دسته: پزشکی

  • هر آنچه باید درباره دیابت بدانید

    هر آنچه باید درباره دیابت بدانید

    هر آنچه باید درباره دیابت بدانید

    هر آنچه درباره دیابت باید بدانید | دیابت معروف به بیماری قند خون، یک بیماری متابولیکی است که باعث افزایش قند خون می شود. هورمون انسولین قند را از خون به داخل سلولهای منتقل می کند تا ذخیره شود یا برای انرژی استفاده شود. با دیابت ، بدن شما انسولین کافی تولید نمی کند یا نمی تواند به طور موثری از انسولین ساخته شده استفاده کند. در صورتی که قند خون یا همان دیابت درمان نشود می تواند به اعصاب ، چشم ها ، کلیه ها و سایر اعضای بدن آسیب برساند.

    انواع مختلف دیابت

    • دیابت نوع 1 : یک بیماری خود ایمنی است. سیستم ایمنی به سلولهای پانکراس ، جایی که انسولین ساخته می شود حمله کرده و آنها را از بین می برد. مشخص نیست که علت این حمله چیست. حدود 10 درصد افراد دیابتی این نوع دیابت را دارند.
    • دیابت نوع 2 : زمانی به وجود می آید که بدن در برابر انسولین مقاوم شود و در نتیجه قند در خون جمع شود.
    • پیش دیابت: زمانی اتفاق می افتد که قند خون بالاتر از حد طبیعی باشد ، اما آنقدر بالا نیست که به دیابت نوع 2 مبتلا شوید.
    • دیابت بارداری: به قند خون بالا در دوران بارداری دیابت بارداری گفته می شود. هورمون های انسداد انسولین تولید شده توسط جفت باعث این نوع دیابت می شوند.

    دیابت چه علائمی دارد؟

    دیابت در اثر افزایش قند خون ایجاد می شود و خود را به شکل های مختلف نشان می دهد. در بعضی از افراد کاهش وزن دیده می شود و در زنان و مردان این علائم می تواند متفاوت باشد. به طور کلی علائم عمومی دیابت عبارتند از:

    • افزایش احساس گرسنگی
    • تشنگی زیاد
    • کاهش وزن
    • تکرر ادرار
    • تاری دید
    • خستگی مفرط
    • زخم هایی که خوب نمی شوند

    درباره دیابت نوع 1 تقریبا همه این علائم به اضافه تغییرات خلقی نیز وجود دارد و درباره  دیابت نوع 2 علائمی مثل افزایش سرعت بهبود زخم ها هم دیده می شود، زیرا افزایش سطح گلوکز باعث بهبودی زخم می شود. در مورد دیابت بارداری اکثر زنان هیچ علائمی ندارند. این بیماری اغلب در طی یک آزمایش معمول قند خون یا آزمایش گلوکز خوراکی که معمولا بین هفته های 24 و 28 بارداری صورت می گیرد تشخیص داده می شود. در موارد نادر ، یک زن مبتلا به دیابت بارداری ممکن است علائمی مثل تشنگی یا ادرار بیش از حالت نرمال را نیز تجربه کند. علائم دیابت ممکن است آنقدر خفیف باشد که در ابتدا ابتلا تشخیص آن سخت باشد.

    چرا دیابت می گیریم؟

    دلایل مختلفی برای ابتلا به انواع مختلف دیابت وجود دارد. بعضی از این دلایل به سیستم ایمنی بدن مربوط می شود و برخی دیگر به دلیل مصرف بیش از اندازه قند است. در یک دسته بندی جداگانه می شود علل ابتلا به هر یک از انواع قند خون را به صورت زیر دسته بندی کرد:

    دیابت نوع 1

    پزشکان دقیقا نمی دانند چه چیزی باعث دیابت نوع 1 می شود. بنا به دلیلی که هنوز شناخته شده نیست ، سیستم ایمنی بدن به اشتباه سلولهای بتا تولید کننده انسولین در لوزالمعده را مورد حمله قرار داده و از بین می برد. شاید دلیل این موضوع ژن ها باشد، این احتمال وجود دارد که برخی از اختلالات ژنتیکی باعث این موضوع باشند. علاوه بر این برخی از ویروس ها هم می توانند در این مورد دخالت داشته باشند و باعث حمله به سیستم ایمنی بدن شوند.

    دیابت نوع 2

    دلیل دیابت نوع 2 ترکیبی از عوامل ژنتیکی و سبک زندگی است. اضافه وزن یا چاقی نیز خطر ابتلا به این نوع از قند خون را افزایش می دهد. وزن اضافی به ویژه در شکم ، سلول های بدن را در برابر اثرات انسولین بر قند خون مقاوم می کند. این وضعیت حتی می تواند ریشه ژنتیکی هم داشته باشد. اعضای خانواده ژن های مشترکی دارند که احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 و اضافه وزن در آنها را بیشتر می کند.

    دیابت بارداری

    دیابت بارداری نتیجه تغییرات هورمونی در دوران بارداری است. جفت هورمون هایی تولید می کند که سلول های زن باردار را نسبت به اثرات انسولین کمتر حساس می کند. این موضوع باعث افزایش قند خون در دوران بارداری می شود. زنانی که هنگام بارداری اضافه وزن دارند و یا در طی بارداری بیش از حد وزن اضافه می کنند ، بیشتر در معرض دیابت بارداری قرار دارند. هم ژن ها و هم عوامل محیطی در ایجاد دیابت نقش دارند.

    چه عواملی خطر ابتلا به دیابت را افزایش می دهد؟

    عوامل خاصی خطر ابتلا به دیابت را افزایش می دهد. خانواده ، محیط و شرایط پزشکی قبلی شما همگی می توانند بر احتمال ابتلا به دیابت تاثیر بگذارند. در مورد دیابت نوع 1 اگر کودک یا نوجوان باشید ، پدر یا مادری یا خواهر و برادر مبتلا به این بیماری داشته باشید یا ژن های خاصی را که با این بیماری در ارتباط هستند در بدن شما وجود داشته باشد ، به احتمال زیاد به دیابت نوع 1 مبتلا می شوید. درباره دیابت نوع 2 خطر ابتلا به این نوع دیابت در صورت افزایش موارد زیر بیشتر می شود:

    • اضافه وزن
    • 45 سال یا بزرگ تر
    • پدر یا مادر یا خواهر و برادری که دیابت نوع 2 دارند
    • عدم فعالیت جسمی
    • دیابت بارداری
    • پیش دیابت
    • فشار خون ، کلسترول یا تری گلیسیرید بالا

    درباره دیابت بارداری، خطر ابتلا این نوع دیابت در صورتی افزایش پیدا می کند که:

    • اضافه وزن داشته باشید
    • بالای 25 سال سن داشته باید
    • در دوران بارداری قبلی خود به دیابت بارداری مبتلا شده باشید
    • سابقه خانوادگی دیابت نوع 2 داشته باشید
    • سندرم تخمدان پلی کیستیک داشته باشید

    ابتلا به دیابت چه عوارضی دارد؟

    قند خون بالا به اندام ها و بافت های بدن آسیب می رساند. هر چقدر قند خون بالاتر باشد و هر چه بیشتر با آن زندگی کنید ، مسلما دچار عوارض بیشتری خواهید شد. عوارض مرتبط با دیابت عبارتند از:

    • بیماری قلبی ، حمله قلبی و سکته مغزی
    • نوروپاتی
    • نفروپاتی
    • رتینوپاتی و از دست دادن بینایی
    • از دست دادن شنوایی
    • آسیب به پا مانند عفونت ها و زخم هایی که بهبود نمی یابند
    • بیماری های پوستی مانند عفونت های باکتریایی و قارچی
    • افسردگی
    • زوال عقل

    دیابت چطور کنترل یا درمان می شود؟

    پزشکان دیابت را با چند داروی مختلف درمان می کنند. برخی از این داروها از طریق دهان مصرف می شوند ، در حالی که برخی دیگر به صورت تزریق در دسترس هستند. در مورد دیابت نوع 1 انسولین درمان اصلی آن است. انسولین جایگزین هورمونی می شود که بدن شما قادر به تولید آن نیست. چهار نوع انسولین وجود دارد که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. سرعت تاثیر هر کدام از آنها از زمان شروع تزریق تا زمانی که بر بدن تاثیر بگذارد متفاوت است.

    • انسولینی که اثر سریع دارد: در عرض 15 دقیقه شروع به اثر می کند و اثرات آن 3 تا 4 اثر آن باقی می ماند.
    • انسولینی که اثر کوتاه دارد: در عرض 30 دقیقه شروع به اثر می کند و 6 تا 8 اثر آن باقی می ماند.
    • انسولینی که اثر متوسط دارد: در عرض 1 تا 2 ساعت شروع به اثر می کند و 12 تا 18 اثر آن باقی می ماند.
    • انسولینی که اثر طولانی دارد: چند ساعت پس از تزریق شروع به اثر می کند و 24 ساعت یا بیشتر اثر آن باقی می ماند.

    دیابت و رژیم غذایی چه ارتباطی با هم دارند؟

    تغذیه سالم موضوع اصلی مدیریت و کنترل دیابت است. در برخی موارد ، تغییر رژیم غذایی برای کنترل بیماری کافی است. در دیابت نوع 1 سطح قند خون بر اساس انواع غذاهایی که می خورید افزایش یا کاهش می یابد. غذاهای نشاسته ای یا شیرین باعث می شود که سطح قند خون به سرعت افزایش پیدا کند. اما پروتئین و چربی باعث افزایش تدریجی بیشتری می شوند. ممکن است پزشک شما توصیه کند که میزان مصرف روزانه کربوهیدرات ها را محدود کنید. همچنین باید میزان کربوهیدرات را با دوز انسولین متعادل کنید. دریافت مقدار مناسب پروتئین ، چربی و کربوهیدرات هم می تواند به شما در کنترل قند خون کمک کند.

    درباره دیابت نوع 2 خوردن انواع غذاهای مناسب می تواند قند خون را کنترل کرده و به کاهش وزن اضافی هم کمک کند. تنظیم میزان کربوهیدرات نقش مهمی در غذا خوردن برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 دارد. یک متخصص تغذیه می تواند به شما کمک کند تا بدانید در هر وعده غذایی چند گرم کربوهیدرات مصرف کنید. برای  ثابت نگه داشتن سطح قند خون ، سعی کنید وعده های غذایی کم در طول روز بخورید و بیشتر غذای سال مثال خوراکی های زیر را در برنامه غذایی خود داشته باشید:

    • میوه ها
    • سبزیجات
    • غلات کامل
    • پروتئین بدون چربی مانند مرغ و ماهی
    • چربی های سالم مانند روغن زیتون و آجیل

    درباره دیابت بارداری داشتن یک رژیم غذایی متعادل هم برای شما و هم برای کودک در طول نه ماه براداری مهم است. انتخاب صحیح غذا می تواند به شما کمک کند از مصرف داروهای دیابت جلوگیری کنید. بهتر است اندازه های وعده های غذایی خود را رعایت کرده و غذاهای شیرین یا شور را محدود کنید. اگرچه برای تغذیه کودک در حال رشد خود به مقداری قند نیاز دارید ، اما باید از خوردن زیاد غذا خودداری کنید. تهیه یک برنامه غذایی با کمک یک متخصص تغذیه باعث می شود تا از حفظ سلامتی خود و جنین در طی دوران بارداری مطمئن شوید.

    دیابت یا قند خون از جمله بیماری هایی است که بسیاری از افراد این روزها به آن مبتلا می شوند. سبک زندگی ، برنامه غذایی نامناسبف بارداری و زنتیک از جمله عواملی هستند که در به وجود آمدن این بیماری نقش دارند. به همین دلیل هر فرد باید با توجه به شرایط خود برنامه غذایی یا فعالیت بدنی مناسبی را انتخاب کند تا بتواند از ابتلا به این بیماری جلوگیری کرده و یا تا حد امکان آن را به خداقل برساند.

  • هر آنچه باید درباره کبد چرب بدانید

    هر آنچه باید درباره کبد چرب بدانید

    هر آنچه باید درباره کبد چرب بدانید

    هر آنچه باید درباره کبد چرب بدانید | کبد زمانی چرب می شود که چربی اضافه در کبد جمع شده باشد. وجود مقدار کمی چربی در کبد طبیعی است، اما زمانی که مقدار آن بیش از حد شود به یک مشکل برای سلامتی تبدیل خواهد شد. کبد دومین اندام بزرگ بدن است. این اندام مواد مغذی انواع خوراکی ها و نوشیدنی هایی را که می خورید فرآوری کرده و مواد مضر خون را فیلتر می کند. چربی زیاد در کبد باعث التهاب آن شده و به کبد آسیب می رساند و حتی باعث زخم شدن این اندام می شود. در موارد شدید ، این زخم ممکن است که به نارسایی کبدی منجر شود.

    هر آنچه باید درباره کبد چرب بدانید

    کبد چرب چه علائمی دارد؟

    در بسیاری از موارد ، کبد چرب علائم قابل توجهی ندارد. اما ممکن است احساس خستگی کنید یا در سمت راست بالای شکم خود احساس ناراحتی یا درد داشته باشید. برخی از افراد مبتلا به بیماری کبد چرب دچار عوارضی مثل اسکار کبدی می شوند. اسکار کبد به عنوان فیبروز کبد شناخته می شود و اسم فیبروز شدید کبدی سیروز است. سیروز می تواند علائمی مثل موارد زیر داشته باشد:

    • کاهش اشتها
    • کاهش وزن
    • ضعف
    • خستگی
    • خون دماغ شدن
    • خارش پوست
    • زردی پوست و چشم
    • درد شکم
    • تورم شکم
    • تورم پاها
    • گیجی

    چرا کبد چرب می شود؟

    کبد چرب زمانی به وجود می آید که بدن چربی زیادی تولید کند یا به اندازه کافی چربی را نسوزاند. چربی اضافی در سلولهای کبدی ذخیره شده و در آنجا جمع می شود و در نهایت باعث چرب شدن  خواهد شد. علت تجمع چربی به دلایل مختلفی به وجود می آید. برای مثال ، مصرف زیاد نوشیدنی های الکلی می تواند باعث بیماری کبد چرب الکلی شود. این اولین مرحله از بیماری کبدی مربوط به الکل است. در افرادی که الکل نمی نوشند ، علت چرب شدن کبد کمتر مشخص است. یک یا چند عامل زیر ممکن است در چرب شدن کبد نقش داشته باشند:

    • چاقی
    • قند خون بالا
    • مقاومت به انسولین
    • مقدار بالای چربی ، به ویژه تری گلیسیرید

    و علل کمتر شایع در این بیماری عبارتند از:

    • بارداری
      کاهش سریع وزن
    • برخی از انواع عفونت ها ، مانند هپاتیت C
    • عوارض جانبی برخی از داروها
    • قرار گرفتن در معرض سموم خاص
    • عوامل ژنتیکی

    هر آنچه باید درباره کبد چرب بدانید

    چطور تشخیص دهید که کبد چرب شده است؟

    برای تشخیص کبد چرب بعد از مراجعه به پزشک یک معاینه فیزیکی انجام می شود و یک یا چند آزمایش نیز از شما گرفته می شود. اگر پزشک مشکوک به چرب بودن کبد باشد ، معمولا این سوالات از شما پرسیده می شود:

    • سابقه پزشکی خانوادگی در مورد هرگونه سابقه بیماری کبدی
    • مصرف الکل و سایر عادت های غذایی
    • هر نوع بیماری که ممکن است داشته باشید
    • هر دارویی که ممکن است مصرف کنید
    • تغییرات اخیر در سلامتی شما

    معاینه بدنی

    برای بررسی التهاب کبد ، پزشک ممکن است شکم شما را فشار دهد یا لمس کند. اگر کبد شما بزرگ شده باشد ، ممکن است با معاینه بتوانند آن را احساس کنند. با این حال ، این امکان وجود دارد که کبد شما بدون بزرگ شدن ملتهب شده باشد، و در نتیجه پزشک با معاینه بدنی نتواند تشخیص دهد که کبد شما بزرگ یا ملتهب شده است یا نه در چنین حالتی پزشک از برخی دیگر از روش ها برای بررسی وضعیت شما استفاده می کند.

    آزمایش خون

    در بسیاری از موارد ، بیماری کبد چرب با میزان آنزیم های کبدی در آزمایشات خون تشخیص داده می شود. به عنوان مثال، پزشک شما ممکن است آزمایش آلانین آمینوترانسفراز (ALT ) و آزمایش آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) را برای بررسی آنزیم های کبدی تجویز کند. در صورت بروز علائم بیماری کبدی ممکن است که پزشک این آزمایشات را پیشنهاد کند. افزایش آنزیم های کبدی نشانه التهاب کبد است. بیماری کبد چرب یکی از دلایل احتمالی التهاب کبد است اما تنها علت آن نیست. در صورت مثبت بودن آزمایش آنزیم های کبدی ، پزشک احتمالا آزمایش های دیگری را برای شناسایی علت التهاب تجویز می کند.

    تصویربرداری

    پزشک ممکن است از یک یا چند آزمایش تصویربرداری زیر برای بررسی چربی اضافی یا سایر مشکلات کبدی استفاده کند:

    • سونوگرافی
    • سی تی اسکن
    • ام آر آی

    نمونه برداری از کبد

    نمونه برداری از کبد بهترین روش برای تعیین شدت بیماری کبد است. در طی نمونه برداری از کبد ، پزشک یک سوزن را در کبد فرو می کند و یک قطعه از بافت را برای معاینه خارج می کند. برا این کار معمولا از بی حسی موضعی استفاده می شود تا احساس درد نکنید. این آزمایش می تواند به شما در تشخیص اینکه آیا به بیماری چرب شدن کبد و همچنین اسکار کبدی مبتلا هستید یا نه ، کمک کند.

    هر آنچه باید درباره کبد چرب بدانید

    کبد چرب چطور درمان می شود؟

    در حال حاضر ، هیچ دارویی قطعی برای درمان بیماری کبد چرب تایید نشده است. برای تولید و آزمایش داروهای کاملا موثر برای درمان این بیماری تحقیقات بیشتری لازم است. در بسیاری از موارد ، تغییر سبک زندگی می تواند به درمان چرب شدن کبد کمک کند. به عنوان مثال ، پزشک ممکن است به شما موارد زیر را توصیه کند:

    • وزنتان را کم کنید
    • رژیم غذایی خود را تغییر دهید
    • در سبک زندگی خود تغییراتی بوجود آورید
    • برخی از داروها را مصرف کنید
    • عمل جراحی انجام دهید

    چه درمانهای خانگی برای کبد چرب وجود دارد؟

    تغییر شیوه زندگی اولین راه درمان چرب شدن کبد است. بسته به شرایط فعلی و عادات زندگی شما ، ممکن است مواردی مثل کاهش وزن، محدود کردن مصرف چربی و نوشیدنی ها و خوراکی های ناسالم و جایگزین کردن یک رژیم غذایی سرشار از مواد مغذی به جلوگیری و یا کاهش علائم کبد چرب کمک زیادی می کند. حداقل 30 دقیقه در روز تحرک بدنی نیز برای جلوگیری از تجمع چربی در کبد و بدن بسیار مفید است.

    برخی شواهد نشان می دهد که مکمل های ویتامین E ممکن است به جلوگیری یا درمان آسیب کبدی ناشی از بیماری کبد چرب کمک کند. با این حال ، تحقیقات بیشتری لازم است. برخی از خطرات سلامتی در ارتباط با مصرف بیش از حد ویتامین E نیز وجود دارد. به همین دلیل هرگز نباید بدون تجویز پزشک برخی از مکمل ها و یا داروها را مصرف کنید. همیشه قبل از استفاده از یک مکمل جدید یا داروی طبیعی با پزشک خود صحبت کنید. برخی از مکمل ها یا درمان های طبیعی ممکن است کبد شما را تحت فشار قرار دهند یا با داروهایی که مصرف می کنید تداخل داشته باشند.

    رژیم غذایی برای بیماری کبد چرب

    اگر کبدتان چرب است ، ممکن است پزشک به شما یک رژیم غذایی مناسب برای کمک به درمان بیماری و کاهش خطر عوارض این بیماری را توصیه کند. برای مثال معمولا به شما این توصیه می شود تا موارد زیر را رعایت کنند:

    رژیم غذایی بخورید که سرشار از غذاهای گیاهی از جمله میوه ها ، سبزیجات ، حبوبات و غلات کامل باشد.

    مصرف کربوهیدرات های تصفیه شده مثل شیرینی ، برنج سفید ، نان سفید ، سایر محصولات غلات تصفیه شده را محدود کنید.

    مصرف چربی های اشباع شده را که در گوشت قرمز و بسیاری از محصولات حیوانی وجود دارد ، محدود کنید.

    از چربی های ترانس ، که در بسیاری از غذاهای میان وعده ای فرآوری شده وجود دارد ، خودداری کنید.

    از مصرف الکل خودداری کنید.

    انواع بیماری کبد چرب

    به طور کلی دو نوع بیماری کبد چرب وجود دارد: غیر الکلی و الکلی. جرب شدن کبد غیر الکلی ( NAFLD ) شامل چرب شدن کبد غیر الکلی ساده ، استئو هپاتیت غیر الکلی ( NASH ) و کبد چرب حاد بارداری (AFLP ) است. بیماری کبد چرب الکلی (AFLD) شامل AFLD ساده و استئو هپاتیت الکلی (ASH) است.

    بیماری کبد چرب غیر الکلی

    بیماری چرب شدن کبد غیر الکلی زمانی اتفاق میفتد که در کبد افراد چربی جمع می شود. اگر چربی اضافی در کبد دارید و سابقه استفاده زیاد از الکل را ندارید ، پزشک معمولا چرب شدن کبد غیر الکلی را تشخیص می دهد. اگر همراه با چرب شدن کبد هیچ التهاب یا عارضه دیگری در بدن شما وجود نداشته باشد ، این بیماری به عنوان کبد چرب ساده غیر الکلی شناخته می شود.

    استئو هپاتیت غیرالکلی

    استئو هپاتیت غیرالکلی نوعی دیگر از انواع چرب شدن کبد است. این اتفاق زمانی رخ می دهد که تجمع چربی اضافی در کبد با التهاب کبد همراه باشد. اگر چربی اضافی در کبد داشته باشید ، کبد شما ملتهب می شود و در صورتی که سابقه استفاده از الکل را ندارید ، پزشک معمولا استئو هپاتیت غیرالکلی را تشخیص دهد. در صورت عدم درمان باعث ایجاد زخم در کبد شده و در موارد شدید ، منجر به سیروز و نارسایی کبدی شود.

    کبد چرب حاد بارداری

    کبد چرب حاد بارداری یک عارضه نادر اما جدی در بارداری است. علت دقیق آن مشخص نیست. وقتی این وضعیت اتفاق میفتد ، معمولا در سه ماهه سوم بارداری ظاهر می شود. در صورت عدم درمان ، خطرات جدی برای سلامتی مادر و نوزاد در حال رشد به وجود می آورد. سلامت کبد شما احتمالا طی چند هفته پس از زایمان به حالت طبیعی بر می گردد.

    بیماری کبد چرب الکلی

    نوشیدن زیاد الکل به کبد آسیب می رساند. هنگامی که کبد آسیب ببیند ، نمی تواند چربی را به درستی تجزیه کند. این موضوع باعث تجمع چربی می شود و به کبد چرب الکلی معروف است. بیماری کبد چرب الکلی اولین مرحله بیماری کبدی مرتبط با الکل است. اگر همراه با تجمع چربی هیچ التهاب یا عارضه دیگری وجود نداشته باشد ، این بیماری به عنوان یک کبد چرب الکلی ساده شناخته می شود.

    استئو هپاتیت الکلی

    استئو هپاتیت الکلی نوعی AFLD است. زمانی اتفاق میفتد که تجمع چربی اضافی در کبد با التهاب کبد همراه باشد. این نیز به عنوان هپاتیت الکلی شناخته می شود. این بیماری اگر به درستی درمان نشود ، می تواند باعث ایجاد زخم در کبد شود. اسکار شدید کبد به عنوان سیروز معروف است و این موضوع می تواند منجر به نارسایی کبد شود.