دسته: اخبار

  • فراز و نشیب های حجـاب در ایـران

    فراز و نشیب های حجـاب در ایـران

    احمد ابراهیمی:  حجاب و پوشش زنان در تاریخ ایران فراز و نشیب هایی را به خود دیده است. در برخی از دوره ها پوشش از سوی حکومت ها مورد حمله قرار گرفته و در دوره هایی نیز مورد حمایت بوده است. اما در تمامی دوره ها، آنچه نمود دارد فرهنگ عفاف است که ریشه های خود را حفظ کرده و به نسل های دیگر انتقال یافته است.

    پوشش زن ایرانی پیش از اسلام

    با استناد به مدارک به دست آمده از دوره هخامنشیان، مانند تندیس ها، سکه ها، نقوش فرش، پارچه و نقش برجسته هایی که تعدادی از آن ها به خارج از ایران منتقل شده اند، و یا نوشته های برخی از تاریخ نگاران، می توان چنین برداشت کرد که پوشاک زنان ایرانی عبارت از لباس های بلند تا قوزک پا و گاهی فراخ، پیراهن های ساده تا پایین ساق پا به صورت ساده یا ریشه دار، و با آستین های بلند یا کوتاه بوده است.

    لباس های زنان ایرانی در دوره اشکانی عبارت از پیراهنی بلند تا به روی زمین، گشاد، پُرچین، آستین دار یا بدون آستین و یقه راست بوده است. همچنین پیراهنی دیگر داشته اند که روی اولی می پوشیدند و قد آن نسبت به اولی کوتاه و ضمناً یقه باز بوده است. روی این دو پیراهن، چادری سر می کرده اند.

    با مقایسه چندین نقش سنگی آناهیتا و نقوش دیگر با هم، به نظر می رسد که بانوان ساسانی، پیراهن بلند بسیار پرچین و گشاد می پوشیده اند و آن را با نواری در زیر سینه ها، مانند بانوان اشکانی، جمع کرده، می بستند. زنان عهد ساسانی گاهی چادرِ گشاد پرچین به سر می کردند که تا به وسط ساق پا می رسیده است.

    پوشش زن ایرانی پس از اسلام

    بحث پوشاک زنان ایرانی را در ارتباط با تمدن و فرهنگ اسلامی، باید از دوران سامانیان آغاز کرد. چون سامانیان خود را از نسل ساسانیان می دانستند، باید اذعان کرد که پوشش ایرانیان در این دوران (از اوایل دوره اسلامی تا عصر مغول) همان پوشش دوره ساسانی است که پیش تر درباره آن توضیح داده شد و زنان بالطبع از پوشش های سنتی چادر و روبندهای ابریشمی برای حجاب و پوشش خود استفاده می کردند، آن هم در رنگ های مختلف زرد، آبی و سیاه. در همین رابطه، مینیاتوری از یک نسخه بسیار قدیمی در کتابخانه ملی پاریس موجود است که ترکان خاتون، مادر سلطان محمد خوارزم شاه و حرم های او در لشکر مغول را می نمایاند که دو زن، یکی با چادر سفید و دیگری با مقنعه و چادر سیاه نقاشی شده اند.

    کمی پس از این دوره، در اثر تماس با ممالک متمدن همسایه، به خصوص چین و افزوده شدن بر قدرت اقتصادی مغول ها، لباس ها تغییر شکل یافت و زنانه تر شد. زنان شوهردار بر روی پیراهن خود چیزی شبیه به کیمونوی چینی، که بسیار گشاد بود و جلو آن تا پایین باز و آستین ها نیز بسیار گشاد بود و تا نوک پا می رسید، می پوشیدند. کلاهی بر سر داشتند که از جنس حصیر یا پوست درخت بود. موهای زنان و طرز آرایش آن ساده بود. فرق را از میان سر، باز می کردند، گیسوان را دو تا می بافتند و بر شانه ها می انداختند و به این ترتیب موها از زیر کلاه نمایان بود.

    طبق آثار به جا مانده در نقاشی های آن دوران حجاب زنان ایرانی تا اواخر دوران زندیه و اوایل دوران قاجار تغییرات زیادی ندارد  تا اینکه در سالهای ابتدایی دوران قاجاریه روبند هم به آن اضافه می شود!

    فراز و نشیب های حجـاب در ایـران
    فراز و نشیب های حجـاب در ایـران

    دوران قاجاریه

    پوشش زنان در عهد قاجار تا دوره ناصرالدین شاه تغییرات زیادی را به خود نمی بیند .

    پس از مسافرت ناصرالدین شاه به روسیه و فرنگ و دیدن پوشش زنان آنجا، شاه زنان حرمسرا را واداشت تا چاقچورها (شلوار بلند چین دار مخصوص زنان) را کنار گذارند، شلیته های کوتاه سر کنند و سر و موی خود را نیز با روسری های سفید ساده بپوشانند! سلیقه شاه به تدریج از درون حرمسرا به بیرون سرایت کرد و بسیاری از زنان و دختران خواص نیز به آن گراییدند.

    تغییرات بعدی از زمان سلطنت مظفرالدین شاه تا پایان دوره قاجار بود. در این دوره، کت و دامن و لباس به شیوه فرنگی، به ویژه در میان زنان طبقه مرفه، افزایش یافت. خانواده های وابسته به دربار از این نوع پوشش استفاده می کردند و زنان روشن فکری چون «قرة العین» بهایی نیز بدون حجاب در جمع ظاهر می شدند.

    دوران پهلوی اول

    پس از مشروطیت و به قدرت رسیدن گروهی از طرفداران غرب، روند نوگرایی و تجددخواهی شکل تازه ای به خود گرفت و کم کم عقده های محبوس در سینه غرب زدگان گشوده شد. شعرایی چون عارف قزوینی و ایرج میرزا، اشعاری در مخالفت با سنن دینی و حجاب سرودند و برخی نویسندگان و علمای دین را به باد ناسزا و مسخره گرفتند. سال های پایانی سلطنت قاجار در حقیقت سال های انزوای روحانیت شیعه و دوران میدان داری تفکر غربی در ایران بود.

    وقایع نگاران از سفر رضاشاه به ترکیه به عنوان نقطه عطفی در حکومت پهلوی اول و عامل اساسی جلب توجه وی به موضوع کشف حجاب یاد می کنند. در بهار سال 1313، هنگامی که رضاشاه سفر خود را به ترکیه آغاز می کرد، همسر و دختران شاه برای اولین بار بی حجاب ظاهر شدند.

    بلافاصله پس از بازگشت از سفر، رضاخان در تدارک کشف حجاب برآمد. در این سال به آموزش و پرورش ابلاغ شد که لازم است معلمان و دانش آموزان بدون حجاب در مدرسه حاضر شوند؛ اما در بسیاری از موارد نسبت به رعایت این ابلاغ با مماشات برخورد می شد. این ابلاغیه خود مخالفت هایی را از سوی نیروهای مذهبی برانگیخت.

    پاسبان ها و مأموران حکومتی هر زن محجبه ای را در کوچه و خیابان می دیدند به تعقیب وی می پرداختند و گاه تا داخل خانه ها می رفتند تا چادر و روسری را از سر زنان بکشند. کار به جایی رسید که برخی از زنان برای حفظ حجاب و از ترس مقابله با مأموران مجبور شدند به مدت چند سال در خانه بمانند و جز مواقع خاص، که نیروهای حکومتی در کوچه و خیابان دیده نمی شدند، خارج نشوند.

    دوران پهلوی دوم

    پس از روی کار آمدن محمدرضا، گروهی از زنان که از فشار حکومت پدرش سخت به ستوه آمده بودند، در مخالفت با کشف حجاب، در معابر عمومی با چادر ظاهر شدند.
    در مهرماه 1320ش، آیت الله سیدابوالقاسم کاشانی طی نامه شدیداللحنی به نخست وزیر وقت، خواهان کم کردن فشار بر زنان محجبه شد و پاسخ مساعد دریافت داشت. بالأخره در سال 1323ش، آیت الله سید حسین طباطبایی قمی، از مراجع وقت، طی نامه ای از شاه تقاضا کرد کشف حجاب اجباری را لغو کند.پس از لغو کشف حجاب، زنان مسلمان به طور علنی باحجاب ظاهر شدند؛ اما در این دوره بیشتر زنان در خارج از خانه از چادر رنگی استفاده می کردند.

    البته برخی از زنان خانواده های بی تقید که طی چند سال طعم آزادی به سبک غربی را چشیده بودند، دیگر حاضر به بازگشت به فرهنگ حجاب نبودند. مهم ترین تفاوت کشف حجاب در عصر پهلوی اول و دوم این بود که کشف حجاب در عصر رضاشاه به زور سرنیزه و در عصر محمدرضا به پشتیبانی تبلیغات حکومتی، گسترش یافت.

    در واقع پهلوی دوم با برنامه ای حساب شده و از طریق رسانه های گروهی، مراکز آموزشی، ادارات و سینماها تلاش کرد تا زنان را به بی حجابی و برهنگی تشویق کند. وی می خواست با وارد کردن زنان به صحنه های اجتماعی، خود را مدافع حقوق آنان جا بزند، حال آنکه زنان نیز همانند مردان از ابتدایی ترین حقوق انسانی مثل حق انتخاب آزاد، محروم بودند. اما هر چه به روزهای پایانی عمر رژیم شاه نزدیک تر می شدیم، جریان رواج حجاب شدت می گرفت و اقشار گوناگون با انگیزه های متفاوت به پوشش اسلامی روی می آوردند.

    فراز و نشیب های حجـاب در ایـران
    فراز و نشیب های حجـاب در ایـران

    پس از انقلاب اسلامی

    با توجه به اهمیتی که مبحث حجاب، پیش از انقلاب و نیز در جریان انقلاب پیدا کرده بود، طبیعی بود که پس از انقلاب هم انقلابیون در صدد ترویج، تعمیق و گسترش آن باشند. بنا بر این حجاب به عنوان امری ضروری تلقی شد و رعایت آن الزامی گردید. این مسئله اعتراضات اندکی را در پی داشت و برخی از اقلیت ها و گرایش های لائیک و ضددین، به اعتراض و راهپیمایی بر ضد آن دست زدند که با عکس العمل مردم و خصوصاً زنان انقلابی و محجبه مواجه شد و نهایتاً با حضور مردم در انتخابات و رأی دادن به جمهوری اسلامی، به تدریج حجاب در همه جامعه فراگیر شد.

     

    این هفته | inhaftemag.com

  • 5 عادت که جلوی پیشرفت زنان در کار را می‎گیرد

    5 عادت که جلوی پیشرفت زنان در کار را می‎گیرد

    202 سال طول خواهد کشید تا شکاف جنسیتی در اقتصاد سراسر دنیا از بین برود؛ این را مجمع جهانی اقتصاد در گزارش سال گذشته خود اعلام کرد. این در حالی است که بسیاری از
    پژوهش ها از اثرات مثبتی میگویند که تنوع جنسیتی روی کسب و کارها دارد.

    سالی هلگسن، مدرس مدیریت ۵ توصیه مفید برای زنانی دارد که میخواهند در کار خود پیشرفت کنند.

    1-روی دستاوردهای خود تأکید کنید

    به گفته هلگسن انتظار برای این که دیگران به خودی خود متوجه کار ما بشوند و از آن قدردانی کنند، به جایی نخواهد رسید.
    او میگوید با افراد زیادی برخورد کرده که در مورد دستاوردهایشان حرف نمیزنند. کسانی که به گفته او معمولا دو دلیل برای این کار خود دارند:
    بعضیها میگویندفکر میکنم وقتی کارم را درست انجام دهم، مردم خودشان باید متوجه شوند.عدهای دیگر هم این دلیل را می آورند کهاگر قرار است برای جلب توجه دیگران مثل یک احمق نفرت انگیز رفتار کنم، همین بهتر که کسی متوجه کارم نشود.به اعتقاد هلگسن چنین رویکردی هیچ نتیجهای برای فرد به دنبال نخواهد داشت.

    حالا سوال این است که چطور این عادت را تغییر دهیم؟

    هلگسن میگوید: نقاط قوت خود را پیدا کنید. مثلا اگر فکر میکنید رئیستان متوجه توانایی شما در برقراری ارتباط با دیگران نیست، یک بار در هفته برایش ایمیل بفرستید و به طور خلاصه
    بنویسید با چه کسانی حرف زده اید. به گفته هگلسن این روش برای زنان خیلی خوب جواب داده است.

    2-نه گفتن را یاد بگیرید

    هلگسن میگوید رفتارهایی که در شروع یک کار به شما کمک میکنند ممکن است با گذشت زمان به موانعی در مسیر پیشرفتتان تبدیل شوند: اگر همیشه به دنبال خوشحال کردن دیگران هستید، برای سپردن مسئولیت به دیگران ونهگفتن به آنها کار سختی پیش رو خواهید داشت. با این کار به دیگران اجازه می دهید از شما سوء استفاده کنند، از حد و مرزهایتان عبور کنند و وقت زیادی هم هدر بدهند.
    چطور میشود جلوی این اتفاق را گرفت؟ هگلسون میگوید با قدمهای کوچک جلو بروید و برای خودتان حد و مرز تعیین کنید:به خودتان بگویید: همین الانش هم مسئولیتهای زیادی دارم، بنابراین ماه آینده اگر از من خواستند به یک پروژه جدید بپیوندم یا کار دیگری انجام دهم، قبل از دادن جواب مثبت در موردش خوب فکر خواهم کرد. به این فکر میکنم که این کار چه سودی برایم دارد و این که آیا انجامش واقعا به نفعم هست یا نه.”

    5 عادت که جلوی پیشرفت زنان در کار را می‎گیرد
    5 عادت که جلوی پیشرفت زنان در کار را می‎گیرد

    3-کمالگرایی در برابر ریسک پذیری

    هلگسون میگوید: یکی از بزرگترین مشکلات کمالگرایی این است که نمیتوانید کاری را به دیگران بسپارید. این جمله کهآه! خودم انجامش بدهم راحتترمرا از خیلیها شنیدهام.اما یک راه بسیار آسان برای ترک این عادت وجود دارد.
    یک نفر را برای این که کاری را به او بسپارید در نظر بگیرید. این فرصت را به آن فرد بدهید و بعد از انجام آن کار نظرتان را هم به او بگویید. ریسک کنید و کنترل اوضاع را به فرد دیگری بسپارید.
    احساس خوبی نسبت به این کار ندارید؟ پس بد نیست بدانید مطالعات نشان داده در محیطهای کاری زنان معمولا برای بی اشتباه بودن و دقتشان تشویق میشوند و این در حالی است که مردان اغلب برای ریسک پذیری و جسارتشان پاداش میگیرند. هلگسن میگوید یاد گرفتن ریسک پذیری و دوری از کمال گرایی کلید پیشرفت در کار است.

    4-به خودتان اجازه اشتباه بدهید

    زنان معمولا سختتر از مردان با اشتباهات خود کنار می آیند و این می تواند مانعی جدی بر سر راه پیشرفت کاریشان باشد. هلگسن می گوید:با این کار در واقع به خودمان ضربه میزنیم.او توصیه میکند به جای این کار به خودتان کمی استراحت بدهید. بپذیرید که انسان هستید و مثل هرفرد دیگری ممکن است اشتباه کنید.

    5-از کوچک جلوه دادن خود دست بردارید

    هلگسن میگوید زنان چه در ظاهر و چه در طرز بیان خود معمولا خودشان را کوچکتر از آنچه هستند جلوه میدهند.

    معذرت خواهی، استفاده از جملاتی نظیریک لحظه وقت دارید؟، نشان ندادن اقتدار و نداشتن احساس تعلق به جایگاه خود از جمله ویژگی های اخلاقی مشترک در میان زنان است.

    هلگسون میگوید:اگر میخواهید به عنوان مدیر پذیرفته شوید، باید جایگاهتان را مشخص کنید و رفتارتان طوری باشد که دیگران متوجه ارزشها و توانایی های شما بشوند.

    این هفته | inhaftemag.com

  • هدایت فرمان زندگی سخت تر از فرمان اتوبوس است

    هدایت فرمان زندگی سخت تر از فرمان اتوبوس است

    در منزلش قرار می گذاریم، به قول اصفهانی ها در آنور آب . وارد که بشوی گلدان های قد کشیده جلویت صف کشیده اند. خانه خانم راننده ، متفاوت و زیبا است، با طراحی ویژه و چشم نواز. گفت و گویمان خیلی ساده جلو می رود. از اتفاقاتی که باعث شده او حالا یک راننده اتوبوس باشد و هم پای جاده قدم بردارد. حالا سه سالی گذشته و او پاسخ هدفی را می دهد که وی را وادار کرده یک شغل مردانه انتخاب کند. زنی با روحیه ای متمایزکه وقتی شرایط ایجاب کند دست به عمل می زند. خودش خانه اش را طراحی کرده و در طول زندگیش تجربه های بسیاری را از سر گذرانده، اما انگار در نهایت، رانندگی را انتخاب کرده است. دنیایی که آنقدر برایش جاذبه داشته که غم هایش را هر بار در آن جا می گذارد و به آرامش می رسد. گفت و گوی زیر حاصل مصاحبه با مریم گرامی است. کوچکترین فرزند خانواده گرامی. او دارای 5خواهر و دو برادر است و اعتقاد دارد چون با دو برادر زندگی کرده روحیاتش مردانه شده و شغل های مردانه را دوست دارد.

    از تولد ایده ای بگویید که باعث شد شما راننده اتوبوس شوید.

    در یک خانواده مذهبی بزرگ شدم و 11سالگی ازدواج کردم که حاصل آن سه دختر است . دو دختر بزرگترم در آلمان تحصیل و زندگی می کنند. پدرم در ذوب آهن کار می کرد. شوهر خواهرم راننده اتوبوس تعاونی 7بود که در یک سانحه جانش را از دست داد. شوهر خواهر دیگرم هم روی کامیون کار می کند. شاید همین پیشینه ها بود که علاقه من به کار مردانه رانندگی را در ذهنم جرقه زد. البته علاقه ام به راننده شدن از 8 یا 9سال پیش خیلی اتفاقی رقم زده شد. ما در تور مسافرتی بودیم که راننده در پلیس راه پیاده شد تا ساعت بزند . همانجا بود که پشت رل نشستم و احساس قدرت کردم. راننده اجازه داد که دو چهارراه را طی کنم. خیلی برایم جذاب بود. راننده به من گفت استعداد زیادی در زمینه رانندگی داری. زمان گذشت تا اینکه مادرم به دلیل بیماری در بیمارستان بستری شد. ایده خریدن اتوبوس در ذهنم موج می زد. رفتم بیمارستان و به مادرم گفتم به کسی نگو من می خواهم اتوبوس بخرم و خانواده را سوپرایز کنم. در همین حین گواهینامه پایه یکم را هم گرفته بودم. مادرم خوشحال شد. اما عمرش کفاف نداد تا رانندگی من را ببیند.

    آیا در این زمان مشوقی هم داشتید؟

    بله حسین همسرم، با تشویق هایش و مهدی دامادم با حمایت هایش، باعث شدند که در این حرفه پا بگذارم و با همین تشویق ها بود که توانستم موفق شوم. زمانی که اتوبوس خریدم اولین باری که پشت رل اتوبوس خودم نشستم خانواده ام را به سفر بردم و همه با من همراه شدند در راهی که انتخاب کرده بودم.

    و حالا که یک راننده موفق هستید، حتما واکنش مسافرها در اولین برخوردها به حضور یک راننده زن باید جالبترین بخش ماجرا باشد، درست است؟

    برخورد مسافرها متفاوت است؛ یادم هست اولین برخوردی که داشتم این بود که چند خانم سوار شدند و وقتی دیدند که من راننده هستم اعتراض کردند. دامادم که همکار من است به آنها گفت می توانید با اتوبوس دیگری بروید و حتی هزینه بلیط هایتان هم با ما باشد. آنها با اکراه قبول کردند که با ما باشند، صبح که به مقصد رسیدیم، برخوردشان زمین تا آسمان با وقتی که سوار شده بودند فرق کرده بود و دنبال من می گشتند که به خاطر آرامشی که در این سفر داشتند از من تشکر کنند. در این کار باید اعتماد به نفس داشته باشی و من سعی می کنم که انجامش بدهم .باید یاد بگیرم وترس از نتوانستن ندارم.

    برخورد آقایان با کار شما چطور است؟ این تابوشکنی برایتان سخت نبود؟

    ببینید به هر حال این کار مردانه است و باید یک آقا همراه شما باشد برای مثلا جا انداختن لاستیک یا فعالیت های مردانه دیگر، یک آقا همیشه باید کمک کننده باشد. که خوشبختانه من

    با دامادم کار می کنم و او در این زمینه کمک های زیادی به من کرده است. اما آنچه که دوست دارم بگویم این است که رانندگی اتوبوس بسیار شغل سختی است و من آقایانی که در این شغل هستند را تحسین می کنم و برای تک تکشان ارزش قایلم . اما به هر حال این شغل برای یک زن سخت تر است، به این خاطر که ما هر کاری بکنیم زیر ذره بین هستیم . مسئولیت ما چند برابر آقایان هست ، به این خاطر که اگر یک مرد راننده خطا کند و در دست انداز بیافتد، می گویند حواسش نبوده، ولی اگر یک زن همان خطا را داشته باشد می گویند ناشی است و به این شکل در اذهان جا افتاده است.

    نگاه فرزندان شما به شغل مادرشان به عنوان یک راننده جاده چگونه است؟

    بچه هایم این حرفه را دوست ندارند چون بعضی از نزدیکانمان جانشان را در تصادفات جاده ای از دست داده اند و به هر حال جاده حادثه آفرین است، از جاده می ترسند و از دست دادن من برایشان خیلی سخت است، شغل من را زیاد دوست ندارند.

    و تعریف شما از جاده چیست؟

    من عاشق جاده هستم . مسیری که در آن هستم، خط خوزستان است و پیچ های زیادی دارد و هر کسی جرات نمی کند به این مسیر بیاید، چون پر از پیچ و خم و پر از سوپرایز است و قابل پیش بینی نیست . همه جاده دو طرفه و پر از دست انداز و گردنه های زیاد و خیلی سخت و مشکل است، اما آنقدر عاشقش هستم که وقتی پشت فرمان می نشینم، غرق در جاده می شوم و همه مشکلاتم را فراموش می کنم. جاده برای من مثل آبی است که روی آتش ریخته می شود . حتی غم مرگ مادرم را در این جاده فراموش کردم و توانستم با آن کنار بیایم. در واقع دقایقی که پر از دردم سمت جاده می روم و جاده مسکن آرامبخش من است . اما بعضی ها می گویند جاده خشن است و جان می گیرد. خب ببنید به نظر من نباید جاده را به بازی گرفت. باید به جاده احترام گذاشت. جاده هم آب است و هم آتش هم مرگ است و هم زندگی . اگر یک لحظه فرمان از دستت خارج شود نابودت می کند، گرفتن فرمان درست در مسیر بسیار مهم است . رانندگی در جاده غیرقابل پیش بینی است و هر لحظه اتفاقی در جریان است و تو از یک ثانیه بعد جاده خبر نداری . باید با جاده دوست شد و
    عاشقش بود.
    از در دست گرفتن فرمان صحبت کردید.

    گرفتن فرمان زندگی و مادر بودن سخت تر است یا گرفتن فرمان اتوبوس ؟

    مادر بودن به نظر من سخت تر است. البته راننده بودن هم سخت است به این خاطر که 25 چشم به تو دوخته شده، 25 خانواده چشم به راه برگشتن مسافرشان هستند و این مساله مسئولیت تو را بیشتر می کند، چون جان مسافرها کف دستت است. برای همین اصلا به خواب و خستگی فکر نمی کنم و اگر متوجه شوم که خسته هستم سریع جایم را با همکارم عوض می کنم . در جاده محال است که بتوانی یک ثانیه هم چشم روی هم بگذاری و باید شش دانگ حواست به مسیر باشد تا خدای نکرده اتفاق بدی رخ ندهد. همیشه فکر می کنم که هم مالم هم جانم و همسر و سه بچه منتظر بازگشت من هستند، پس من بیشتر از مسافرانی که جانشان در دستانم هست، حواسم جمع است و آنها را صحیح و سالم باید به مقصد برسانم.

    هدایت فرمان زندگی سخت تر از فرمان اتوبوس است
    هدایت فرمان زندگی سخت تر از فرمان اتوبوس است

    پس ترازوی مادربودن و همسر بودن و کدبانوی خانه بودن سنگین تر است؟

    ببینید با اینکه من کارهای مردانه را بیشتر دوست دارم، اما این باعث نشده که کدبانو نباشم، به گفته بقیه آشپزیم حرف ندارد و برای همه کارهای خانه هم ارزش قایل شده ام تا همسر و فرزندانم کمبودی نداشته باشند.سعی کرده ام با برنامه ریزی بین کار خانه و بیرون از خانه تعادل برقرار کنم و شغلم به زندگی ام آسیبی نزده است.

    یکی از ویژگی های اتوبوس شما این است که این کدبانوگری را در ظاهر اتوبوستان هم وارد کرده اید. سبک سلف سرویس و طرحی که باعث شده ما ردی از یک خانم با سلیقه در اتوبوس شما ببینیم. این ایده چطور به فکرتان رسید؟

    من به شخصه ایده ها و طرح های نو را دوست دارم. این موضوع حتی در محیط منزلمان هم رعایت شده، دامادم هم که همکار من است همیشه از ایده های نو استقبال می کند. برای همین تصمیم گرفتم این ایده را که به نوعی احترام به مسافرانم هست را پیاده کنم و اتوبوسم تک باشد و فرق داشته باشد. برای همین با فلاسک چایی ،کافی میکس، میوه و ناهار به شکل سلف سرویس از مسافرانم پذیرایی می کنم، البته پذیرایی به شکل سلف سرویس فرهنگ خاص خودش را می خواهد که آرام آرام ایجاد خواهد شد.

    مسافر دائمی هم دارید؟

    بله همیشه، خیلی ها به من اعلام می کنند و دوست دارند که مسافر من باشند.

    اگر یک بار دیگر به دنیا بیایید باز هم همین شغل را انتخاب می کنید ؟

    فکر کنم اگر یک بار دیگر به دنیا می آمدم، حتما خلبانی را انتخاب می کردم، چون من کار مردانه و غیرممکن ها را دوست دارم .

    جریمه هم شده اید؟

    (می خندد) کم جریمه شدم؛ اما موضوعی که اتفاق می افتد این است که گاهی اگر همان خطای مردان را انجام دهی دو برابر جریمه می شوی و بعضی از افسرها در این زمینه بی انصافی می کنند، اما من فعل می توانم را برای آنها صرف می کنم. به پایان مصاحبه که می رسیم، فقط یک جمله می گوید: اینکه جاده همراه من است و پیچ و تاب و قصه هایش
    را دوست دارم…

    این هفته | inhaftemag.com

  • نقش زنان در بحران های اجتماعی

    نقش زنان در بحران های اجتماعی

    پروانه حسيني جامعه شناس:   تحقيقات نشانگر اين است که در کشورهای مختلفی که شاهد فجايع طبيعي ويرانگر مثل زلزله ، سيل و بيماري  بوده اند، زنان در دوران بهبودی و بازسازی نقش های مهمي بازی کرده اند ولي نقش آنها معمولا ناديده گرفته شده و به اندازه کافي شناخته، قدرداني، و تقويت نشده است.

    زنان علاوه بر نيازهای خاصی که در هنگام وقوع سوانح طبيعی دارند که بايد برطرف شوند، دارای دانش و توان و مهارت هايی هستند که اگر درست شناخته شود و فرصت و امکانات لازم و مناسب در اختيارشان قرار بگيرد ضمن تقويت توانمندی های خود مي توانند منابع انساني مفيدی براي ارائه خدمات اجتماعی به جامعه خود در دوران بهبودی و بازسازی باشند.

    نقش زنان در بحران های اجتماعی

    نقش زنان در بحران های اجتماعی
    نقش زنان در بحران های اجتماعی

    بازگشت دارايي و کمک مالی

    وقتي که سانحه ای طبيعی در محله ای فقير رخ مي دهد و يا باعث فقر مي شود، سرعت و کيفيت بهبودی به شدت بستگی پيدا مي کند به چگونگي نجات و بازگشت اموال در معرض خطر يا آسيب ديده افراد و همچنين جبران خسارات وارده با آنها به وسيله اهداء کمک های مالی، ورشکستگي و نياز شديد مالي مانع از عملي شدن برنامه ريزی های ويژه دوران بهبودی و بازسازی در زمينه های مختلفی مثل اجتماعی، روانشناختی، و بهداشتی می شود.

    هر چه طول زمان نياز شديد مالي طولانی تر شود مشکلات جديدی به مشکلات قديم اضافه شده به پيچيدگی آنها اضافه مي کند. در اين ميان مهم است که در برنامه ريزی های اقتصادی زنان نيز به عنوان دريافت کننده کمک های مالی در نظر گرفته شوند و زير سايه مردان خانواده ناديده گرفته نشوند. در روزهايی که شدت فاجعه زياد است و کمک رساني نامنظم غير متمرکز به شکل توزيع آذوقه و وسايل ضروری به کساني که به ماشين های مراکز امدادی هجوم می آورند صورت ميگيرد معمولا زنان عقب رانده مي شوند. درست نيست که فرض کنيم که هميشه و الزاما کمک هايي که به دست مردان داده مي شود به همه زنان نيز مي رسد. لازم است روشي اتخاذ شود تا آذوقه و وسايل ضروری مستقيما به دست زنان نيز برسد.

    احساس امنيتي که به ديگران منتقل مي شود

    در روزهای بعد و زمانی که کمک رساني منظم تر و با برنامه ريزی انجام مي شود نيز لازم است امدادگران روشي به کار گيرند که آذوقه و لوازم ضروری را تا جاي ممکن به دست زن های خانواده هم برسانند. اين کار نه تنها موجب مي شود که کمک ها متعادل پخش شود بلکه کمک می کند تا احساس استقلال و اعتماد و امنيت زنان تقويت شود، با امدادگران و مراکز خدماتي آشنا شوند، و با آنها ارتباط برقرار کنند. اين احساس اعتماد و ايجاد ارتباط با امدادگران و مراکز خدماتي مقدمات مشارکت در امور اجتماعي آنها را در مراحل بعدي دوران بهبودي و بازسازي فراهم مي کند. در اين مرحله همچنين لازم است که به زناني که وارد خدمت رساني اجتماعي مي شوند نيز کمک مالي ويژه اختصاص داده شود.

    تقسيم کار غير کليشه اي

    در دوران بهبودي و بازسازي امکان اين اشتباه وجود دارد که تقسيم بندي کليشه اي کار بين زن و مرد تشويق و ترويج و حتي تحميل شود. تقسيم کار به کار زنان در درون خانه و کار مردان در بيرون از خانه اغلب تقسيم بندي درستي نيست. هم زنان در بيرون از خانه مي توانند نقش هاي مفيدي داشته باشند و هم مردان لازم است در داخل خانه قبول مسئوليت کنند.

    يافته ها نشان مي دهد که در دوران بعد از فاجعه هاي طبيعي کار خانگي و مراقبت از کودکان و سالمندان و بيماران به شدت زياد و در عين حال امکانات و وسايل لازم براي انجام امور خانگي و مراقبتي کم و دشوار مي شود.

    عادي کردن اين انتظار که زنان خانواده موظف به انجام اين امور هستند بار بسيار سنگيني را بر دوش آنها که خود ممکن است حال خوبي نداشته باشند مي گذارد. بايد مراقب بود که بيش از حد توان و خواست زنان بر نقش مراقبتي و خانه داري آنها به شکل هاي مختلف تبليغ و تاکيد نشود. همچنين پر کردن وقت زنان و صرف تمام انرژي آنها براي رسيدگي به امور خانه داري و مراقبتي مانع مشارکت آنها در امور اجتماعي مي شود. اين نه به نفع آنان است و نه به نفع جامعه.

    مشارکت در رهبري و تصميم گيری

    بعضي از زنان هر منطقه آسيب ديده مهارت هاي مهمي مثل رهبري و سازماندهي گروهي دارند. توصيه مي شود که در دوران بهبودي و بازسازي زناني که پتانسيل کار گروهي و تاثيرگذاری جمعی و سازماندهی دارند شناخته شده و از آنها برای مشارکت در تصميم گيری ها و امور اجتماعي ويژه اين دوران استقبال شود.

    تجربه چندين کشور دچار حادثه نشان داده است که هر وقت زنان محلي خودشان در رهبري و تصميم گيري و سازماندهي گروهي مشارکت کرده اند کل جامعه سريعتر و گسترده تر و موثرتر از وقتي که فقط مردان در سمت هاي رهبري و تصميم گيري نقش داشته اند به نتايج مطلوب رسيده است. زنان به ويژه در روستاها و شهرهاي کوچک راحت تر از مردان به درون خانه ها راه پيدا مي کنند و مورد اعتماد زنان و کودکان و حتي مردان ديگر واقع مي شوند.

    بسياري از زنان بهتر مي توانند جامعه خود را آموزش دهند و به حرکت بياندازند. بنابر اين زنان محلي که اين توان و انگيزه و اراده با ارزش را دارند بايد شناخته شوند و امکانات لازم براي ايفای نقش های اجتماعی در سطوح رهبری و تصميم گيری و سازماندهی در اختيار آنها قرار بگيرد.

    این هفته | inhaftemag.com

  • Persian Women,From Nahid on earth to Anousheh in space

    Persian Women,From Nahid on earth to Anousheh in space

    Iran has an ancient culture and a great antiquity. In the history of the world›s ancient civilizations, this country has played the most prominent and important role in giving life and flourishing to the people of the world.
    Iranians has had a positive and significant view of woman in most time periods in history, especially in ancient times, when they considered her a holy, pure being and respected her status.
    In Persian, the word «woman» has its roots in «zadan» and «Ezaf-e shodan», meaning to give life and to be live.
    Throughout history, women have been respected and valued and sometimes they have been oppressed and victimized as well. In ancient Iran, woman, as was believed to be one of the most civilized creatures in the world, had been considered to have an elevated character and an honorable position.
    Being different from Arabs who thought of woman as a disgrace and the Greeks who considered her to be the embodiment of men’s lust and pleasure, Iranians
    acknowledged her a sacred and a pure being whose respected presence is a MUST for life.
    One of the signs of Cyrus’s majesty and grandeur is the compilation of the first human rights charter now available in the British Museum. This charter is a proof of gender equality, as Cyrus paid special attention to the status and character of women as the educators of the next generation.
    It is safe to say that in pre-Islam Iran and specifically in the Sassanid era, women had a very high position and were considered as important members of society to the extent that they had a voice in various issues and sometimes appeared to be in the decision-making position. A number of the Persian kings were women, among them was «Azar Midokht», the daughter of Khosrow Parviz. This shows that during this period men and women had equal rights in all matters.
    Women had such a value and personality in ancient Iran that they even had their say among religions and were considered great and praiseworthy, as in the Zoroastrianism one day of the year was denominated as Women’s Day.

    On the fifth day of Espandarmad (the last month of the year), the people of Iran used to hold a celebration and call it Eid-e-Zan (meaning Woman’s feast ). On this day, it was customary for men to give valuable gifts to their wives. This culture was symbol of appreciation of women’s efforts.
    Throughout history, human beings have always sought a more evolved model than themselves to make their way of life similar to that of the model. This model has sometimes found a special place in the beliefs of people as myths which show the cultural identity of a nation.
    Sometimes these myths have found their way into the heart of a nation that have gradually become great Gods and have been praised and worshiped.
    One of these myths, which has reached the level of being a goddess and is of great importance in ancient Iran, is called «Nahid», the goddess of women.
    Nahid, as the goddess of pre-Islamic women, was a female god who was believed to be the supervisor of all women’s actions and behavior, become
    angry or pleased with them and help them when needed.
    Iranians built temples for this goddess, made her statues and placed them inside the temples as a symbol, an example of which is in «sarab» a village
    in the city of Kermanshah. This goddess is called the mother goddess.
    Based on Iranians beliefs, Nahid is the god of purity, innocence and the goddess of pregnancy who comes to the aid of women during childbirth. Nahid is also praiseworthy in the eyes of Iranian men since this goddess, as a model of Iranian women, has purity and chastity and an elevated personality full of dignity and sobriety and loves infallibility.

    Persian Women,From Nahid on earth to Anousheh in space
    Persian Women,From Nahid on earth to Anousheh in space

    After this period, up until the end of Qajar era, there was no trace of women and women’s rights and freedom. Although prominent women sometimes contributed significantly and made history but this was not a general trend.
    It should be acknowledged that Iranian women had an active role in events such as the tobacco protest and the Persian constitutional revolution in late Qajar period, but this presence was nothing more than a spark and did not result in a positive outcome that facilitates the provision of their basic rights to enter the context of developments.
    In the Pahlavi era, the slogan of women’s liberation became the focus of politics, and women were able to enjoy certain rights, but in practice they were still on the sidelines. During this period, the presence of women was not strong, and in fact they had not an audible voice.
    With the beginning of Pahlavi reign, although democratic institutions were not allowed to engage in political activities, but a number of reforming events took place in the personal and social life of Iranian women and as a result shed some light on social demands. In this era, the crisis of women’s rights, which had been hidden for
    generations, became an important issue in its fanatic form. This was for the first time that confrontation between modernism and traditionalism with the issue of women’s rights in focus arouse and Iranian women became a living diagram of this confrontation.
    Despite such a background, women appeared actively during the Islamic Revolution of 1978 and showed their hidden and potential power to participate in the developments of the revolution. This contribution was such a significant one that if we eliminate women from the grounds of the Islamic revolution victory, other factors will not be as effective. Furthermore, Imam Khomeini had constantly highlighted the importance of this stratum of society.
    The role of women in the victory of the revolution and after that in eight years of imposed war with Iraq is undeniable. This time, the Iranian woman had two goals by appearing on the forefront of the revolution: first protesting the status quo and second demanding a fundamental change in the way society views women.

    The role of women should not be overlooked in the process of contemporary developments. Today, women’s empowerment and efficiency go hand in hand with men’s and perhaps they take the lead. Women have awareness of their rights; However, there is still a long way ahead to get to that desired result.
    However, it must be admitted that the issue of women and their legal liberations is one of the special phenomena of the current era, and this movement has emerged as a social movement in European societies since the nineteenth century.
    Although today’s extremist versions of this movement have shown themselves in the form of feminism, the true women’s liberation movement has humane and justice-oriented themes. Today, the issue of women’s freedom, as well as political participation and freedom of expression, is one of the important challenges between religious thoughts and human schools.
    In post-revolutionary Iran, many efforts were made to create a better position for women. Anousheh Ansari, an Iranian woman, went into space and Maryam Mirzakhani won the world’s greatest mathematician award. They even have been able to take on some of the key positions in society, such as the vice president of the country. By doing so, the Iranian woman was able to show her abilities in society and proved that the issue of women’s political activity from the Islamic point of view does not contradict the modernization of contemporary Islamic thought and that the survival of the Islamic Ummah from current crisis is possible only with women’s active participation in reformation and development.
    The active presence of Iranian women in various fields has invalidated reactionary ideas, showing that Islam, and in particular Shia jurisprudence (Figh), is the best supporter of women’s rights. Therefore, it should be said that women’s participation in society actually requires a new understanding of the existing realities.

    این هفته | inhaftemag.com

  • Women Felt missingat the Top man agement positions

    Women Felt missingat the Top man agement positions

    Meisam Shekarisaz: The issue of women’s participation in various jobs and their increased contribution in the development and growth of the country is an important
    issue that has been trusted by all governments since the Islamic Revolution. In addition, candidates in various election speeches emphasized the importance of focusing on Iranian women roles at the top management positions.
    Based on the intentions of the constitution, women just like men shall be present in all political, economic and social spheres of the country though, they have a very small share (about
    %5) at the top management positions and have not yet been able to achieve a position commensurate with their capacities.
    Women’s conformity, more precision in the work process, ability to gain public trust and participation, financial discipline, more active participation in educational programs and their attention to the cultural and social dimensions of the country’s development are among the reasons based on which we should trust women in management positions.
    In fact, if the Iranian society wants to move towards a real growth and development, the only way to do so is to have meritocracy in management, and if this meritocracy is not implemented in practice, our country will never be a developed country. accordingly, in many cases women are more competent managers than men, but unfortunately, they are not trusted, in other words they are not allowed to grow and be the leader in a patriarchal-thinking atmosphere.
    This is an undeniable and a proved fact that in equal conditions, female managers are more successful than male managers, because they show more commitment.
    In developed countries, where the managerial opportunities for men and women are equal, the number of managerial violations, rent-seeking, and gross errors among female managers are much fewer than those of male managers.
    Therefore, if meritocracy is to be promoted in the country, women managers should be valued more in practice and given the opportunity for macro-management, rather than in the best possible way being the second person.
    Iranian society needs an increased trust to female managers, and the government can pave the way to encourage this belief. Just as the first reform government paved the way for the formation of councils, which was a major step in the growth and development of democracy in the management of cities and villages and the resolution of problems, can certainly lead to the development of real democracy in the country’s business environment by enacting laws that facilitate women’s participation in senior management positions.
    Certainly, you will see that women will respond well to this trust given to them, and a female minister, a female governor, a female director general, etc. won’t perform poorly as opposed to men if not better. In this process of meritocracy, women will be given more opportunities to play a role.
    In conclusion, it is worth mentioning that this measure is not enough for the political and social development of this Islamic country, but it is necessary to regulate
    justice-seeking laws and to protect women in the economic, professional, dignity and management related areas and to welcome the views expressed supporting women’s and human rights, and are inclined towards the national interests and human values.

    این هفته | inhaftemag.com

  • Iranian woman ,a manifestation of beauty, power and kindness

    Iranian woman ,a manifestation of beauty, power and kindness

    Samira haji babaei:
    In Persian culture, woman means fertile and life-giving. she is the source of life and undoubtedly the foundation of a family depends on the presenceof a woman.
    Woman is a creature adorned with many secrets and wonders, and thanks to these wonders, the life of the human beings is in continuity. Women have a subtle
    elegance and a great sense of beauty that makes them stand out from men.
    Iranian women have always been valued and respected in different historical periods, while since a long time they had a changing position in the world. Iranian women have worked hard for the advancement of civilizations and cultures.
    The role of women in Iranian culture has had many ups and downs in various historical periods. In line with the change of governments and religions, the
    presence of women in society has also undergone many changes. This change has manifested itself both in presence and the social behaviors and character of
    women in society.
    In the history of this land, there have been women who have done great work in a relatively patriarchal society. Purandakht Sasani, as an example, is the woman who after Ardeshir Shirviyeh, was crowned king in Ctesiphon and ruled over Iran.

    The Iranian woman is the manifestation of beauty, power and kindness. Three authntic and sacred words that are represented in every single Iranian woman.
    An Iranian woman, in any role and social position, is interested in beauty and glory. Thus, such a woman is an inexhaustible source of kindness and is famous for
    her power and glory in the world.
    Here, we have tried to present an image of an Iranian woman that revolves around these three axes. beauty,power and kindness.
    Iranian Woman, A Character of Beauty Man, inherently loves beauty. Meanwhile, women want more beauty than men because of their elegance
    and softness. This attraction to beauty can be studied from various angles.
    The First aspect is the beauty of each person’s appearance.
    This type of beauty involves hair and face makeup, matching clothes, and fitness. Part of human nature seeks beauty, and God does not
    deny the fact that human nature seeks beauty of any kind.
    There are countless verses (from Quran) and hadiths in this regard that encourage women to become more beautiful.
    Imam Sadegh says «It is not proper for a woman to leave herself without an ornament, even though it is an ordinary necklace, and it is not proper and desirable for
    her to remove the dye from her hand, even if it is once with henna and even if she is of not young.»
    Iranian Woman, A Character of Power
    The iranian woman is the manifestation of beauty and chastity, and the man is the manifestation of being fascinated and captivated.

    Women have tremendous power to attract men. A woman can fascinate men not only with her beautiful appearance, but also with her words, way of speaking
    and her fascinating look.
    According to the existing litrature, the Zoroastrian religion in pre-Islamic Iran was a good provider for
    empowering women. In the religion of Zarathustra and in the book of Avesta, women had a high value, dignity and respect. Women have been the beacons of fire and
    the main pillar of the family.
    At a time when women in the mythology of other nations were considered as inferior and low creatures and were treated like a merchandise, in ancient Iran, women were the symbol of power and dignity. An Iranian woman is a woman who, according to the Zoroastrian decrees, had the power to rule, to own land, to represent and testify in court.
    An Iranian woman can contribute to the management of a family, a city and a country by relying on her innate power. Many of the responsibilities that Iranian women
    have, and which we often overlook, have a high value.
    There are many feminine duties in Iranian society that are at the height of their greatness in terms of importance and fruitfulness, however due to their difficulty men are reluctant to accept them.

    For example, the serious task of motherhood, which is the greatest pillar of any society and any civilized family is amongst these duties.
    Iranian women have had a place and value throughout history, so much so that in the Zoroastrian Bible (Avesta) no man was considered
    morally and religiously superior to women.
    The characteristics of a good, pious and chaste woman have been the main slogans of Zoroastrians. Women had such a value and personality in ancient Iran that they even had their say among religions and were considered great and praiseworthy. On the fifth day of Espandarmad (the last month
    of the year), the people of Iran used to hold a celebration and call it Eid-e-Zan (meaning Woman’s feast ). On this day, it was customary for men to give
    valuable gifts to their wives. As in Zoroastrianism, one day of the year is named Women’s Day. This ceremony was also called the “MozdGiran” in
    ancient Iran.
    Iranian Woman, A Character of Kindness According to her divine nature, woman is the eternal source of infinite kindness. The Iranian woman, meanwhile, is the culmination of kindness and affection since the affection of an Iranian mother cannot be found in any culture
    and society.
    An Iranian woman learns to be patient and to share affection just because she has been a woman since childhood.
    She also learns how to look and spread a nonverbal kindness, she learns how to explore, both the environment and people.
    An Iranian woman with all her beauty, power, fascination and kindness is a praiseworthy myth for all women in the world.

    این هفته | inhaftemag.com

  • Running away , A neglected phenomenon

    Running away , A neglected phenomenon

    Mohammad Emami:
    Running away from home may begin with a wrong decision or a simple grudge; But the result is nothing but a profound regret in the hearts of teenage girls who prefer to run away and, in the hope of achieving what they don’t have, turn their backs on all their possessions, break the shackles of home and family and Sleep under the roof of sky regardless of the danger that threatens them in every spot of the city. According to experts, the phenomenon of girls running away from home is not only a social harm in itself, but also results in other harms and challenges in society. Girls and boys need reasons to run away from home. Boys up to the age of
    fifteen are considered to have run away if they leave home without their parent’s knowledge and permission, but after this age, they are no longer a runaway boy. It’s different for girls, and every time a girl leaves home for a long time without her parent’s knowledge, she’s a runaway girl. Several studies show that living with a stepmother or stepfather, behavioral problems in single-parent families, emotional issues, intellectual dependencies on the opposite sex and being deceived by marriage promise, physical abuse and other forms of threats are among the main reasons for girl’s escape. What is evident among runaway girls is that most of them come from large families with addicted parents and experience their parents’ divorce. It is not a certain fact that runaway girls are from low-income or poor families.
    Low moral values in the family, ineffectiveness of parents in transferring life skills, lack of behavioral management training and not paying attention to the
    spiritual and emotional needs of girls during puberty and previous stages of their life, cause girls from families with good financial situation to run away as well. In families where adolescent behavior is not monitored properly and rules and expectations are difficult to follow or uncertain, girls are more likely
    to escape.
    Lack of effective life skills training and ineffectiveness of behavior control management in education system along with parental irresponsibility towards children, are another cultural and social reasons for girls running away, which require relevant policy-making Given that these girls spend some of their time away from home in schools, the role of these institutions can be effective in weakening the intention to run away between girls.
    To sum it up, it seems that creating a safe and healthy environment- both emotionally and physically, listening to children, providing opportunities for them to learn, making positive and constructive decisions, supporting them when they feel lonely, avoiding unnecessary criticism and Excessive ridiculous remarks and punishment, encouraging the child to succeed and being honest in building a relationship with the child are some of the ways families can use to prevent girls from escaping.
    Having a clear purpose in life and adhering to religious and social traditions and values can be helpful in improving youngesters’ understanding of resistance unfavorable conditions or make a proper change in the situation so that they no longer see escape as the best and easiest way and consider the consequences of this action before making any decision.
    Although in recent years, for the primary and secondary prevention of this social harm, centers for intervention in social crises have been established under the supervision of the Welfare Organization in large cities. These centers intend to organize the escape of runaway girls, but so far, no scientific research has conducted to evaluate the performance of these centers.
    Therefore, the authorities should consider this phenomenon as a serious harm and take necessary steps to reduce it.

    این هفته | inhaftemag.com