدرام از همان اوان نوجوانی نشان داد که دلبسته انقلاب و ارزش هاي نظام است، اما به جهت اشراف بر ادبيات و تعامل با چهره هاي گوناگون از جناح هاي مختلف، تفکر جناحی پیدا نکرد.
غیر جناحی بودن پاک آیین، وجه تمایز وی در بین مدیران شهرستانی و پایتخت نشین است . او قدر رسانه های محلی اعم از مطبوعات و سایت ها را می شناسد.عملکرد او در اداره کل مطبوعات داخلی هم گواه همین رفتار است. او بیش از آن که دلبسته روزنامه ها و خبرگزاری های سیاسی پایتخت باشد، دلبسته مجلات ریشه دار و نشریات و سایت های کم برخوردار استانی و شهرستانی است.
پاک آئین در دوران مدیریتش به اصلاح طلب و اصولگرا و اعتدالی ها نگاه برابر داشت. در دوره او روند توقیف رسانه ها که زماني به اوج رسیده بود، متوقف شد و مجوز هیچ رسانه ای به خاطر بی نظمی در انتشار لغو نشد.
و سخن آخر این که هر چند مدیران مسئول رسانه های کشور ، خود اهل شایسته گزینی اند، اما چه خوب است که این انتخابات رسانه ای را سیاسی نکنیم و با انتخابی درست، محیط رسانه ها را از افت جناح زدگی افراطی مبرا نگاه داریم.
