1400 سالی امیدوارانه

1400 سالی امیدوارانه

سال قرنطینه .سال سقوط .

مرگ سردار سلیمانی و شهادتش .سال تشییع جنازه سردار و مرگ ده ها تن از مردم در این مراسم .سال انتقام از آمریکایی‌ها و برخورد دو موشک به هواپیمای اوکراینی و مرگ ۱۷۹ نفر، افرادی که عمدتا نخبه و جوان بودند، با خروارها امید و آرزوسالی که کشته هایش بیشتر شد. اینها ورق هایی از سال99 است .سال سیاهی که چند ساعت دیگر رو به پایان می رود و صفحات روزهایش رنگی ندارد.
ولی سیر تصاعدی کرونا همچنان هست . یادمان نمی رود درسالی که رو به پایان است چقدر کشته‌ها فراوان شدند. بیمارستان‌ها پر شدند و مردم هفته‌ها به خانه‌ها پناه بردند.
این‌ همه مصیبت برای یک ملت در یکسال صفحات تاریخ این سال را از شدت سیاهی متمایز می‌کند.
یادمان باشد امیدمان از دست نرودسال 1400سالی است که می توانیم از تهدیدها فرصت بسازیم و دعا کنیم که این همه مرگ نباشد . رنج نباشد و مصیبت ها فراموش شود . یادمان باشد روزهای آینده نویدی دوباره به ما خواهند داد .

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *