مجله خبری این هفته

دسته: پزشکی

  • دقت در انتخاب ماسک

    دقت در انتخاب ماسک

    خبر ساده اما نکته دار بود؛ «اغلب ماسک های های مورد استفاده مردم کارایی لازم را ندارند». اعلام این خبر از طرف رییس انجمن صنایع نساجی ایران باعث شد تا وسواس بیشتری نسبت به خرید و استفاده ماسک در ایام کرونا به خرج دهیم.

    با توجه به اینکه یکی از عمده‌ترین دلایلی را که  مسئولان امر برای جلوگیری از  تشدید کرونا عنوان می‌کردند، استفاده از ماسک توسط همه آحاد جامعه بود و همیشه ماسک را اولین مانعی که باعث قطع زنجیره سرایت می شده بیان می کردند، حال با دانستن اینکه خیلی از ماسک هایی که استفاده میکنیم کارآیی لازم را ندارند و نمی توانند جلوی نشر کرونا را بگیرند، باید کمی بیشتر اندیشه کنیم.

    با توجه به حرف های رییس انجمن منسوجات ایران، اکثر ماسک های موجود در بازار مانع عبور ویروس نیست و تا این مساله حل نشود، عملا چند هفته تعطیلی شهر ها کارایی لازم را نخواهد داشت.

    به نظر می رسد، بتوان  با یک ذره بین معمولی به راحتی تفاوت بین لایه های مختلف استفاده شده در یک ماسک با کیفیت و بی کیفیت را مشاهده نمود. ماسک هایی با کیفیت نامناسب که مانع عبور ویروس نمیشوند و باید حتما جهت ارزیابی کیفیت آن ها چاره ای اندیشید.

    به گفته کارشناسان حوزه سلامت، مهمترین پارامتر در طراحی لایه های ماسک، اندازه ذرات است، در حال حاضر تکنولوژیهای مختلفی ازجمله اسپان‌باند، ملت‌بلون و ترموباندینگ در دنیا برای تولید لایه‌های نازک وجود دارد که جاذب های قوی ذرات  ریز می باشند. لیکن در ساخت ماسک های ایمنی از کرونا، باید از لایه هایی استفاده شود که اندازه تخلخل های آنها از قطر ویروسها کمتر باشد. باتوجه به اینکه عمدتا قطر ویروس کرونا کمتر از 85 نانومتر است؛ لایه های ماسک باید به گونه ای طراحی شوند که اندازه روزنه های آن کمتر از این مقدار باشد تا بتوانند مانع عبور ویروس گردند. اکثر ماسک های موجود فاقد لایه هایی با این ویژگی هستند.

    با توجه به نتایج آنالیزی که روی حدود 50 نمونه ماسک تولید داخل انجام شده است، متاسفانه مشاهده شده که اکثر این ماسکها از استاندارد های لازم برخوردار نیستند و در نتیجه با هر بار تنفس ذرات زیر 85 نانومتر از جمله ویروس کرونا به راحتی از این ماسکها عبور می کنند. چالش زمانی آغاز شد که اعلام شد هر فردی می تواند بدون اخذ مجوز، ماسک تولید کند و حتی مسئولین در رسانه ملی اعلام کردند که مردم از پارچه های معمولی در منزل خود ماسک تهیه کنند.این راه حل شاید در گام اول جهت کاهش التهابات جامعه لازم بود. ولی در حال حاضر پاسخگو نیست.

    همه خوب می دانیم که با ایجاد مصونیت گسترده در افراد جامعه (بااستفاده از ماسک های ایمن) و تغییرات دائمی در رفتار جامعه می توان از این آشفته بازار نجات پیدا کرد و این کار نیازمند یک عزم همگانی است.    به نظر می رسد با توجه به گذر از ایام پرالتهاب اولیه شیوع ویروس کرونا که جو روانی حاصل از آن باعث هجوم مردم برای تامین ماسک و کمبود آن در بازار شده بود، الان وقت آن باشد که با استفاده از توان بالای متخصصان داخلی و به کارگیری ظرفیت شرکت های دانش بنیان که در این زمینه فعال می باشند، نسبت به ساخت و تولید و عرضه ماسک هایی مطابق با استانداردهای لازم و دارای ایمنی کافی برای جلوگیری از سرایت کرونا، اقدام نمود تا از مراجعه مبتلایان به بیمارستانها کمی کاسته شود و حافظان سلامت فرصت تمدید تنفسی پیدا کنند و شهروندان هم بالاخره فرصت اینکه ماسک درست را انتخاب و استفاده کنند، داشته باشند.

  • تب تند گیاهخواری

    تب تند گیاهخواری

    شاید به همین خاطر است که بسیاری از کارشناسان سلامتی اعتقاد دارند که در زندگی امروز نوع تغذیه ایرانی ها برگرفته از الگوهای مجازی و تبلیغات است و در پایین ترین جایگاه ممکن قرار گرفته است، آنها همانطور که کمترین وقت را برای ورزش و کمترین ارزش را برای آرامش خود قائل هستند، در مورد نحوه خوردن خود هم با بی تفاوتی و بسیار سلیقه ای و به دور از اصول منطقی و علمی رفتار می کنند و برای کوچکترین مسائل، سلامتی خود را به خطر می اندازند، به واسطه این اتفاق برآن شدیم تا مصاحبه ای داشته باشیم با رضا چاووشی، 49 ساله ، پزشک رژیم درمانی که از سال 79 تاکنون مشاوره تغذیه می دهد و به مدت 20 سال است که در این رشته کار می کند. او اکنون دارای دو فرزند پسر است که به آنها یاد داده که همواره با تغذیه سالم و درست بدون محدودیت زندگی کنند، با او گفت و گوی کوتاهی داشتیم که از نظرتان می گذرد:

    آقای دکتر شما خودتان چقدر فست فود می خورید؟ و آیا در خانه توصیه های تغذیه ای هم دارید؟

    بیشترین توصیه های تغذیه ای که در خانه داشته ام مربوط به مصرف مواد غذایی بوده که سیستم ایمنی را تقویت می کند. البته در این رابطه همواره سعی کرده ایم که عادات غذایی ما نیز متناسب باشد و محدودیتی ایجاد نکرده ایم . از جمله این عادات این است که به بچه ها از کودکی یاد داده ایم که تنقلات و فست فود کم مصرف کنند و بچه ها یاد گرفته اند که این مواد غذایی را مصرف نکنند و یا اگر بخواهیم مصرف کنیم، همسر بنده از سوسیس و کالباس های خانگی و مواد سالم استفاده می کند.

    شما به عنوان یک پزشک تغذیه که ید طولایی در این زمینه دارید آیا برای کاهش وزن توصیه به گیاهخواری می کنید؟

    ببینید گیاهخواری تنها در موارد و شرایط خاص توصیه می شود. اینکه افراد تنها بنا به تبلیغات یا از روی تصمیم های احساسی به این مقوله روی بیاورند، نمی تواند موثر باشد به این خاطر که سهم عمده ای از گیاهخواری بسته به تصمیم درست است. اینکه فرد باید با شرایط مناسب و زیر نظر متخصص و پزشک تغذیه اقدام به این کار بکند وگرنه ممکن است آسیب های جدی ببیند.

    این آسیب ها شامل چه موارد تغذیه ای می شود؟

    رژیم های گیاهخواری و مصرف پی در پی گیاه، نظرات بسیار زیادی را به دنبال دارد و مسلما این نوع رژیم صرف، مشکل های بسیاری را به وجود می آورد. رژیم های گیاهخواری و زیاده روی در این رژیم مشکلات خاص خودش را دارد. برخی از رژیم های شدید بدون مطالعه و مشورت پزشکان تغذیه در دراز مدت سلامت فرد را به خطر می اندازد .در عین حال اگر فرد گیاهخوار شیر، لبنیات و تخم مرغ هم مصرف نکند یا به عبارت دیگر گیاهخوار صرف باشد به تدریج دریافت ویتامین های مختلف و موادی که بدن با مصرف منابع حیوانی به دست می آورد از جمله کلسیم در بدن کاهش پیدا میكند، زیرا منبع عمده کلسیم، شیر و لبنیات است. با توجه به اینکه آهن موجود در غذاهای گیاهی بسیار پایین است و قدرت جذب بسیار کمی دارد. کمبود آهن هم در نهایت باعث کمخونی در فرد می شود. همچنین ویتامین B12 که یکی از ویتامینهای محلول درآب است فقط در منابع حیوانی مانندگوشت یافت می شود که برای تامین مواد مورد نیاز بدن لازم است و نمی توان مصرف این ویتامین را نادیده گرفت. این موضوع به خصوص در مورد نوجوانان صدق می کند، به این خاطر که آنها در سن رشد هستند و نیاز بیشتری به گروه های مختلف مواد غذایی از جمله پروتئین ها و ویتامین ها دارند که در رژیم گیاهخواری به اندازه کافی موجود نیست و می تواند رشد و تکامل جسمی آنها را تحت تاثیر قرار دهد و سطح ایمنی بدنشان را پایین بیاورد. در واقع این رژیم ها می تواند در دراز مدت آسیب زا باشد و مشکلات جدی برای افراد ایجاد کند.  اما مردم بر این باورند که با رژیم گیاهخواری که این روزها در تمام فضاهای مجازی گسترده شده، می توانند باربی شدن را تجربه کنند و برخی با به دست آوردن نتایج مطلوب اقدام به تبلیغات سینه به سینه می کنند. به نظر شما این باور درستی است؟

    ببینید کسانی که اهل مطالعات علمی هستند، از این رژیم ها تبعیت نکرده و به این تبلیغات اهمیتی نمی دهند، به این خاطر که همانطور که گفتم این نوع تبلیغات و پیروی از آنها در دراز مدت فرد را دچار بدترین آسیب ها می کند. به نظر من این رژیم ها تنها می تواند در فواصل کوتاه همراه با مصرف مکمل ها باشد .

    شما به عنوان پزشک تغذیه خودتان گیاهخواری را توصیه می کنید؟

    اگر بخواهیم در این زمینه توصیه ای داشته باشم، ابتدا به تاریخچه تغذیه ای فرد نگاه می کنم، اینکه فرد با چه هدف و تبلیغی و چه خط مشی ای می خواهد اقدام به گیاهخواری کند. اینکه بی گدار به آب بزند و به یکباره و تنها متاثر از تبلیغات به این مساله روی بیاورد، جز آسیب چیز دیگری را دربرندارد. به این خاطر که فرد در بلند مدت از این رژیم خسته شده و باز به رژیم قبلی خود و زندگی قبلی خود باز می گردد و متابولیسم بدنش بازمی گردد. البته در برخی مواقع و در شرایطی گاهی در طول دوره به شکل کوتاه مدت گیاهخواری را توصیه می کنم تا شوک ایجاد شود. این مدت هم البته بین یک تا دو هفته بیشتر نیست. در موارد دیگر و یا موارد خاص هم این اتفاق می افتد از جمله توصیه به فردی که دارای کبد چرب از نوع درجه 3 باشد یا فردی که چربی خون بالایی داشته باشد به این نوع رژیم غذایی توصیه می شود، اما این موضوع هم باید زیر نظر پزشک انجام شود، چون به هرحال نباید نیازهای بدن را نادیده گرفت و پروتئینهای حیوانی را از رژیم روزانه خود بدون مشورت با پزشک حذف كرد، به این خاطر که بحث های تغذیه ای به شکل زنجیروار به هم وابسته هستند.

  • چه کنیم تا سرما نخوریم؟

    چه کنیم تا سرما نخوریم؟

    از جمله ماست، خیار، گوجه، کاهو، ترشیجات و میوه‌های ترش در زمان سرماخوردگی از جمله نکات مهمی است که فرد باید رعایت کند همچنین استفاده از سوپ‌ها و آش‌های ساده و گرم تا حد زیادی به بهبودی فرد کمک خواهد کرد.

    ?شلغم با مزاج گرم و تر به صورت کاملاً پخته و یا سوپ برای سرما خوردگی و همچنین پیشگیری از این بیماری به خصوص در کودکانی که زیاد سرما می‌خورند به شرط آنکه روزانه میل شود در فصل پاییز و زمستان می‌تواند بسیار مؤثر باشد به بیان دیگر شلغم پخته شما را در برابر سرماخوردگی واکسینه می‌کند.

    ?در زمان سرماخوردگی می‌توان یک قاشق عسل و یک برش لیموترش را به همراه آب ولرم مصرف کرد چراکه لیموترش در کنار خواص بسیار خوبی از جمله افزایش آرامش، نشاط، کاهش آلرژی، شاداب کننده پوست که دارد در بهبود علائم سرماخوردگی نیز مؤثر باشد.

  • پوکی استخوان یا بیماری خاموش چیست؟

    پوکی استخوان یا بیماری خاموش چیست؟

    پوکی استخوان یا بیماری خاموش چیست؟ | پوکی استخوان و ترد و شکننده شدن آن یکی از بیماری های خاموش رایج در بسیاری از افراد است که معمولاً بر استخوانهای هر فرد تاثیر گذاشته و باعث می شود که استخوان های بدن از حالت محکم و مقاوم بودن به حالت ترد و شکننده بودن تغییر کند.

    در پوکی استخوان کلیه استخوان های بدن حالت متخلخل و سوراخ دار پیدا می کنند که همین حالت باعث می‌شود استحکام کلیه استخوان ها از بین برود. البته در اکثر موارد ناحیه های خاصی از بدن مانند لگن ها، پاها و دنده ها پوکی بیشتر دیده می شود.

    پوکی استخوان یا بیماری خاموش چیست؟

    لایه‌های درونی استخوان ها معمولاً حالت کاملاً مقاوم داشته و به صورت کندوی عسل محفظه های کوچک و درهمی دارد که همین باعث شده که استخوان ها کاملا حالت متراکم و فشرده پیدا کنند. معمولاً در اثر گذشت زمان، پیری، کهولت سن و همچنین وضعیت تغذیه نامناسب، اندازه این فضاها کم کم بزرگ می شود به شکلی که به صورت فضاهای توخالی در می‌آید که کاملاً شکننده است. از آنجایی که یکی از عوامل ابتلا به بیماری پوکی استخوان یا بیماری خاموش همان تغذیه ی نامناسب و عاری از مواد مغذی است لذا ممکن است این بیماری در کلیه سنین اعم از پیر و جوان دیده شود.

    معمولاً تمامی افراد در هر سن و سالی می توانند دچار پوکی استخوان شوند اما این بیماری بیشتر در زنان یائسه و میانسال دیده می شود. در آمریکا بیش از ۵۵ میلیون نفر دچار پوکی استخوان و یا در معرض ابتلا به آن هستند. افرادی که به پوکی استخوان دچارند ممکن است در حال انجام فعالیت های روزانه آسیب ببینند و یا دچار شکستگی شوند. در واقع حین انجام کارهای ساده ای مانند راه رفتن و یا ایستادن ممکن است شکستگی داخلی در بدن آنها به وجود آید این گونه افراد معمولاً در خطر شکستگی لگن یا شکستگی استخوان های دنده قرار دارند. بیشترین آسیب دیدگی معمولاً در افرادی که دچار پوکی استخوان هستند در ناحیه ستون فقرات، مچ دست و پا، باسن و دنده ها رخ می دهد.

    اگر می خواهید که در رابطه با این بیماری خاموش بیشتر بدانید می توانید با این مطالب در مجله این هفته همراه ما باشید.

    علائم ابتلا به پوکی استخوان کدامند؟

    معمولا در مراحل اولیه ابتلا به این بیماری هیچگونه عارضه ی خاصی وجود ندارد. این بیماری معمولاً هیچ گونه علائم اولیه نداشته و هنگامی مشخص می شود که پوکی استخوان ها در اندام های بدن زیاد شود و یا به اصلاح بیماری پیشرفت کند. اما در موارد نادری ممکن است این بیماری با برخی از علائم خاص پدیدار شود.

    علائم نادر بیماری پوکی استخوان عبارتند از:

    • ضعف عمومی و کلی بدن
    • ناخن های بسیار شیاردار و شکننده
    • عقب رفتگی لثه های دندان ها

    اما به طور کلی اگر علائم خاصی ندارید اما خانواده ی درجه یک تان دچار پوکی استخوان هستند حتما باید بعد از سن 40 سالگی تراکم استخوانهای خود را بسنجید و از لحاظ مقاومت و محکمی آنها مطمئن شوید.

    علائم پوکی استخوان شدید کدامند؟

    به طور کلی عدم درمان و تشخیص به موقع بیماری پوکی استخوان باعث وخامت بیماری و شدت آن می شود. در واقع نازک تر شدن استخوان ها و ضعیف تر شدن آنها خطر شکستگی سایر اندام های بدن را افزایش می دهد. علائم پوکی استخوان شدید به گونه‌ای است که اگر شما عطسه یا سرفه بکنید ممکن است که دچار شکستگی استخوان ها شوید. البته در پاره‌ای از موارد ممکن است که این بیماری با کمردرد و یا گردن درد های طولانی مدت و مزمن نشان داده شود. افرادی که دچار پوکی استخوان شدید هستند معمولاً بعد از مدت زمان کوتاه، قدشان کوتاه تر می شود و یا به اصطلاح عوام افت قدی پیدا می کنند.

    پوکی استخوان یا بیماری خاموش چیست؟

    در واقع کوتاهی قد به علت کمر درد، گردن درد و آرتروز ناشی از پوکی استخوان ایجاد می شود. در این گونه موارد، شکستگی در مهره های گردن یا کمر اتفاق می افتد و باعث می شود که قد هر فرد کوتاه تر شده و یا افت کند. در این حالت معمولا استخوانها انقدر ضعیف و شکننده می شوند که حتی ممکن است که ستون فقرات نیز آسیب ببیند.

    اگر فردی دچار شکستگی ناشی از پوکی استخوان شود معمولاً بعد از گذشت مدت زمان زیادی بهبود پیدا می کند. البته مدت زمان بهبودی نیز به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد فاکتورهایی نظیر شدت شکستگی، نوع شکستگی، سابقه بیماری و سن فرد.

    تشخیص پوکی استخوان به چه صورت است؟

    تشخیص کلینیکی این بیماری از طریق سنجش تراکم استخوان و یا رادیوگرافی استخوان های بدن است. برای اینکه بتوانید درک درستی از بیماری پوکی استخوان داشته باشید، می توانید عکس استخوانهای فرد سالم را در کنار رادیوگرافی استخوانهای فرد مبتلا به پوکی استخوان قرار دهید، بدین ترتیب به راحتی متوجه تفاوت این دو رادیوگرافی خواهید شد. پوکی استخوان البته علل دیگری نیز دارد که یکی از عوامل رایج آن در افراد پر کاری تیروئید است. البته در پاره ای موارد نیز مصرف طولانی مدت بعضی از داروها نیز باعث ابتلا به پوکی استخوان می شود.

    عوامل خطر ابتلا به پوکی استخوان کدامند؟

    ابتلا به پوکی استخوان و همچنین شدت آن در افراد مختلف به فاکتورهای زیادی بستگی دارد که از جمله ی این فاکتورها، افزایش سن، و یائسگی زنان است.

    سن

    بزرگترین علتی که باعث ابتلا به پوکی استخوان و شدت آن می شود، افزایش سن است. در کل زندگی هر فرد معمولا استخوانها قدیمی به طور معمول بازسازی و احیا می شوند، با این شرایط از سن 30 سالگی به بعد عمل بازسازی استخوانها به گونه ای انجام می پذیرد که دیگر آن استحکام قبلی در استخوان ها دیده نمی شود. استحکام کمتر استخوان ها در سنین سی سال به بعد باعث می شود که چگالی استخوانهای فرد کمتر شده و در واقع شکننده تر شوند و نتیجتا بیشتر در معرض آسیب و شکستگی قرار گیرند.

    یائسگی

    یائسگی در زنان میانسال نیز یکی دیگر از عوامل مهم ابتلا به این بیماری است. این عارضه که معمولا در زنان بین 45 تا 55 ساله دیده می شود بر اثر تغییر در سایر فعالیت های بدن و همچنین میزان ترشح هورمون ها باعث از بین رفتن بیشتر تراکم استخوانها می شود. اگر چه مردان نیز در همین سن و سال تراکم استخوان هایشان را کم کم از دست می دهند اما باز هم به نسبت زنان کمتر دچار پوکی استخوان شدید می شوند. در هرحال با رسیدن به سن 70 تا 75 سالگی زنان و مردان تقریبا با سرعت یکسانی تراکم استخوان هایشان را از دست داده و دچار این بیماری می شوند.

     

    دیگر عوامل تشدید کننده ی پوکی استخوان کدامند؟

    • نژاد
    • جنسیت
    • ارث
    • تغذیه ی ناکافی
    • تغذیه ی نامناسب
    • بی تحرکی و عدم فعالیت
    • عدم انجام تمرینات ورزشی
    • لاغری های مفرط
    • سیگار کشیدن
    • قلیان کشیدن
    • استفاده از سایر موارد مخدر و …..

      روش های درمان پوکی استخوان یا بیماری خاموش کدامند؟

    پوکی استخوان درمان صد درصدی ندارد و صرفا می توان از پیشرفت این بیماری زجرآور جلوگیری کرد. اما قطعا پیشگیری و استفاده از داروها و مکمل های غذایی می تواند روند رشد این بیماری را کند کرده و عوارض آن را کمتر کند.
    در واقع روش های درمانی پوکی استخوان باعث کند شدن روند تجزیه و متخلخل شدن استخوان ها شده و برخی از روش های جدید درمانی می تواند محرک باز سازی استخوانها در بدن شود.

    درمان های خانگی و طبیعی پوکی استخوان یا بیماری خاموش کدامند ؟

    از آنجایی که معمولا داروهای پوکی استخوان عوارض جانبی دارند به همین دلیل بسیاری از افراد ترجیح می دهند که روند این بیماری را با داروهای گیاهی کند کنند. استفاده از سویا، شبدرقرمز و کوهوش سیاه به روند کند شدن این عارضه کمک زیادی می کند. با این حال از آنجایی که ممکن است برخی از افراد به استفاده از این داروهای گیاهی حساسیت داشته باشند لذا قبل از مصرف آنها به صورت مداوم حتما با پزشک معالج خود مشورت کنید.
    مصرف فلفل دلمه و کلم بروکی و انواع کلم ها و همچنین لبنیات کم چرب یکی دیگر از مواد خوراکی درمانی است که باعث می شود روند پوکی استخوان کند شود.

    پوکی استخوان یا بیماری خاموش چیست؟

    البته مکمل های غذایی زیادی نظیر کلسیم و ویتامین D وجود دارد که هر فردی می تواند قبل از ابتلا به پوکی استخوان از این مکمل ها استفاده کند تا هم از ابتلا به این بیماری خاموش جلوگیری کند و هم استخوانهای خود را در دراز مدت تقویت کند. یکی دیگر از راه های پیشگیری و تا حدودی درمان پوکی استخوان داشتن تحرک و انجام فعالیت های ورزشی است که بهتر است که هر فردی به طور روزانه حدود نیم تا یک ساعت به انجام فعالیت های ورزشی بپردازد تا بتواند در دراز مدت سلامت بدن خود را تضمین کند. ورزش کردن و در صورت عدم توانایی، پیاده روی های روزانه می تواند نقش بسیار موثری در پیشگیری از پوکی استخوان بازی کند.

    حال اگر تا حدودی متوجه خطرات این بیماری شده اید، بهتر است که از همین امروز شروع به انجام فعالیت های ورزشی و پیاده روی کنید چرا که انجام تمرینات ورزشی جدا از کاهش درصد ابتلا به پوکی استخوان، مزایای زیاد دیگری نیز دارد که قطعا در دراز مدت متوجه تاثیرات آن بر سلامتی روح و روان خود خواهید شد.

  • درمان سکسکه و راه های آن

    درمان سکسکه و راه های آن

    درمان سکسکه و راه های آن

    درمان سکسکه و راه های آن | قطعا سکسکه کردن برای یک یا دوبار یا حتی سه بار خنده دار است اما هر چیزی که از حد معمول بیشتر شود معمولا آزاردهنده و غیر قابل تحمل می شود. تمامی ما تجربه سکسکه کردن در شرایط مختلف را داشته ایم اما مطمئنا نمی دانیم که دلیل اصلی سکسکه چیست و یا چه مواردی باعث می شود که افراد به سکسکه دچار شوند.

    خارج شدن صداهای کمی عجیب و غریب که معمولاً بدون هشدار از دهان خارج میشود گاها ممکن است که موجب آزار و اذیت فرد در شرایط مختلف شود. مثلاً اینکه در یک سخنرانی بزرگ باشید و دچار سکسکه ناگهانی شوید و یا اینکه در جلسه خواستگاری باشید و ناگهان دچار سکسکه بی امان  شوید که نتوانید از آن رهایی پیدا کنید قطعا شرایط آزاردهنده ای است که هر کسی دوست ندارد آن را تجربه کند.

    تجربه سکسکه کردن در جمع خصوصاً زمانی که جلسات رسمی باشد واقعاً ناراحت کننده و آزار دهنده است اما مشکل اینجاست که سکسکه و شرایط بروز آن را به هیچ عنوان نمی‌شود کنترل کرد و تنها بایستی راههای درمان سریع آن را فرا گرفت تا حین برخورد با چنین مشکلی به راحتی بتوان آن را برطرف کرد.

    چرا سکسکه اتفاق می افتد؟

    بروز سکسکه معمولا دلایل مختلفی دارد که ممکن است جسمی و یا روحی باشد در واقع هنگامی که عصب متصل کننده مغز به دیافراگم تحریک شود سکسکه اتفاق می‌افتد.

    برخی از دلایل رایج و مهم بروز سکسکه عبارتند از:

    • غذا خوردن سریع باعث بروز سکسکه می شود.
    • بیش از حد غذا خوردن خصوصا غذاهای فست فود
    • داشتن احساس هیجانی یا عصبی شدن
    • نوشیدن الکل زیاد
    • نوشیدن نوشابه های گازدار
    • فشار روحی
    • جویدن آدامس می تواند باعث بلعیدن هوا شود که نهایتا منجر به بروز سکسکه می شود. در واقع هرگونه عملی که موجب تحریک دیافراگم شود می تواند باعث بروز سکسکه شود.
    • خوردن غذاهای چرب و یا نوشیدن بیش از حد نوشیدنی های گازدار می‌تواند فرد را مستعد ابتلا به سکسکه کند.
    • آسیب دیدن عصب واگ یا گردن نیز ممکن است باعث بروز سکسکه به مدت طولانی شود
    • مشکلات کبدی مانند تمامی التهاب ها و عفونت ها باعث بروز سکسکه می شود.
    • آسیب دیافراگم نیز می‌تواند موجب سکسکه شود.
    • برخی اوقات ممکن است که به عنوان عکس العملی برای محافظت فرد از خفگی سکسکه بروز کند
    • حملات مغزی و یا تومور مغزی که ساقه مغز را درگیر می کند نیز می تواند باعث بروز سکسکه شود
    • نارسایی کلیه نیز یکی دیگر از مواردی است که امکان دارد باعث بروز سکسکه شود
    • آنسفالیت، تومور مغزی و یا مننژیت از دیگر مواردی است که موجب سکسکه می شود
    • مصرف برخی داروها که باعث رفلاکس معده می شوند ممکن است در دراز مدت باعث بروز سکسکه های طولانی شود.
    • وجود دود غلیظ باعث تحریک علائم سکسکه می شود
    • تمامی کودکان ممکن است بعد از گریه کردن دچار سکسکه شوند. این موضوع در کودکان خردسال بسیار شایع است. در واقع نوزادان با داشتن رفلاکس معده بیشتر از تمام سنین مستعد ابتلا به سکسکه هستند.
    • تغییرات ناگهانی دما نیز باعث بروز سکسکه می شود.

    سکسکه چیست ؟

    هنگامی که فشردگی غیر ارادی و ناگهانی ماهیچه دیافراگم اتفاق بیفتد سکسکه روی می دهد. زمانی که ماهیچه ها به طور مرتب منقبض می شوند، برای کنترل جریان هوا میان تارهای صوتی، سکسکه ایجاد می شود. در واقع انقباض اعصاب گردن تا سینه موجب بروز سکسکه می شود. اگرچه بروز سکسکه با بسیاری از بیماری ها مرتبط است و گاهی ممکن است در اثر بروز ابتلا به بیماری‌های جدی مشاهده شود اما در بیشتر موارد چیز مهمی نبوده و خیلی جدی تلقی نمی شود و دلیل روشنی هم برای بروز آن وجود ندارد.

    خیلی به ندرت ممکن است کسی که دچار سکسکه می شود، دچار تغییرات گفتاری و یا تداخل در خوابیدن و نفس کشیدن و یا خوردن غذا شود.
    سکسکه ممکن است با بسیاری از بیماری ها در ارتباط باشد اما هیچ کدام از آنها دلیل اصلی سکسکه نیستند اگر فرد خیلی ناگهانی و تند غذا بخورد و در واقع همراه قورت دادن غذا مقداری هوا نیز ببلعد می تواند دچار سکسکه شود.

    درمان سکسکه و راه های آن

    سکسکه چه زمانی نگران کننده می شود؟

    معمولاً سکسکه نباید موجب نگرانی شود چرا که به ندرت اتفاق می‌افتد علت خاص و مهمی داشته باشد. اما اگر سکسکه به صورت مداوم و طولانی ادامه یابد یعنی چیزی حدود بیشتر از ۴ ساعت طول بکشد و اگر باعث بروز اختلال در خواب و غذا خوردن افراد شود و یا نهایتاً باعث استفراغ و رفلاکس شود و یا اینکه باعث تب، تنگی نفس، درد شکم و یا احساس گرفتگی در گلو شود حتماً بایستی به پزشک مراجعه کرد. چراکه قطعاً علت مهمی دارد که بایستی هر چه سریعتر برای درمان آن اقدام کرد.

    کدام پزشک متخصص سکسکه را درمان می کند؟

    از آنجایی که به ندرت ممکن است بروز سکسکه در وضعیت اورژانس و پیگیری سریع قرار بگیرد احتمالاً با مراجعه به پزشک خانواده و یا پزشک عمومی می توان مشکل سکسکه را رفع کرد. کودکان ممکن است با پزشک عمومی و یا پزشک اطفال ویزیت شوند و بهبود حاصل کنند. البته در موارد اضطراری که در بالا عنوان شد حتماً متخصص طب اورژانس در بخش اورژانس باید بیمار را معاینه کند.

    تشخیص سکسکه چگونه است؟

    تشخیص افتراقی سکسکه معمولا بر اساس معاینه فیزیکی است برای تشخیص سکسکه به ندرت انجام تست های آزمایشگاهی لازم است.
    با یک معاینه ساده پزشک می تواند سکسکه را تشخیص داده و درمان مورد لزوم آن را تجویز کند.

    درمان سکسکه و راه های آن

    درمان سکسکه چگونه است؟

    درمان های بسیاری برای سکسکه وجود دارد که درمان های خانگی سکسکه نیز جز آن می باشد. مثلاً شاید بارها شنیده باشید که مادربزرگ تان بگوید که یک لیوان آب بنوشید و یا نفس تان را در سینه حبس کنید. در واقع این درمان مشترک بسیاری از خانواده های ایرانی است که هنگامی که فردی مبتلا به سکسکه می شود تنها به توصیه این نوع درمان بسنده می کنند.

    این درمانهای خانگی میزان کربن دی اکسید موجود در خون را کنترل کرده و یا باعث تحریک اعصاب واگ می شود، البته اگر فردی بیش از چند ساعت به سکسکه مبتلا باشد دیگر این درمانهای خانگی برایش کارساز نخواهد بود و باید به پزشک متخصص مراجعه کند.

    درمان سکسکه با طب سنتی

    طب سنتی راهکاری دیرینه و مورد تایید بسیاری از ایرانیان است که در درمان سکسکه نیز به کار می آید. در واقع برای تمامی مشکلات در طب سنتی راه چاره ای وجود دارد که بهترین آنها برای درمان سکسکه عبارتند از:

    • دانه شوید

    برای اینکه بتوانید سکسکه را درمان کنید می توانید مقداری بذر شوید را به آرامی بجوید. این روش قدیمی بسیار موثر است که دلیل درمان آن رایحه ی این گیاه و همچنین درگیر کردن اعصاب و عضلات وابسته به آن است.

    • گیاه دارچین

    دم کردن دارچین و نوشیدن آب دم کرده آن با مقداری سرکه برای رفع سکسکه بسیار مناسب است.

    • جویدن کندر

    برای درمان سکسکه می‌توانید کندر را بجوید و یا اینکه حدود چند گرم از آن را با مقداری زیره مخلوط کرده و کوبیده اش را با یک لیوان آب بخورید. بعد از آن شاهد تاثیرات سریع درمان سکسکه خواهید بود.

    • برگ پونه

    جوشاندن برگ پونه و همچنین دم کردن آن در درمان سکسکه بسیار موثر است.

    • آویشن وحشی

    جوشاندن آویشن وحشی و نوشیدن آن و همچنین دم کردن این گیاه برای درمان سکسکه بسیار موثر است

    • خرمالو

    با خوردن خرمالو می توانید درمان سریع ‌سکسکه را مشاهده کنید چرا که نرم کننده سینه، تقویت کننده معده و تسکین دهنده عضلات است.

    • نان
      خوردن نان هنگام بروز سکسکه یکی دیگر از کار هایی است که از طریق مادر بزرگ ها توصیه می‌شود که البته بسیار کارساز و موثر است.
    • گلاب

    خوردن گلاب نیز در درمان سکسکه بسیار موثر است.

    درمان سکسکه و راه های آن

    نسخه های خانگی درمان سکسکه کدامند؟

    هنگامی که به سکسکه دچار می شویم بسیاری از سالمندان و بزرگسالان در برابر این مشکل توصیه های خاصی دارند که در ادامه مقاله به بعضی از آنها خواهیم پرداخت. این توصیه ها عبارتند از:

    • حبس کردن نفس و شمردن ۱ تا ۲۰
    • فوت کردن درون کیسه فریزر برای مدتی کوتاه
    • نوشیدن یک لیوان آب سرد
    • قرار دادن یک قاشق شکر یا عسل در انتهای زبان و یا خوردن آن
    • بالا اوردن زانو ها تا سینه
    • بیرون آوردن ناگهانی و خیلی سریع زبان
    • قرار دادن انگشت شست بین لبها و دندان و فشار آوردن لب بالا با انگشت سبابه
    • کشیدن ملایم زبان
    • خوردن یک لیمو ترش
    • لمس کردن و ماساژ دادن گلو
    • خوردن یک قاشق غذاخوری سرکه
      نوشیدن آب به حالت درازکش
    • گذاشتن انگشت در دهان
    • خوردن یک تکه نان خشک
    • بستن چشمها و فشار آوردن و ماساژ ملایم روی چشم‌ها
    • خوردن یک قاشق غذاخوری شکر

    تاثیرات منفی سکسکه کدامند؟

    بروز سکسکه در افراد معمولاً بدون هیچ تاثیری جدی بر عملکرد روزانه به کنار رفته و محو می شوند. با این حال اگر بروز سکسکه ادامه پیدا کند قطعاً فرد را دچار اختلال در خواب و همچنین پریشانی اجتماعی خواهد کرد. در واقع غذا خوردن و خواب می‌تواند بر اثر سکسکه های طولانی مدت مختل شده و باعث اختلال در کلام یا خوردن و یا خوابیدن شود. پس بایستی خیلی سریع سکسکه های طولانی مدت را درمان کرد.

  • درباره پوکی استخوان چه می خواهید بدانید؟

    درباره پوکی استخوان چه می خواهید بدانید؟

    درباره پوکی استخوان چه می خواهید بدانید؟

    درباره پوکی استخوان چه می خواهید بدانید؟ | پوکی استخوان بیماری است که بر سلامت استخوان ها تاثیر می گذارد. قسمت داخلی استخوان سالم مانند لانه زنبور، فضاهای کوچکی دارد. پوکی استخوان باعث افزایش اندازه این فضاها شده و در نتیجه منجر به از بین رفتن قدرت و تراکم استخوان می شود. علاوه بر این، قسمت بیرونی استخوان هم ضعیف و نازک می شود.

    این امکان وجود دارد که پوکی استخوان در افراد مختلف و در هر سنی اتفاق بیفتد، اما بیشتر در بزرگسالان مسن ، به ویژه زنان مشاهده می شود. افراد مبتلا به این بیماری  با وجود اینکه فعالیت های معمول خود مثل ایستادن یا راه رفتن را انجام می دهند اما باید بسیار محتاط باشند، زیرا در معرض خطر شکستگی استخوان قرار دارند. بیشترین آسیب دیدگی استخوان ها در قسمت دنده ها ، باسن و استخوان های مچ و ستون فقرات دیده می شود.

    پوکی استخوان چه علائمی دارد؟

    مراحل اولیه پوکی استخوان هیچ علائمی یا به عبارتی علائم هشدار دهنده ای ندارد. در بیشتر موارد ، افراد مبتلا به این بیماری تا زمانی که دچار شکستگی نشوند ، نمی دانند که این بیماری را دارند. اگر علائم زیر در شما ظاهر شود امکان دارد که در مراحل اولیه ابتلا به پوکی استخوان باشید:

    • عقب رفتن لثه ها
    • ضعف در گرفتن اشیا
    • ناخن های ضعیف و شکننده

    اگر هیچ علائمی ندارید اما سابقه خانوادگی پوکی استخوان دارید ، صحبت با پزشک می تواند به شما در ارزیابی خطر کمک کند.

    پوکی استخوان شدید چیست؟

    پوکی استخوان بدون درمان مناسب، می تواند بدتر شود و با نازک شدن و ضعیف شدن استخوان ها ، خطر شکستگی افزایش می یابد. علائم پوکی استخوان شدید، خود را با شکستگی در اثر زمین خوردن یا حتی عطسه شدید یا سرفه نشان دهد. این علائم می تواند شامل کمر درد، گردن درد و یا کوتاه شدن قد باشد. دلیل کمر درد، گردن درد و یا کوتاه شدن قد، می تواند به دلیل آسیب دیدن در یکی از مهره های گردن یا کمر به وجود آید و آنقدر ضعیف شده باشد که تحت فشار طبیعی ستون فقرات بشکند.
    اگر با داشتن پوکی استخوان دچار شکستگی در ناحیه ای از بدن خود شوید، مدت زمان بهبودی آن به عوامل زیادی بستگی دارد. این موارد شامل محل شکستگی ، شدت آن و همچنین سن و میزان سلامت عمومی بدن دارد.

    این بیماری چرا به وجود می آید؟

    علل احتمالی ایجاد این بیماری شامل موارد خاصی مانند پرکاری تیروئید است. علاوه بر این، استفاده از داروهای خاص نیز می تواند از عوامل ابتلا به این بیماری باشد. برخی از این داروها دارای کورتیکواستروئیدهای خوراکی یا تزریقی مانند پردنیزون یا کورتیزون، در صورت استفاده طولانی بر به خطر افتادن سلامت استخوان ها نقش دارند.

    چه عواملی خطر این بیماری را افزایش می دهد؟

    بزرگترین عامل ابتلا به پوکی استخوان سن است. در طول زندگی ، بدن استخوان قدیمی را می شکند و استخوان جدید به جای آن رشد می کند. البته این کار به معنی جایگزین شدن سلول های جدید به جای سلول های قدیمی است.

    با این حال ، زمانی که به 30 سالگی می رسید، سرعت از بین رفتن استخوان های قدیمی سریعتر از سرعت جایگزینی آنها با استخوان های جدید است. این موضوع منجر به تشکیل استخوانی می شود که از چگالی کمتری برخوردار بوده و در نتیجه شکننده تر و بیشتر در معرض شکستگی است.

     

    یائسگی چه ارتباطی با پوکی استخوان دارد؟

    یائسگی یکی دیگر از عوامل اصلی ابتلا به پوکی استخوان است که در زنان در سنین 45 تا 55 سال رخ می دهد. به دلیل تغییر سطح هورمون های مرتبط با آن ، یائسگی باعث از بین رفتن سریعتر استخوان در بدن زن شود.

    مردان در این سن، با سرعت کمتری نسبت به زنان استخوان از دست می دهند. با این حال ، تا رسیدن به سن 65 تا 70 سالگی ، زنان و مردان معمولا با سرعت یکسان استخوان خود را از دست می دهند. سایر عوامل موثر در ایجاد پوکی استخوان عبارتند از:

    • زن بودن
    • قفقازی یا آسیایی بودن
    • داشتن سابقه خانوادگی پوکی استخوان
    • تغذیه نامناسب
    • بی تحرکی جسمی
    • سیگار کشیدن
    • وزن کم بدن

    برخی از این عوامل افزایش خطر ابتلا به پوکی استخوان مانند تغذیه نامناسب و کم تحرکی را می شود کنترل کرد. به عنوان مثال ، می توانید رژیم غذایی خود را تغییر دهید و یک برنامه ورزشی را شروع کنید که برای سلامتی استخوان مفید باشد. با این حال ، اما نمی توانید سایر عوامل مثل سن یا جنسیت خود را کنترل کنید.

    همانطور که در بالا ذکر شد ، سن یکی از عوامل اصلی ابتلا به این بیماری است. در صورت عدم پیشگیری یا اقدامات درمانی مناسب ، از بین رفتن تدریجی استخوان ها می تواند منجر به ضعیف شدن و پوکی استخوان شود.

    طبق آمار جهانی بنیاد بین المللی پوکی استخوان ، حدود یک دهم زنان 60 ساله به این بیماری مبتلا هستند ، در حالی که دو پنجم زنان 80 ساله به این بیماری مبتلا هستند.

    آیا پوکی استخوان درمان می شود؟

    اگر آزمایش ها نشان دهد که پوکی استخوان دارید ، پزشک شما احتمالا داروها و تغییر سبک زندگی را برای شما تجویز می کند. تغییرات در سبک زندگی می تواند شامل افزایش دریافت کلسیم و ویتامین D و همچنین انجام ورزش مناسب باشد.

    به طور کلی می توان گفت که هیچ درمانی برای پوکی استخوان وجود ندارد ، اما درمان مناسب می تواند به محافظت و تقویت استخوان های شما کمک کرده و روند آن را کاهش دهد. در واقع بیشتر روش های درمانی در مورد این بیماری، به کند شدن روند از بین رفتن استخوان در بدن کمک می کند و برخی از روش های درمانی می توانند حتی باعث رشد استخوان جدید شود.

    چه داروهایی برای پوکی استخوان استفاده می شود؟

    متداول ترین داروهایی که برای درمان پوکی استخوان استفاده می شود بیس فسفونات نام دارند. از بیس فسفونات ها برای جلوگیری از بین رفتن توده استخوان استفاده می شود. این داروها ممکن است به صورت خوراکی یا تزریقی مصرف شوند. از داروهای دیگری نیز ممکن است برای جلوگیری از تحلیل رفتن استخوان یا تحریک رشد استخوان استفاده شود. برخی از آنها عبارتند از :

    • تستوسترون: در مردان ، تستوسترون درمانی ممکن است به افزایش تراکم استخوان کمک کند.
    • هورمون درمانی: برای زنان ، استروژن استفاده شده در دوران یائسگی و بعد از آن می تواند به کاهش تراکم استخوان کمک کند. متاسفانه ، استروژن درمانی نیز با افزایش خطر لخته شدن خون ، بیماری های قلبی و انواع خاصی از سرطان همراه است.
    • رالوکسیفن : این دارو همان فواید استروژن را دارد، بدون اینکه بسیاری از عوارض آن را داشته باشد ، اگرچه هنوز خطر لخته شدن خون با مصرف این دارو نیز افزایش پیدا می کند.
    • دنوزوماب : این دارو به شکل تزریقی استفاده می شود و نسبت به بیس فسفونات ها در کاهش از دست دادن استخوان تاثیرات بهتری دارد.

    آیا پوکی استخوان به شکل طبیعی قابل درمان است؟

    از آنجا که داروهای پوکی استخوان می توانند عوارض جانبی داشته باشند ، بسیاری از افراد استفاده از سایر روش ها را به جای دارو ترجیه می دهند. مکمل ها و داروهای گیاهی مختلفی وجود دارد که به حفظ تراکم استخوان ها کمک می کنند. با این حال، قبل از استفاده از هر نوع داروی گیاهی و یا استفاده از مکمل های مختلف ، حتما با پزشک مشورت کنید.

    چه رژیم غذایی برای پوکی استخوان مناسب است؟

    علاوه بر برنامه درمانی زیر نظر پزشک ، استفاده از یک رژیم غذایی مناسب هم به تقویت استخوان ها کمک می کند. برای حفظ سلامت استخوان ها ، باید مواد غذایی خاصی را در رژیم روزانه خود بگنجانید. مهمترین آنها کلسیم و ویتامین D هستن. بدن برای داشتن استخوان های قوی به کلسیم و برای جذب کلسیم به ویتامین D نیاز دارد.

    سایر مواد مغذی که سلامت استخوان را تقویت می کنند شامل پروتئین ، منیزیم ، ویتامین K و روی می شوند. باز هم توصیه می شود که برای آگاهی از یک رژیم غذای مناسب و کسب اطلاعات بیشتر در مورد یک برنامه غذایی مناسب ، با پزشک خود صحبت کنید.

    چه ورزشی برای پوکی استخوان مناسب است؟

    استفاده از مواد غذایی مناسب و داشتن یک رژیم و برنامه غذایی خوب، تنها کاری نیست که برای حمایت از سلامت استخوان های خود باید انجام دهید. ورزش کردن نیز بسیار مهم است ، به ویژه تمرینات قدرتی. تمرینات قدرتی مختلفی وجود دارد که به شما کمک می کند تا علاوه بر داشتن ماهیچه های قوی تر، استخوان های محکم تری هم داشته باشید.

    ورزش کردن زیرا باعث می شود عضلات به استخوان ها فشار آورده و آنها را بکشند. این عمل به بدن می گوید که باید بافت استخوانی جدیدی ایجاد کند که باعث تقویت استخوان ها می شود. البته این تنها فایده ورزش کردن نیست. با ورزش کردن بسیاری از تاثیرات مثبت آن بر روی وزن و سلامت قلب را خواهید دید. علاوه بر این، ورزش تعادل و هماهنگی بدن را بهتر کرده و در نتیجه به جلوگیر از زمین خوردن نیز به شما کمک می کند.

    جمع بندی

    پوکی استخوان بیماری است که می تواند اثرات جدی بر سلامتی و زندگی افراد داشته باشد. پوکی استخوان یکی از عوامل اصلی شکستگی استخوان است که علاوه بر دردناک بودن، مدت زیادی طول می کشد تا بهبود پیدا کند و عوارض دیگری نیز به دنبال خواهد داشت.

    به عنوان مثال ، درمان شکستگی مفصل ران باعث بستری شدن طولانی مدت در رختخواب خواهد شد ، که خطر لخته شدن خون ، ذات الریه و سایر عفونت ها را هم با خود به همراه دارد. خبر خوب این است که کارهای زیادی وجود دارد که می توانید هم برای پیشگیری و هم برای درمان این بیماری از تغذیه مناسب و ورزش گرفته تا مصرف داروهای مناسب انجام دهید.

    اگر فکر می کنید در معرض پوکی استخوان قرار دارید یا اگر این بیماری به تازگی در شما تشخیص داده شده است ، با پزشک خود صحبت کنید. پزشک متخصص به شما کمک می کند تا یک برنامه پیشگیری یا درمانی داشته باشید که باعث بهبود سلامت استخوان و کاهش خطر ابتلا به عوارض ناشی از پوکی استخوان باشد.

  • از افسردگی فصلی چه می دانید؟

    از افسردگی فصلی چه می دانید؟

    از افسردگی فصلی چه می دانید؟

    از افسردگی فصلی چه می دانید؟ | با تغییر فصول، تغییرات زیادی در اطراف ما به وجود می آید. مثلا با آمدن پاییز روزها کوتاه تر می شوند و گیاهان و بعضی از حیوانات خودشان را برای خواب زمستانی آماده می کنند. علاوه بر این تغییرات، خل و خوی بسیاری از ما نیز دچار اختلال می شود، که به اصطلاح به آن افسردگی فصلی یا اختلال عاطفی فصلی می گویند.

    اختلال عاطفی فصلی با نام اختصاری SAD ، به اختلالی گفته می شود که در بعضی از افراد با تغییر فصل به وجود می آید. این اختلال را اولین بار نورمن روزنتهال با کمک همکارانش در موسسه ملی بهداشت روان آمریکا تعریف کرد. با تغییر فصل برخی از افراد دچار تغییر جدی در شرایط روحی خود می شوند.

    زیاد خوابیدن، پایین آمدن سطح انرژی و احساس افسردگی از مواردی است که در این نوع اختلال ممکن است آن را احساس کنید. این نشانه های معمولا با تغییر فصل از بین می رود و به شکل پایدار در فرد ثابت نمی ماند. به همین دلیل به آن افسردگی فصلی گفته می شود. اما افسردگی فصلی دقیقا چیست؟ چطور بدانید که افسردگی فصلی دارید؟ چرا به این اختلال دچار می شوید؟ چطور می شود با افسردگی فصلی مقابله کرد؟

    افسردگی فصلی دقیقا چیست؟

    اختلال عاطفی فصلی (SAD) نوعی افسردگی است که هر ساله با تغییر فصل و معمولا در زمستان رخ می دهد. افسردگی فصلی بر خلق و خو ، خواب ، اشتها و سطح انرژی تاثیر گذار است و حتی ممکن می تواند از روابط فردی گرفته تا روابط اجتماعی نیز اثر گذار باشد.

    زمانی که به افسردگی فصلی دچار می شوید، احساسی مثل بی ارزشی، عدم تمایل به انجام کار و غیره را در محل کار ، مدرسه و در کل زندگی خود احساس کنید. جالب است بدانید که این حالات در تابستان علاوه بر احساس ناامیدی و غم با استرس و عدم علاقه به دوستان یا فعالیت هایی که معمولا دوست دارید، همراه است.

    اختلال افسردگی فصلی در فصل تابستان بسیار کمتر دیده می شود، و بیشتر در پاییز یا زمستان با کوتاه شدن روزها خودش را نشان می دهد و تا روزهای روشن بهار یا اوایل تابستان باقی می ماند. افسردگی فصلی به ویژه زنان و جوانان را بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد.

    چطور بدانید که افسردگی فصلی دارید؟

    کاهش نور و گرما در زمستان باعث می شود بسیاری از افراد احساس خستگی بیشتری داشته باشند، و البته جای نگرانی نیست. اما اگر علائم شما هر سال تقریبا در یک زمان مشخص خودش را نشان می دهد، به احتمال زیاد افسردگی فصلی است و می تواند بر کیفیت زندگی شما تاثیر داشته باشد.
    با این حال، زیاد جای نگرانی نیست با تغییر فصل بهبود پیدا خواهید کرد. به طور کلی اگر موارد زیر، با تغییر فصل در شما پیدا می شود، به احتمال زیاد به افسردگی فصلی دچار شده اید:

    • احساس می کنید که همیشه خوابتان می آید ، یا اینکه در خوابیدن مشکل دارید.
    • خیلی خسته اید و انجام کارهای روزمره برایتان سخت است.
    • اشتهای شما تغییر کرده است ، به ویژه بیشتر به خوردن غذاهای شیرین و نشاسته ای تمایل پیدا کرده اید.
    • احساس ناراحتی و گناهکار بودن می کنید.
    • احساس ناامیدی می کنید.
    • به شدت تحریک پذیر شده اید.
    • از معاشرت با افراد یا فعالیت هایی که قبلا لذت می بردید، اجتناب می کنید.
    • احساس تنش و استرس می کنید.

    درست مثل افسردگی ، شدت علائم افسردگی فصلی نیز از فردی به فرد دیگر متفاوت است. شدت این علائم اغلب به مسائل ژنتیکی و موقعیت جغرافیایی بستگی دارد. برای بسیاری ، این علائم معمولا از ابتدای پاییز به شکل خفیف شروع می شوند و در تاریک ترین روزهای زمستان به تدریج بدتر می شوند. سپس ، تا بهار یا اوایل تابستان ، علائم برطرف می شوند و دوباره احساس عادی و سالم بودن می کنید.

    برای تشخیص بالینی اختلال عاطفی فصلی ، باید علائم این نوع افسردگی را به مدت دو یا چند سال متوالی تجربه کرده باشید. صرف نظر از زمان یا ماندگاری علائم ، اگر احساس افسردگی شدید شود و زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد ، حتما باید به دنبال درمان آن باشید.

    چرا به افسردگی فصلی دچار می شوید؟

    دانشمندان هنوز دلایل دقیق و قطعی برای افسردگی فصلی پیدا نکرده اند، اما بعضی از آنها معتقدند که دلیل آن ریشه در هورمون ها دارد. بعضی از هورمون ‌ها در زمان ‌های مشخص و مشابهی در هر سال، بر مغز تاثیر می گذارند. به اعتقاد دانشمندان اختلال خلقی فصلی، به احتمال زیاد به دلیل همین تغییرات هورمونی است.

    یک نظریه هم وجود دارد. بعضی از محققین معتقدند، با کاهش نور خورشید در فصل پاییز و زمستان مغز سروتونین کمتری تولید می کند؛ سروتونین ماده ‌ای شیمیایی است که حالات و احساسات انسان را کنترل و تنظیم می ‌کند. زمانی که سلول‌ های عصبی مغز که وظیفه ی تنظیم حالات انسان را دارند، به درستی کار نکنند، احساس افسردگی به همراه نشانه ی خستگی و اضافه وزن از انسان ظاهر می شود.

    افسردگی فصلی معمولا از دوران جوانی شروع می‌ شود و شیوع آن در زنان نسبت به مردان بیشتر است. بعضی از افرادی که دچار افسردگی فصلی می شوند ، نشانه ‌های کم و نه چندان شدیدی مثل زودرنجی را تجربه می کنند. در حالی که بعضی دیگر از افراد نشانه‌ های شدید تری را تجربه می کنند ، به طوری که در روابط و کارشان اختلال ایجاد می شود.

    از آنجایی که نبود نور کافی در طول زمستان با اختلال خلقی فصلی مرتبط است، این اختلال در کشورهایی که در طول سال، نور خورشید شدید تر می تابد، کمتر دیده می شود. همانطور که اشاره شد، علت اصلی افسردگی فصلی ناشناخته است، با این حال عوامل زیر را می توان جز عوامل اصلی ابتلا به این اختلال دانست:

    • تغییر ساعت بیولوژیکی بدن. کاهش میزان نور خورشید در پاییز و زمستان ممکن است باعث شروع افسردگی فصلی شود. این کاهش نور خورشید ساعت داخلی بدن را مختل کرده و منجر به احساس افسردگی شود.
    • تغییر سطح سروتونین. افت سطح سروتونین ، ماده شیمیایی مغز (انتقال دهنده عصبی) که بر خلق و خوی تاثیر می گذارد ، در این اختلال نقش دارد. کاهش نور خورشید باعث افت سروتونین شده و ممکن است باعث افسردگی شود.
    • تغییر سطح ملاتونین. تغییر فصل می تواند تعادل سطح ملاتونین بدن را که در الگوی خواب و خلق و خو نقش دارد ، مختل کند.

    چه عواملی امکان ابتلا به افسردگی فصلی را افزایش می دهد؟

    اختلال عاطفی فصلی در زنان بیشتر از مردان است، و در جوانان بیشتر از بزرگسالان رخ می دهد. عواملی که ممکن است خطر ابتلا به اختلال عاطفی فصلی را افزایش دهند عبارتند از:

    سابقه خانوادگی. این احتمال وجود دارد، که افراد مبتلا به این اختلال خویشاوندی با افسردگی فصلی یا سایر انواع افسردگی داشته باشند.
    داشتن افسردگی یا اختلال دو قطبی. در صورت داشتن یکی از این موارد ، علائم افسردگی ممکن است به صورت فصلی بدتر شود.
    زندگی کردن دور از خط استوا. به نظر می رسد اختلال عاطفی فصلی بیشتر در بین افرادی که در شمال یا جنوب خط استوا زندگی می کنند شایع است. دلیل این موضوع شاید به کاهش نور خورشید در زمستان و روزهای طولانی تر در ماه های تابستان مربوط باشد.
    چطور می شود با افسردگی فصلی مقابله کرد؟
    درمان های اختلال عاطفی فصلی به ویژه برای فصول سرد سال، شامل نور درمانی ، دارو ، تجویز هوای یونیزه ، درمان شناختی رفتاری و مکمل دقیق هورمون ملاتونین است.

    نور درمانی

    تغییرات مربوط طول مدت روشنایی روز، بر ترشح ملاتونین اثر داشته و در نتیجه بر ایجاد افسردگی فصلی تاثیر می گذارد. این نشان می دهد که نور درمانی ممکن است یک درمان موثر برای مقابله با این اختلال باشد. در نور درمانی از یک جعبه لامپ استفاده می شود، که نور بسیار بیشتری نسبت به یک لامپ رشته ای معمولی ساطع می کند.

    نور سفید روشن ، نور آبی یا نور سبز (در واقع فیروزه ای یا سبز آبی) ، از جمله نورهایی هستند که با هر کدام با یک طول مشخص برای درمان این اختلال استفاده می شوند. بیمار در فاصله ای معین ، معمولا 30-60 سانتی متر ، بین نیم تا یک ساعت مقابل جعبه با چشمان باز می نشیند اما به منبع نور خیره نمی شود.

    این نوع درمان معمولا برای افراد خوشایند نیست و به همین دلیل مطالعات نشان می دهد که بیشتر کسانی که از نوع درمان استفاده می کنند، آن را قطع کرده و ادامه نمی دهند.

    نور درمانی با قرار گرفتن در معرض نور خورشید ، یا با گذراندن وقت بیشتر در خارج و یا استفاده از هلیواستات کنترل شده توسط کامپیوتر برای تاباندن نور خورشید به پنجره های خانه یا محل کار نیز انجام شود. اگرچه نور درمانی اصلی ترین درمان برای اختلال عاطفی فصلی است ، اما به دلیل تهدید سرطان پوست ، باید از نور مستقیم خورشید به مدت طولانی یا نورهای مصنوعی که محدوده فرابنفش را مسدود نمی کنند ، جلوگیری شود.

    دارو درمانی

    تاثیر داروهای ضد افسردگی مهارکننده جذب مجدد سروتونین در درمان افسردگی فصلی اثبات شده است. طبق آزمایشات انجام شده، استفاده هم زمان از نور درمانی و داروهای ضد افسردگی تا 70 درصد در درمان افسردگی فصلی موثر هستند.

     

    جمع بندی

    افسردگی فصلی یکی از اختلالاتی است که بسیاری از افراد آن را با تغییر فصل تجربه می کنند. شدت علائم این بیماری در افراد مختلف متفاوت است، و با توجه به عوامل تاثیر گذار بر خلق و خود، هر فرد ممکن است افسردگی فصلی را به شکل خفیف یا ضعیف تجربه کند.

    علت این اختلال خلقی هنوز به درستی شناخته شده نیست، اما ثابت شده، عواملی مثل ژنتیک و کم یا زیاد شدن نور در به وجود آمدن افسردگی فصلی تاثیر دارند. درمانی های مختلفی برای این اختلال وجود دارد که مهمترین آنها نور درمانی و استفاده از داروهای ضد افسردگی است.

  • هر آنچه که باید درباره بیماری آلزایمر بدانید

    هر آنچه که باید درباره بیماری آلزایمر بدانید

    هر آنچه که باید درباره بیماری آلزایمر بدانید

    هر آنچه که باید درباره بیماری آلزایمر بدانید | بیماری آلزایمر نوعی زوال عقل است. اصطلاحات “زوال عقل” و “آلزایمر” گاهی به جای هم استفاده می شوند. با این حال این دو با هم یکی نیستند. بیماری آلزایمر در واقع نوعی زوال عقل است.

    زوال عقل اصطلاح وسیع تری برای بیماری هایی است که علائم مربوط به از دست دادن حافظه مانند فراموشی و گیجی را دارند. دمانس شامل شرایط خاص تری مانند بیماری آلزایمر ، پارکینسون ، آسیب مغزی آسیب دیده و موارد دیگر است که می تواند باعث بروز این علائم شود.

    طبق گفته انجمن آلزایمر ، بیماری آلزایمر 60 تا 80 درصد موارد زوال عقل را تشکیل می دهد. بیماری آلزایمر بیشتر افراد مبتلا ، پس از 65 سالگی تشخیص داده می شود. اگر آلزایمر قبل از این سن تشخیص داده شود ، به طور کلی به عنوان بیماری آلزایمر زودرس شناخته می شود. هیچ درمانی برای آلزایمر وجود ندارد ، اما روش های درمانی وجود دارد که می تواند پیشرفت بیماری آلزایمر را کندتر کند.

    بیماری آلزایمر دقیقا چیست؟

    اگرچه بسیاری از افراد اسم بیماری آلزایمر را شنیده اند ، اما برخی از آنها دقیقا نمی دانند که آلزایمر چیست. بیماری آلزایمر یک بیماری مزمن است، که علائم آن به تدریج بروز می کند و مغز را تخریب می کند ، به این معنی که مغز آهسته آهسته کوچک می شود.

    هیچ درمانی برای آلزایمر وجود ندارد اما بعضی از درمان ها به روند پیشرفت بیماری آلزایمر کمک کرده و کیفیت زندگی بیمار را بهتر می کنند. این احتمال وجود دارد که هر کسی به بیماری آلزایمر مبتلا شود اما افراد خاصی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستند.

    آلزایمر و زوال عقل یکی نیستند ، بلکه بیماری آلزایمر نوعی زوال عقل است. برای بیماران مبتلا به آلزایمر هیچ نتیجه قابل انتظار خاصی وجود ندارد. برخی از افراد مدت طولانی با علائم خفیف این بیماری زندگی می کنند ، در حالی که در عده ای دیگر علائم این بیماری به سرعت پیشرفت می کند.

    بیماری آلزایمر متداول ترین نوع زوال عقل است. علائم اصلی این بیماری با از دست دادن حافظه ، به خصوص حافظه موقت در دوران پیری شروع می شود. این علائم کم کم با از دست دادن قدرت تشخیص زمان ، افسردگی ، از دست دادن قدرت تکلم ، گوشه ‌گیری ادامه پیدا کرده و در نهایت با مرگ در اثر ناراحتی ‌های تنفسی تمام می شود.

    مرگ بر اثر بیماری آلزایمر پس از پنج تا ده سال از شروع علائم این بیماری اتفاق میفتد. با این حال گفته می شود که شروع بیماری، در واقع حدود بیست سال قبل از شروع بروز علائم آغاز می شود. این بیماری با از دست رفتن برخی مناطق مغز و به اصطلاح نکروزه شدن سلول ‌های مغز در مناطق مختلف سیستم عصبی و ایجاد ساختارهای پروتئینی کروی شکلی به نام پلاک‌ های پیری در خارج نورون‌ های برخی مناطق مغز و سایر تغییراتی که در مغز به وجود می آید، اتفاق میفتد.

    بیماری آلزایمر را یک روان پزشک آلمانی به نام آلویز آلزایمر در سال ۱۹۰۶ میلادی معرفی کرد. این بیماری معمولا بالای ۶۵ سال بروز می کند، با این حال، آلزایمر زودرس نیز وجود دارد که در سنین کمتر از 65 سال اتفاق میفتد. پیش ‌بینی می‌ شود که در سال ۲۰۵۰ میلادی از هر ۸۵ نفر یک نفر به بیماری آلزایمر مبتلا باشند.

     

    چه عواملی باعث بیماری آلزایمر می شود؟

    متخصصان حتی یک مورد مشخص را به عنوان علت بیماری آلزایمر مشخص نکرده اند، اما عوامل مختلفی را شناسایی کرده اند که در افراد مبتلا به این بیماری دیده شده است. برخی از این علائم عبارتند از:

    • سن. بیشتر افرادی که به بیماری آلزایمر مبتلا می شوند ، 65 سال به بالا دارند.
    • سابقه خانوادگی. اگر یکی از اعضای خانواده شما به این بیماری مبتلا شده است ، به احتمال زیاد شما هم به آن مبتلا خواهید شد.
    • ژنتیک. ابتلا به بیماری آلزایمر می تواند ارثی باشد.

    به این نکته توجه داشته باشید که داشتن یک یا چند مورد از این عوامل، لزوما به معنای ابتلا به بیماری آلزایمر نیست. تشخیص دقیق بیماری آلزایمر به عهده پزشک متخصص آن است و فقط با داشتن چندین علامت، نباید تصور کنید که آلزایمر گرفته اید.

    چه ارتباطی بین بیماری آلزایمر و ژنتیک وجود دارد؟

    همانطور که در بالا اشاره شد، هیچ علت مشخصی برای ابتلا به بیماری آلزایمر وجود ندارد ، اما این احتمال وجود دارد که ژنتیک نقشی ویژه ای در ابتلا به این بیماری داشته باشد. به خصوص یک ژن، با نام آپولیپوپروتئین E (APOE) مورد توجه محققان است. بررسی بیماران نشان داده است که این ژن با شروع علائم آلزایمر در بزرگسالان مسن ارتباط دارد.

    پزشکان وجود این ژن در بدن یک فرد را با انجام آزمایش خون مخصوص برای این کار تشخیص می دهند. وجود این ژن لزوما به معنی ابتلا به این بیماری نیست، اما نشان دهنده افزایش خطر ابتلا به آن است. بنابراین ، باید این موضوع را در نظر داشته باشید که حتی اگر کسی این ژن را داشته باشد ، ممکن است به آلزایمر مبتلا نشود.

    عکس این امر نیز صادق است؛ کسی ممکن است به آلزایمر مبتلا شود که اصلا این ژن را ندارد. واقعیت این است که هیچ راهی وجود ندارد که بتوان با اطمینان گفت که آیا فردی به آلزایمر مبتلا می شود یا خیر. ژن های دیگر نیز می توانند خطر ابتلا به آلزایمر و آلزایمر زودرس را افزایش دهند.

    بیماری آلزایمر چه علائمی دارد؟

    همه افراد هر از گاهی فراموشی را تجربه می کنند. اما افراد مبتلا به بیماری آلزایمر برخی از رفتارها و علائم دائمی را نشان می دهند که با گذشت زمان بدتر هم می شود. هر یک از این علائم با توجه به مرحله بیماری تغییر می کند. این موارد می تواند شامل این علائم باشد:

    • از دست دادن حافظه که بر فعالیت های روزمره تأثیر می گذارد
    • مشکل در انجام کارهای آشنا مانند استفاده از اجاق گاز
    • مشکل در حل مسئله
    • مشکل در گفتار یا نوشتن
    • اختلال در تشخیص زمان و مکان
    • کاهش بهداشت شخصی
    • تغییر روحیه و شخصیت
    • کناره گیری از دوستان ، خانواده و جامعه

    آیا ابتلا به آلزایمر مراحل مختلفی دارد؟

    آلزایمر از آن دسته بیماری هایی است که مرحله به مرحله پیشرفت می کند ، به این معنی که علائم با گذشت زمان به تدریج بدتر می شوند. آلزایمر به هفت مرحله تقسیم می شود که در زیر توضیح داده شده است.

    مرحله 1. در این مرحله هیچ علامتی وجود ندارد.
    مرحله 2. اولین علائم مانند فراموشی ظاهر می شود.
    مرحله 3. اختلالات جسمی و روانی خفیف مثل کاهش حافظه و تمرکز ظاهر می شود. این موارد شاید فقط توسط افراد بسیار نزدیک به فرد بیمار قابل مشاهده باشد.
    مرحله 4. آلزایمر اغلب در این مرحله تشخیص داده می شود ، اما هنوز هم خفیف به حساب می آید. از دست دادن حافظه و عدم توانایی در انجام کارهای روزمره در این مرحله کاملا مشهود است.
    مرحله 5. علائم متوسط تا شدید در این مرحله پیدا می شود و فرد بیمار به کمک و مراقبت نیاز پیدا می کند.
    مرحله 6. در این مرحله ، یک فرد مبتلا به آلزایمر ممکن است در انجام کارهای روزمره ، مثل غذا خوردن و پوشیدن لباس ، به کمک نیاز داشته باشد.
    مرحله 7. این مرحله شدیدترین و آخرین مرحله آلزایمر است. ممکن است گفتار و حالت های صورت از بین برود.

    برای تشخیص آلزایمر از چه آزمایش هایی استفاده می شود؟

    هیچ آزمایش قطعی برای تشخیص بیماری آلزایمر وجود ندارد. با این حال ، پزشکان آزمایش های مختلفی را برای تشخیص این بیماری انجام می دهند. این آزمایش ها می تواند شامل آزمایش های ذهنی ، جسمی ، عصبی و تصویربرداری باشد.
    پزشکان معمولا با آزمایش وضعیت ذهنی شروع می کنند. این نوع آزمایش ها معمولا شامل بررسی وضعیت حافظه کوتاه مدت ، بلند مدت و تشخیص جهات نسبت به مکان و زمان است. به عنوان مثال ، ممکن است از فرد این سوالات پرسیده شود:

    • امروز چه روزی است؟
    • چه کسی رئیس جمهور است؟
    • لیست کوتاهی از کلمات بنویسید

    بعد از این سوالات احتمالا یک معاینه بدنی هم انجام می دهند. به عنوان مثال ، فشار خون ، ضربان قلب و دمای بدن را اندازه گیری می کنند. در بعضی موارد ، ممکن است آزمایش ادرار یا خون را برای فرد بنویسند. این احتمال هم وجود دارد که یک معاینه عصبی برای تشخیص اثر مثلا یک عفونت یا سکته مغزی نیز انجام شود. در طول این آزمایش ها ، عکس العمل ، توانایی عضلات و گفتار را بررسی می کنند.

    علاوه براین موارد، احتمال تصویر برداری از مغز نیز وجود دارد. این نوع تصویر برداری ها شامل ام آر آی، سی تی اسکن ، اسکن PET و غیره است. آزمایشات دیگری که پزشک ممکن است انجام دهد شامل آزمایش خون برای بررسی ژن هایی است که ممکن است نشان دهد یک فرد در معرض خطر بیماری آلزایمر قرار دارد.

    چه دارویی برای آلزایمر استفاده می شود؟

    هیچ درمانی برای بیماری آلزایمر شناخته نشده است. با این حال ، پزشکان از داروها و سایر روش های درمانی را برای کاهش علائم این بیماری و به تاخیر انداختن پیشرفت بیماری تا حد ممکن ، استفاده می کنند. برای آلزایمر زودرس یا خفیف ، پزشکان از داروهایی مثل دونپزیل (Aricept) یا ریواستیگمین (Exelon) استفاده می کنند.

    این داروها به بالا نگه داشتن سطح استیل کولین در مغز کمک می کنند، که نوعی انتقال دهنده عصبی است و به حافظه کمک می کند. برای درمان آلزایمر متوسط تا شدید ، پزشکان معمولا از داروهای دونپزیل (Aricept) یا ممانتین (Namenda) استفاده می کنند.

    ممانتین به جلوگیری از تثیر گلوتامات اضافی کمک می کند. گلوتامات یک ماده شیمیایی مغزی است که در بیماری آلزایمر با مقادیر بیشتری آزاد می شود و به سلول های مغزی آسیب می رساند. علاوه بر این، این احتمال وجود دارد که پزشک برای کمک به درمان علائم مربوط به آلزایمر داروهای ضد افسردگی ، داروهای ضد اضطراب یا داروهای ضد روان پریشی را توصیه کند.

    جمع بندی

    بیماری آلزایمر از آن دسته بیماری هایی است که امکان ابتلا به آن در بسیاری از افراد وجود دارد. علائم این بیماری هنوز به درستی مشخص نیست و داروی قطعی برای درمان آن هنوز کشف نشد است. در صورت تشخیص این بیماری در مراحل اولیه، این امکان وجود دارد که روند پیشرفت آن به تاخیر بیفتد.

    محققان برای جلوگیری و یا کاهش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر، تغییر سبک زندگی و جایگزین کردن عادات کلی زندگی سالم را به عنوان روش های جلوگیری از این بیماری پیشنهاد می کنند. ترک سیگار ، انجام ورزش منظم ، رژیم غذایی گیاهی ، مصرف خوراکی های حاوی آنتی اکسیدان و داشتن یک زندگی اجتماعی فعال، از جمله توصیه هایی پزشکان برای جلوگیری از ابتلا به بیماری آلزایمر است.