دسته: گزارش اجتماعی

در این میان حق پورسانت دلال جهت آشنا سازی دو نفر با یکدیگر و معرفی شخص مناسب برای جاری ساختن صیغه عقد موقت نیز محفوظ است. دلالانی که از این طریق پول خوبی به جیب می زنند.

• همسری مطابق معیار شما

رنگ مو، قد، سن، وزن، سطح خانوادگی و غیره، مسائلی است که همسری مطابق معیار شما را در جامعه مجازی، ارایه می دهد. فقط کافی است، اطلاعات خود را در سایت های همسریابی وارد کنید و برای چند روز و یا حتی فقط یک ساعت و یا به شکل دائمی صاحب همسر شوید. این در حالی است که بسیاری از این قبیل سایت ها صلاحیتشان توسط هیچ مرجعی تایید نشده، اما با عنوانی نو و دهن پر کن که شائبه ی تایید نهاد های مذهبی را نیز به وجود آورده، فعالیت خود را به شکل رسمی نشان می دهند.

برای دستیابی به این دلالان که به شیوه فروش کالا و بدون توجه به انسانیت و ویژگی های روحی افراد که می تواند از طریق این روابط بسیار کوتاه مدت دچار آسیب های فراوانی شود، احتیاج به طی کردن مسیر سختی ندارید. با یک جست و جوی ساده در اینترنت می توان به چندین سایت همسریابی دست پیدا کرد که علی رغم اهمیتی که می توان برای آن متصور شد، درگاه آن ها همچنان باز است.

از پذیرش دوشیزگان معذوریم، طبق قوانین و شرایط با مجوز رسمی، اینها جملاتی است که در صفحه اول اکثر سایت های همسریابی نوشته شده است تا از این طریق توجه افراد بیشتری را به خود جلب کند. جمله ای است که در بیشتر سایت های همسریابی حرف اول را می زند. سایت هایی که به گفته سازندگانش هم مجوز دارند و هم با درج نام وزارت ارشاد یا مرکز توسعه فناوری اطلاعات رسانه های دیجیتال، می خواهند رسمیتی به وجود شان ببخشند .

• ازدواج ها بر پایه صفر و یک

تا چندی پیش تعداد این سایت ها به اندازه انگشتان یک دست بود، اما حالا بی شمار شده اند، سایت هایی که با یک کلیک، می توانی الکترونیکی، ازدواج کنی.

ازدواج هایی که بر پایه صفر و یک ها جمع زده می شود تا به راحتی بر سر مشتریانشان کلاه بگذارند.

به گفته کارشناسان بالارفتن سن ازدواج و وجود میلیون‌ها جوان مجرد سبب شده تا بازار این سایت‌ها همیشه داغ باشد. سایتهایی که در کارنامه شان از كلاهبرداری گرفته تا سوءاستفاده از دختران جوان، همه چیز هست.

دادگاه های خانواده اکنون شاهدان خوبی بر این مدعا هستند که بیشتر این سایت ها با اخاذی و کلاهبرداری فعالیت می کننند و بیشتر کسانی که خام این سایت ها می شوند، بهای گزافی را پرداخت می کنند .

راهروی دادگاه را که طی کنی، خیلی ها هستند که تا چندی پیش خوشبختی را پشت پیروکسی های این سایت ها محو، اما مجازی می دیدند. م- ش یکی از آنهاست، دختری 29 ساله که سه سال پیش فرم را پر کرد. عکس هایش را بدون هیچ ترسی در سایت گذاشت تا همسر مناسبی که دلخواه او است، عایدش شود، ولی نمی دانست که سرنوشت، با او بازی بدی را شروع کرده است. از همان زمان دوئل ذهنی او با سایتی مجازی که کلاهبرداری، پشت آن پنهان شده بود، آغاز شد. تا او هم به جرگه کسانی بپیوندد که در پلیس فتا، پرونده های بسیاری در این رابطه دارند .

جالب اینجاست که با اینكه عضویت در برخی از این سایت ها به صورت رایگان است، اما برای آنكه اعضا بتوانند، برای یكدیگر پیام شخصی بفرستند، حداقل باید 50هزارتومان به شماره حسابی كه در سایت قید شده از طریق درگاه الكترونیكی بانك پرداخت كنند. به این ترتیب اعضا می‌توانند از طریق پیامك و پیام‌های شخصی با یكدیگر در ارتباط باشند.

میثم از جمله کسانی است که به تازگی عضو یکی از این سایت ها شده است به اعتقاد او این سایت ها برخی اوقات وسیله ای برای کلاه برداری و کارهای خلاف شرع می شود .

او برای این گفته اش دلیل خوبی دارد به نظر او هیچ نظارتی بر واقعی بودن شخصیت هایی که در این سایت ها هست وجود ندارد  بسیاری از سایت های همسریابی کلاهبردار هستند. با ورود به صفحات این سایت ها مشاهده می شود که اعلام شده، ثبت نام به صورت رایگان است، اما پس از ثبت نام به دلایل مختلف از جمله انواع عضویت، مبالغی را از ثبت نام کنندگان می گیرند تا اطلاعات افراد دلخواه ثبت نام کنندگان را در اختیار آنها قرار دهند.

• هیچ سایت همسریابی مجوز ندارد

رئیس پلیس فتا اصفهان در این رابطه می گوید: به نظر ما هم اکنون هیچ سایت همسریابی مجوز داری وجود ندارد، چرا که  بسیاری از این اطلاعات که در این سایت ها است، تنها برای قربانی کردن زنان، به مقاصدی از جمله دوست یابی یا مباحث مالی یا هتک حرمت و …است .

برخی از صاحبان این سایت ها، اما ادعا می کنند که تنها برای امر خیر اقدام به راه اندازی این مکان های مجازی کرده اند.

• نیت خیر یا شر پنهان

مدیر یکی از این سایت ها در گفت و گو با خبرنگار ما ادعا می کند که در راه اندازی این سایت نیت خیر داشته و تنها قصدش کمک به جوانانی است که مشکل ازدواج دارند.

او با وجود اینکه با توهین‌های بسیاری روبرو شده، اما همچنان در ادامه این مسیر مصر است واز برنامه‌هایش برای فراگیری این مسئله طبق اصول و شرع در سایر استان‌ها سخن می‌گوید و مشکل اصلی خود را ناتوانی در پاسخگویی به همه مراجعه‌کنندگان عنوان می‌کند.

به گفته این مدیر سایت همسریابی، فعالیت این مرکز زیر نظر یکی از دفاتر ثبت ازدواج و طلاق و مشورت با فردی روحانی و یک حقوقدان بوده است.

زمانی که از او در مورد قیمت‌های مندرج در سایت سوال پرسیده می‌شود،‌ با تاکید خاصی از آن به عنوان مهریه یاد کرده و ادامه می‌دهد: «مرکز ما به خاطر معرفی و ارتباط مراجعه‌کننده مبلغی را دریافت می‌کند که خودمان هم قبول داریم رقم بالایی است و سعی در کاهش آن داریم. اما خانم‌هایی که با ما همکاری می‌کنند مهریه‌های مختلفی را با توجه به ویژگی‌هایی که برخوردار هستند، مد نظر دارند که از یک شاخه گل شروع می شود تا به مبالغ بالا می رسد».

وی با تاکید بر اینکه‌ این اقدام طبق اصول و شرع اسلام است، در خصوص تعداد مراجعان می‌گوید: «استقبال از این کار بالا بوده و تماس‌هایی که با مرکز گرفته می‌شود، بسیار زیاد است. گاهی اوقات ما را کلافه می‌کنند، اما می‌توان گفت در روز برای 20 مراجعه‌کننده قرار ملاقات صورت می‌گیرد. اکثر ملاقات‌کنندگان در رنج سنی 23 تا 28 سال هستند ».

حالا دین و شرع و مسائل عرفی و فرهنگی، دستاویز کسانی شده که به ادعای خودشان این سایت ها را تنها به خاطر دلسوزی و کمک به جوانان ایجاد کرده اند.

اما گاهی، آنچه پشت فضای مجازی در قالب ازدواج ها، پنهان می شود، حوادث تلخی مانند قتل، تجاوز به عنف، کلاهبرداری و طلاق است که نیروی انتظامی و پلیس فتا از آن پرده برمی دارد، به این خاطرکه معمولا کلاهبرداران با مدارک جعلی وارد این سایت ها می شوند و اقدام به فریب دختران و زنان می کنند و به دلیل مجازی بودن این سایت ها در برخی مواقع امکان پیگیری ممکن نیست.

• دوئل مهریه و طلاق

حالا گرانی طلا، صف های مهریه را سکه کرده است. مونا دختر جوانی است که سه سال نیست ازدواج کرده، به قول خودش خیانت چیزی نیست که او بخواهد به راحتی از آن بگذرد. وقتی دخترخاله اش را با شوهرش دیده، تصمیم گرفته که رخت طلاق را بپوشد و مهریه اش را به اجرا بگذارد.

اینجا، حتی رنگ سرخ کرونا هم نتوانسته، زنان جوان را خانه نشین کند، آنها آمده اند تا حقشان را بگیرند. توی شلوغی و ازدحام، هر کسی حرف خودش را می زند، کسانی که آمده اند تا حقشان را بگیرند و کسانی هم که تنها برای انتقام، پایشان به این مکان باز شده است؛ هرچه که باشد، طعم گس مهریه های سنگین وقتی كه در داغی ازدواج و پز دادن های غیر اصولی گیر می افتد، نه منطق سرش می شود و نه عقل تا جایی كه راهش به ناكجاآباد هم می رسد.

مریم و ستاره هر دو هم سن هستند و  25 سال را رد كرده اند، دهه هفتادی هایی که حالا در صدر فهرست های آمار طلاق جا گرفته اند. مریم سه سالی است که ازدواج کرده و ستاره تنها 6 ماه از ازدواجش گذشته.  هر دو آمده اند تا برای گرفتن مهریه شان اقدام کنند. انگار همه چیز برایشان یک شوخی است. استدلالی برای ختم زندگی مشترکشان ندارند و مشکلشان این است که دیگر زندگی که داشته اند برایشان جذاب نیست و دوستش ندارند.

ستاره می گوید: تصور می‌کردم بعد از ازدواج به او علاقه مند می‌شوم و این بی تفاوتی ام نسبت به او به مرور زمان از بین می‌رود. ولی الان که یکسال است با او ازدواج کرده ام، اصلا نتوانسته ام به او علاقه‌مند شوم. زن جوان گفت: من هیچ احساسی نسبت به شوهرم ندارم و نمی‌توانم در کنار او زندگی کنم. سعید هیچ اخلاق بدی ندارد و ما هیچ اختلافی با هم نداریم. فقط من نمی‌توانم او را در کنار خودم تحمل کنم.

• قصه پر غصه مهریه های نجومی

زندگی هایی که به یک مو بند است و حالا در صف های طولانی مهریه خودش را به رُخ می کشد. طی 2 سال گذشته، بیش از 10 هزار نفر به دلیل مهریه زندانی و آزاد شده‌اند .

قصه پر غصه مهریه های نجومی، حكایت پردردی از صفحات زندگی جوانان دم بخت امروزی و حتی جوانانی است كه شاید چند سال پیش پای سفره عقد نشستند و حالا افسوس قبول مسئولیتی بس فراتر از توان شان را می خورند؛ قصه ای كه حالا با نوسانات قیمت سكه، فراتر از هزار و یك شب، برایشان ماجرا ساخته و هر چه بیشتر پیش می رود، قربانیان بیشتری هم برجا می گذارد. مهریه های نجومی تا به حال قربانیان زیادی داشته است. مهریه هایی كه نه به صغیر رحم می كند و نه به كبیر. هم مردان اسیر آنند و هم زنان در چنبره اش ناگزیر به نبردند .

صادق از جمله کسانی است که در این گرداب اسیر شده و معتقد است که مشاوره دادگاه دردی را دوا نمی‌کند و هستند مشاورانی که دور و بر دادگاه عین کارچاق کن‌ها و دلال عمل می‌کنند و بیشتر برایشان مادیات مهم است تا معنویات.آنها به دنبال پولشان هستند و برایشان فرقی نمی‌کند رضا، حسین، فریبا، زهرا و مریم جدا بشوند یا نه.

البته داستان طلاق او بدون مشاوره تمام شده، چراکه می‌گوید: دادگاه بدون مشاوره رضایت داد تا رأی عدم سازش ما را صادر کنند. خودش معتقد است مشاوران دادگاه تأثیری در روند طلاق ندارند و اگر مشاوره هم بشوی چون پایت به آنجا رسیده دیگر می‌خواهی، همه چیز زودتر تمام شود. او که تجربه طلاق توافقی وغیرتوافقی را داشته اعتقاد دارد: « هر طلاقی که سریع‌تر تکلیف فرد را مشخص کند، بهتر است و گرفتن زمان فقط وقت آدم‌ها را می‌گیرد و بس، چون به هر حال هر طور که باشد در طلاق غیرتوافقی باید مهریه را پرداخت کنی. اگر هم از لحاظ مالی در تنگنا باشی، با چندین قسط کارت حل می شود». به نظر او مهریه پول زوری است که بعضی ها یاد گرفته اند، می توانند با آن تجارت کنند و ازدواج در برخی مواقع تبدیل به یک تجارت سودآور شده است.

• تصمیمی برای طلاق

روزانه 504 واقعه طلاق در ایران به ثبت می‌رسد. نهادهای دولتی به دنبال ایجاد محدودیت‌های قانونی برای جلوگیری از افزایش آمار طلاق هستند. در همین راستا سامانه‌ای به نام «تصمیم» در برخی استان ها راه‌اندازی شده است. مقام‌های دولتی می‌گویند که این سامانه مانع رشد آمار طلاق شده است. رئیس کانون دفترداران ازدواج و طلاق اما معتقد است: کاهش ازدواج موجب روند نزولی آمار طلاق شده است.

محدودیت هایی که در حوزه های مختلف پیش آمده و سلب آزادی های عمومی و حتی محدودیت در سفر و بروز کمتر عواطف و احساسات و حتی بروزاحساساتی همچون استرس، ابهام و سرگردانی و نبود نشاط از عوارض شیوع کرونا ویروس است که موجب شده آمار طلاق بالا برود.

• معامله یا کلاه برداری

امروزه در جامعه ما ازدواج بیشتر از آنکه پیوند درونی و تعهد دو نفر به یکدیگر باشد، تجارت و معامله است. ازسوی دیگر فشارهای مرسومی نیز همچون بلایای طبیعی در کشور ما نسبت به سایر نقاط جهان با شدت بیشتری وجود دارد که بر زندگی مردم تأثیر منفی می گذارد.

بی جهت نیست که در اکثریت خواستگاری ها از شغل، ماشین، میزان حساب بانکی، خانه و امثالهم طرف سوال می شود. چون خانواده دختر هم تمام حواسش را جمع می کند که در این معامله ضرر نکند.

بدیهی است که چنین نگاه تجاری به ازدواج و تشکیل خانواده که از اصیلترین روابط انسانی است، پس از مدت کوتاهی مشکلات زیادی به بار خواهد آورد، مشکلاتی که اکنون در صف های طولانی و شلوغی های دو سر باخت مهریه خودش را نشان داده است. معامله ای که خیلی ها فکر می کنند در آن کلاه سرشان رفته و سعی در بهم زدن آن دارند.

• اقتصاد، اجتماع، خیانت

تقی رستم وندی، معاون وزیر کشور و رییس سازمان امور اجتماعی کشور علل بالا رفتن این آمار را در مسائل اقتصادی و اجتماعی می داند. به اعتقاد او جامعه ایرانی تنها با این مشکل مواجه نیست، بلکه علاوه بر فشارهای ناشی از شیوع بیماری کووید 19 و تاب آوری مقابل آن از سالهای گذشته، فشارهای تحریم را متحمل بوده به شکلی که کمتر جامعه ای می تواند در مقابل چنین فشارهایی تاب بیاورد. از آمار طلاق سال به سال در حال افزایش است به گونه ای که اغلب بنیان خانواده در ایران را دچار آسیب های جدی کرده است.

اغلب در صحبت از عوامل طلاق به مواردی از قبیل عوامل اقتصادی اعتیاد، خیانت، عدم رضایت جنسی و امثالهم اشاره می شود.

اما در کنار همه این عوامل به عامل دیگری که همیشه مغفول مانده است نیز باید اشاره کرد و آن عامل خود «ازدواج » است.

ازدواج در عرف اجتماعی و تعریف ادبی به جفت شدن و پیوند دو نفر اشاره می کند؛ یعنی دو انسان در شرایطی برابر و بر اساس میل و خواهش درونی یکدیگر را برای زندگی کردن در کنار هم مناسب می یابند.

• وقتی شرخرها به میدان می آیند

شادی محتشمی، وکیل دادگستری که در این زمینه تجربه های زیادی دارد و همواره دستی بر آتش مشکلات مهریه داشته است، می گوید: بالا رفتن قیمت سکه و طلا یک طرف قضیه هست و طرف دیگر قضیه، زنانی هستند که با وجود دوندگی های زیاد به آنچه حقشان هست، نمی رسند. بنابراین نباید یک طرفه به قاضی رفت. این در حالی است که در گذشته زنان خیلی زود به نتیجه می رسیدند، اما اکنون مطالبه مهریه حتی اگر حق قانونی زن باشد، متوقف می شود و درحال حاضر مطالبه مهریه فقط از طریق اجرائیات ثبت امکان پذیر است که گاهی به این علت که پروسه طولانی می شود، زنان حتی با دوندگی زیاد نمی توانند به حقشان برسند و برخی مردان، با دور زدن قانون، این موضوع را به نفع خود تمام می کنند.

جالب اینجاست که در این آشفته بازار گاهی شرخرها هم سر و کله شان پیدا می شود تا با شکل دیگری مطالبه گری مهریه را آغاز کنند. این شرخرها که به گفته این وکیل دادگستری اغلب از طرف خانواده زنان مطلقه استخدام می شوند با رعب و وحشت و یا نشستن کنار محل کار یا در منازل سعی می کنند که در هر شرایطی مهریه را برای خانواده عروس زنده کنند.

فرقی نمی کند بالا یا پایین شهر باشی، تب زیبایی های میلیونی و عجیب و غریب از خواننده ها و اراذل شروع شده اند و اکنون جای پای خود را در منازل باز کرده اند. هزاران راه نرفته ای که این روزها جوانان دلشان می خواهد در آن پا بگذارند. حالا پرسینگ، کاشت مژه و ابرو و تتو همه بدن و سه بعدی هایی که چند لایه از پوستت را غلفتی می کنند و جیبت را خالی می کند، تجارتی پرسود تلقی می شود.

شغل هایی که خیلی ها را به واسطه تبلیغات رنگی و زیبایی که دارد، وابسته خودش کرده است. این وابستگی حتی با وجود کرونا هم با اینکه از تعداد مراجعان به مراکز آرایشی کم کرده است، اما چندان تفاوتی ایجاد نکرده .

تبلیغات face to face، بهترین امکان است برای کسانی که می خواهند، مشتریانشان را پیدا کنند، بین دیالوگ هایی که با اغراق تمام از آنها نام برده می شود و هر بار طرحی نو در می اندازند.

کافی است، سری به یک آرایشگاه نه چندان مشهور بزنی،  قیمت ها مختلف است از چند صد هزار تومان شروع می شود و پس از آن میلیونی می شود. عمل هایی که گاهی باید توسط پزشک و متخصص صورت بگیرد، زیر تیغ و قیچی آرایشگران می افتد و معلوم نیست، چه از آب دربیاید.

کاشتن مروارید در چشم و چسباندن نگین به دندان و سوراخ کردن زبان از جمله کارهای تازه ای است که این روزها مُدهای خطرناکی را آفریده است.

این آرایشگاه ها که حالا تبدیل به یک کلینیک زیبایی شده اند، محل هایی هستند که ممکن است انواع عفونت ها را گسترش دهند.

آرایشگاه های زنانه امروزه برای خود تبدیل به یک کلینیک زیبایی نیز شده اند. تا مدتی پیش ،آنان فقط اقدام به تاتو می کردند، امروز پیرسینگ نیز اضافه شده است. این محل ها بدون نگرانی از آلودگی ، عفونت ، خونریزی و… کارشان را انجام می دهند. صد البته پاسخگوی عوارض بعدی هم نخواهند بود و همیشه مشتری را مقصر می دانند.  تعداد زیادی از آرایشگاه های زنانه ترجیح می دهند، شماره مشتری را یادداشت کنند و سپس متخصص خود را روانه منزل او کنند. البته این متخصص نه دکتر است و نه حتی آرایشگر. یک فرد عادی است که کار پیرسینگ انجام می دهد. شما تلفن می زنید، این افراد نشانی می گیرند، می آیند کارشان را انجام می دهند و می روند و به محض خروج از منزل دیگر هیچ گاه شما را نخواهند دید تا پاسخگو باشند.  اگرچه این عمل زمانی نه چندان دور برای بیماران سرطانی و کاشت موهای ریخته شده سرشان اختراع شد تا بتوانند، زندگی زیباتری داشته باشند، اما این مساله مثل بسیاری از موارد دیگر سر به ناکجا گذاشت تا به جای پزشکان و جراحان، حالا آرایشگاه ها نیز پایشان از این گردونه دور نباشد. کاری که شاید در نظر متخصصان پوست و مو موجه نیست، اما کو گوش شنوا.

• شکایت بی شکایت

مرجان مادر دو دختر 20 ساله و 25 ساله است که چند وقت پیش، اقدام به کاشت مژه کرده و دل خوشی از این موضوع ندارد:«مژه های تینا، دخترم اول خیلی زیبا شده بود، حتی خود من هوس کردم، اما بعد از مدتی شروع کرد به شوره زدن تمام پلکش پوسته پوسته شد و مژه ها سنگین شدند .

اخمی توی پیشانیش می افتد و می گوید: «طوری شد که تصمیم گرفتیم به همان آرایشگر مراجعه کنیم و به او شکایت کردیم که چرا این طور شده و او با کمال خونسردی گفت: بعضی به چسب های مژه حساسیت دارند، اگر می خواهید، دوباره مژه ها را از روی چشم بردارم باید مبلغی بپردازید چون به هر حال من هم وقت می گذارم .

از این دست خیلی های دیگر هم هستند که یا ترجیح می دهند به آرایشگرشان اعتماد کنند یا سکوت اختیار کرده و لب به شکایت نگشایند، کسانی مثل فرشته که با کاشت ناخن، دچار قارچ شده و با مشکلات جدی در این زمینه بلاتکلیف مانده است و به گفته خودش وقتی این مراکز، بدون هیچ نظارت خاصی و مثل قارچ شیوع پیدا کرده اند، به هیچ جایی نمی شود شکایتمان را ببریم و گفته می شود که خودت خواستی .

اما، هر چه باشد از تاتو گرفته تا خالکوبی یا کاشت مژه و ناخن، برخی اوقات تب زیبایی آنقدر بالاست که خاطرات خوشی را برای مشتریان باقی نمی گذارد.

مسئول یکی از آرایشگاه های مشهور در اصفهان در این رابطه می گوید:«به هر حال ما هم در حرفه خود کسانی را داریم که خوب کار نمی کنند؛ او از موضع خود پایین نمی آید و حق را به خودش می دهد: شاید، اگر با مواد بهداشتی و بهتر این کار انجام شود این مشکلات هم به وجود نیاید. اما اگر ریسمان این گفتگو به دست مشاور یکی از کلینیک های پزشکی که کاشت مو را به عهده دارد بسپاری او می گوید: ما برای کاشت مژه کسانی را قبول می کنیم که با مشکلی مواجه هستند، این موارد شامل کسانی می شود که یا در اثر بیماری و یا در اثر سوختگی و …این مشکل برایشان بوجود آمده این مساله با جراحی صورت می گیرد و بسیار کار حساسی است.

• کاشت مادام العمر

مریم شعبانیان، عمل کاشت مژه را برای بیمارانی که مژه خود را از دست داده‌اند، حیاتی می‌داند و می‌گوید: کاشت مژه برای این بیماران به صورت دائمی و مادام‌العمر خواهد بود.

به نظر او اگر بیماری پوستی پلک، فعال باشد، نمی توان این کار را انجام داد و باید حداقل دو سال به تعویق بیافتد .

البته در این مورد، هستند مراکزی که کاشت مژه را به دلیل حساسیت بالای چشم، آن را عملی خطرناک می‌دانند و افراد را از انجام این عمل باز می‌دارند.

همین عامل باعث می شود که آرایشگاه ها، مشتریان پرو پا قرصی داشته باشند و کسانی را که به دنبال مژه های پرپشت هستند را به دام بیاندازند، این در حالی است که آنها تنها قادرند مژه مصنوعی بکارند.

عمر مژه‌های مصنوعی که بر روی مژه‌های خود فرد قرار می گیرد تقریبا یک ماه و نیم است و توسط چسبی مخصوص چسبانده می شود.البته بماند که دوام و مقاومت مژه ها در هر آرایشگاهی متفاوت است .

تنور داغ چسباندن مژه باعث می شود که آرایشگری در خیابان مرداویج بگوید: خب به هر حال قیمت های من فیکس هستند برای هر پلک 300 هزار تومان می گیرم و تا هر تعدادی که بتوان مژه به کار گرفت را بر روی مژه‌ها قرار می‌دهم تا زمانی که مشتری راضی باشد.

• عفونتی به نام مد

در جراحی کاشت مژه، پزشکان 30 یا 40 غده مو را از پشت گردن بر می‌دارند و سپس آن‌ها را یکی یکی در پلک چشم می‌دوزند.

به گفته شعبانیان، در این جراحی فقط از داروهای بیهوشی موضعی استفاده می‌شود و مژه‌های کاشته شده درست مانند موی سر رشد می‌کنند. این جراحی برای افرادی که به طور مادرزادی و یا در اثر سوختگی مژگان خود را از دست داده‌‌اند، بسیار مفید است، اما با این وجود افرادی هم بدون آگاهی و تنها برای زیبایی جذب این مراکز می شوند.

وی همچنین با اشاره به اینکه هر نوع برش و آسیبی به پوست ممکن است با خطر انتقال عفونت ها و ویروس های خطرناکی مانند اچ آی وی ، هپاتیت، عفونت های باکتریایی و سیفلیس همراه باشد. بنابراین، توصیه می شود اگر کسی علیرغم همه هشدارها باز هم علاقمند به پیرسینگ است، حتما به مراکز مطمئن و بهداشتی مراجعه کند تا کمتر سلامتی خود را به قیمت زیبایی به خطر بیندازد.

پیرسینگ در برخی نقاط حساس بدن با خطرات بیشتری همراه است؛ به طور مثال احتمال عفونت و التهاب در پیرسینگ غضروف گوش به مراتب بیشتر از نرمه گوش است.

به گفته علیرضا ریاحی ،متخصص چشم در بیمارستان فیض اصفهان: ما باید بدانیم که چشم به عنوان یکی از اعضای حساس و بسیار آسیب پذیر بدنمان محسوب می شود و باید در نگهداری و بهداشت آن دقت لازم را داشته باشیم .

وی در رابطه با اینگونه عمل ها می گوید: به هر حال هر عاملی که موجب عفونت چشم شود باید از سر راه برداشته شود، به نظر او بسیاری از چسب هایی که بر روی مژه چسبانده می شوند، معمولا دارای میکروب و باکتری هستند، گرچه در نظر اول سطحی به‌نظر می‌رسند، ولی نادیده گرفتن آن‌ها ممکن است، موجب مشکلات جدی در قدرت بینایی شود.

تنها آماری که وجود دارد، مربوط به سال 1391 است که وزارت ورزش و جوانان از خانه های مجردی ارایه داده و گفته که بین 25 تا 30 درصد جوانان، زندگی مجردی دارند. اعدادی که شامل زنان سرپرست خانوار هم می شود؛ رقمی حدود 2 میلیون و 800 نفر.

حالا زندگی در خانه های مجردی دیگر تابو نیست، بلکه انتخابی است که از خیلی وقت پیش شروع شده و هر روز در حال افزایش است. کارشناسان اما می گویند، چنین مساله ای تنها در شهرهای بزرگ شایع است و در شهرهای کوچک هنوز تابو است و مساله ساده ای نیست.

به گفته آسیب شناسان اجتماعی، تغییر فرهنگی مهم ترین عامل در وفور این خانه ها است، تغییرات فرهنگی که در جامعه ما اتفاق افتاده، اجازه می دهد پدیده ای که تا چند سال پیش یک پدیده ممنوع بود، این روزها زیاد به چشم بخورد. مهاجرت، تحصیل در شهری دیگر، وضعیت بد اقتصادی و دور افتادن از ازدواج از عوامل دیگری است که به این مساله سرعت بخشیده است.

به گفته کسانی که در این خانه های تک نفره زندگی می کنند، شرایط جامعه باعث اینگونه انتخاب ها می شود، علی، یکی از همان ها است، او در یک خانه 60 متری در پایتخت زندگی می کند و تجربه یک زندگی مدرن را دارد. زندگی مجردی او از وقتی شروع شده که به دانشگاه تهران پا گذاشته و دیگر به محل زندگیش بازنگشته است و همین جا هم کار و زندگی می کند، به نظراواگرتا چند سال پیش مجرد زندگی کردن یک امر منفی به شمار می آمد، حالا دیگر مردم به این نوع زندگی ها هم عادت کرده اند، گرچه خیلی ها هنوزهم با این موضوع دچار مشکل هستند و این شرایط را نمی پذیرند.

• مجردی یك نوع سبك زندگی است

زندگی در خانه های مجردی یك نوع سبك زندگی است، سبکی که دیگر وصله ناجور نیست و نباید با نگاه کاملا سیاه و سفید به آن نگریسته شود. این گفته رییس اداره سلامت اجتماعی وزارت بهداشت است که اعتقاد دارد: پدیده خانه های مجردی، ضرورت زندگی مدرن است و نباید به صورت پیش داورانه به آن به عنوان یک آسیب نگاه کنیم؛ بلکه پدیده خانه های مجردی، نوعی سبک زندگی در نتیجه اقتضائات محیطی و زمانی است.

امیدنیا مجرد زندگی کردن را با نگاهی دیگر هم ارزیابی کرده و می گوید: حتی می توان به خانه های مجردی به عنوان یک پدیده مثبت در جهت رشد شخصی و اجتماعی فرد نگاه کرد؛ اما اکنون برخی افراد آن را یک انگ و مصداق لاابالی گری تلقی می کنند. در صورتی که این پدیده درهمه کشورهای صنعتی وجود داشته و کشور ما نیز به سمت صنعتی شدن در حال پیش رفتن است.

• مردان متاهل مشتریان خانه های مجردی

با یک نگاه سطحی خیلی خوب متوجه می شویم که جامعه ایران در حال پیر شدن است و 20 سال دیگر شاهد وضعیت عجیبی درایران خواهیم بود. وضعیتی که همراه با زیاد شدن طلاق ها و اضافه شدن لشکر20 میلیونی بیکاران و مجردان زیر40 سال می تواند، درصد خانه های مجردی را به ارقام بالاتری نزدیک کند.

گرچه مشتریان خانه های مجردی فقط به جوانان مجرد ختم نمی شود و این روزها مردان متاهلی را هم می بینیم که اگر شرایط مالیشان اجازه بدهد، در پی یافتن خانه های مجردی به دور از چشم خانواده هایشان هستند. مردانی که می خواهند ساعت ها و روزهایی را خارج از خانه و به دور از محیط خانواده شان سپری کنند و برای خودشان تنها باشند.

دکتر علی انتظاری، مدیر گروه جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی، درباره علل ایجاد چنین شرایطی در جامعه، چنین توضیح می دهد: بی شک، رسانه ها و شیوه های ارتباطی مختلف، نقش موثری در این زمینه داشته است و نباید نقش آنها را در تضعیف یا تقویت بنیان خانواده نادیده بگیریم. البته متأسفانه در این مورد، رسانه های مختلف چندان موفق نبوده اند.

دکتر انتظاری درباره عللی که موجب شده مردان متأهل به خانه های مجردی روی بیاورند، می گوید: عوامل مختلفی در این زمینه دخالت دارد که یکی از مهم ترین آنها، فرهنگ جهانی و مساله ای است که تحت عنوان فرهنگ جهانی ارائه می شود. در واقع، یکی از الزامات این جریان جهانی شدن از نوع غربی که در حال حاضر از طریق رسانه ها و شیوه های دیگر در کشورهای مختلف رخ داده است، پررنگ شدن گرایش های مادی و جسمانی است.

در مقابل نیز گرایش های روحانی و معنوی کمرنگ تر از قبل می شود که این شرایط را در موارد مختلف می توانیم، مشاهده کنیم. به عنوان نمونه روی آوردن به جراحی های زیبایی و اهمیت پیدا کردن بیش از حد زیبایی صورت، یکی از نشانه هایی است که در عمل مهم تر شدن جسمانیت را در مقابل روحانیت و معنویت نشان می دهد.

به گفته این استاد دانشگاه، مردان متأهل نیز در معرض این فرهنگسازی قرار دارند و بخصوص از طریق رسانه های غربی این موضوع انتقال پیدا می کند و در نتیجه اهمیت بعد جسمانی برای آنها نسبت به گذشته بیشتر می شود.

• نبود مهارت ها و آسیب های نوپدید

اما تا زمانی که آموزش مهارت های زندگی در نظام آموزش و پرورش ما مانند کشورهای پیشرفته نهادینه نشده است، باید انتظار آسیب های نوپدید را داشته باشیم .

تعریف ساده ای که می تواند از کودکی در ذهن بچه های ما شکل بگیرد تا بتوانند با اهرم مهارت های زندگی کمتر دچار آسیب بشوند و بر پایه احساسات تصمیم نگیرند.

به این خاطر که همین تضادهای احساسی است که باعث می شود، بسیاری از جوان ها عطای ماندن در خانواده را به لقایش ببخشند و تصمیم به مستقل شدن بگیرند. این برای مونا که یک دختر 19 ساله است به عینه پیش آمده، محدودیت هایی که او دارد در زندگی مجردی رنگ می بازد و او می تواند به دور از بُکن نَکن های خانواده استقلال واقعی را تجربه کند.

اما مشکل اینجاست که خیلی ها از این موضوع سواستفاده می کنند. صاحبخانه ها یا آژانس های املاک که منتظر طعمه برای پول درآوردن بیشتر هستند.

به گفته علی، همین كه بدانند، می خواهی مجردی زندگی كنی با نگاه خاصی می گویند: خب! این ساختمان همه متاهل هستند، اما من به تو چون پسر خوبی هستی و بهت اعتماد دارم اجاره می دهم. همین صحبت ها كافی است تا مبلغ اجاره را بیشتر كند. البته اینكه اجاره بها به خصوص در سال اخیر به نسبت افزایش پیدا كرده است شكی در آن نیست، اما صاحب خانه ها و آژانس های املاك وقتی متوجه بشوند كه مجرد هستی اجاره بیشتری طلب می كنند.

مشکلات مجردی زیستن، البته به همین جا ختم نمی شود، المیرا، یكی دیگر از دانشجویانی است كه در خانه مجردی زندگی می كند. زندگی كه از دید او آنچنان هم آسان نیست، به ویژه برای دختران، از مصایب و مشكلات خانه گرفتن تا رفت و آمد.او از حضورش در یك آژانس املاك برای اجاره خانه می گوید كه مرد بنگاهی با یك حالت خاصی می گوید راستش خانم، توی این محله‌ها به دختر مجرد، سخت خونه می‌دهند. بافت اینجا سنتی و مذهبی است، همسایه‌ها قبول نمی‌كنند، دختر مجرد ساكن آپارتمان باشد.

این دختر دانشجو ادامه می دهد: گاهی با پیشنهادهایی نادرست روبرو می شوم كه در طول سالیانی كه در خانه مجردی زندگی می كنم، بارها تكرار شده است و باید خیلی راحت از كنار آن گذشت، چون حوصله ای برای پاسخ دادن به این افراد برایم وجود ندارد.

اما در این میان سرک کشیدن ها و نگاه های همراه با شک مساله ای است که به راحتی نمی توان از آن گذشت. فرهنگ پایه و عامه ما هنوز نپذیرفته که دختران بدون اینکه ازدواج کرده باشند از خانواده جدا شوند و برای خود سرپناه دیگری انتخاب کنند.

• تفریح هایی که محدود شده اند

احمد پدرام، جامعه شناسی است که در این زمینه تحقیقات بسیاری انجام داده و معتقد است که علت کشش جوانان به خانه های مجردی مختلف است: «بخشی از این مهم به دلیل این است كه ما تفریح ها و شادی هایی را كه جوانان می توانند، در كنار هم داشته باشند، محدود می كنیم و موانع متعددی در برابر آنها قرار می دهیم كه این اتفاق خود به خود آن را به شكلی دیگر زیرزمینی می كند كه بخشی از آن همین خانه های مجردی است؛ یعنی جوانان دورهم جمع می شوند و تفریح و شادی خودشان را دارند اما بخشی دیگر از این خانه های مجردی مربوط به جوانانی است كه از خانواده های خود دور هستند و بیشتر آنها هم زندگی دانشجویی در درون خوابگاه ها دارند. این افراد به خصوص دختران به دلیل محدودیت در محیط های خوابگاهی سعی می كنند كه به صورت تكی یا با دوستان خود در خانه های مجردی زندگی كنند. البته در خوابگاه به جای اینكه انضباط را بخواهند با آموزش و روش هایی مانند سبك زندگی مطرح كنند، سعی دارند كه با ایجاد محدودیت آن را به دانشجویان یاد بدهند كه نتیجه آن هم فراری شدن دانشجویان از خوابگاه ها و روی آوردن به خانه های مجردی می شود.

این جامعه شناس درباره انواع خانه های مجردی اظهار داشت: این خانه ها انواع مختلفی دارند. وقتی چند فرد مجرد در یك خانه زندگی می كنند، برای آنها حس یك خانواده و دوستی های صمیمانه دارد و بعضی از افراد این خانه های مجردی را محل كار خود هم قرار داده اند. بنابراین نباید گفت كه همه این خانه ها بَد است و خیلی در خصوص آنها نگران بود. البته اینگونه خانه ها هم متفاوت هستند و این نگرانی نباید در مورد همه آنها یكسان باشد، قطعاً تعدادی از این خانه ها شرایطی متفاوت دارند كه باید به آنها توجه شود.خانه های مجردی نوعی سبك زندگی است كه نمی توان آن را خیلی نَهی كرد زیرا جوانان دوست دارند هرچه زودتر به استقلال برسند و یكی از بهترین راه هایی كه احساس می كند وجود دارد، همین زندگی های مجردی است.

سکانسی که در ازدواج های سفید رقم می خورد. زوج هایی که بی تعهد زیریک سقف جمع می شوند تا هر زمان که اراده کردند، جدایی را انتخاب کنند «نمی خواهیم بچه دار شویم؛ مگر دیوانه ایم». این جملات را زوجی می گویند که چند سالی است بدون اینکه نامشان ثبت شده باشد، زیریک سقف زندگی می کنند.زندگی بلاتکلیفی که به گفته سعید چندان هم تکلیف نیست، اما مریم از آن به عنوان زندگی می گوید که دلش می خواهد به عنوان یک تکلیف و تعهد دیده شود.

• امکان ازدواج واقعی نداریم

تعهدی که شاید تنها با یک ازدواج رسمی و ثبت رسمی اتفاق می افتد. مریم از این موضوع زیاد راضی نیست: « دلم می خواست زندگی عادی داشته باشم، اما با مشکلات مالی زیادی دست و پنجه نرم می کنیم و امکان ازدواج واقعی نداریم». وقتی از او می پرسم که حالا مگر با ازدواج واقعی فرقی هم دارد می گوید: ازدواج واقعی پر است از مسئولیت. اینجا فقط ما دو نفر هستیم، اما اگر ازدواج واقعی صورت بگیرد، پای دو خانواده به زندگیمان باز می شود. حالا هر کداممان خرجش جداست.

مهمان چندانی نداریم و با هر نان بخور و نمیری سر می کنیم، اما در ازدواج رسمی به هر حال باید خیلی مسائل را درنظر بگیریم.

اما با این اوصاف زندگی سخت تر است و نقش عادی بودنش را از دست می دهد به این شکل که مسلما ثبت نشدن نام ها در شناسنامه در کشوری که به سنت ها و عرف های متعدد وابسته است، مشکلات زیادی را ایجاد می کند.

پرستو و سامان هم دو زوج دیگری هستند که همین شرایط را دارند، پرستو می گوید: نه می توانیم مسافرت برویم و نه در مناسبت ها و مراسم خانوادگی شرکت کنیم، به هر حال به نوعی ما متاهل محسوب نمی شویم و فقط جنبه ظاهری از یک زندگی دونفره زیریک سقف را تجربه می کنیم .

در کنار نبود تسهیلات برای این نوع زوج ها، پرستو می گوید: مردم با نگاه دیگری به ما نگاه می کنند، به هرحال ما به شکل رسمی زیریک سقف نیستیم و این شرایط هنوز در ایران جا نیفتاده است. برای اجاره کردن خانه مشکل داریم، استرس و نگرانی پنهان زندگی کردن دو نفره کافی نیست؟یک جور شنا کردن خلاف جریان آب است دیگر. سختی‌های خودش را دارد. این تصمیم‌ها به شرایط آدم‌ها بستگی دارد. تنها چیزی که می‌دانم این است که من استقلال مالی و شخصیتی دارم و به علاقه شریک زندگی‌ام نسبت به خودم اطمینان دارم در غیر این صورت قطعا آسیب می‌دیدم. این زندگی برای زن‌ها خطرناک‌تر است. دوستان دختری داشتم که با تصور اینکه زندگیشان زیر یک سقف با پسر مورد علاقه‌شان به ازدواج می‌انجامد یا اینکه فکر می‌کردند این زندگی دوام دارد، وارد رابطه‌ای شدند اما در‌‌نهایت از اینجا مانده و از آنجا رانده شدند. دیگر خانواده‌شان آن‌ها را نپذیرفت و رابطه‌شان به یک رابطه دائمی هم منجر نشد. در این میان هم آنقدر از لحاظ عاطفی و اقتصادی وابسته شدند که بعد از جدایی از شریک‌ زندگیشان به افسردگی‌های شدید یا حتی اعتیاد دچار شدند.

به نظر او ازدواج سفید مانند لیوانی است که نیمه پر ندارد و آسیب های زیادی به خصوص برای زنان در آن وجود دارد. او ادامه می‌دهد: «نه اینکه پسر‌ها آسیب نبینند، اما تربیت خانوادگی و اجتماعی ما طوری است که به دختر‌ها اعتماد به نفس کمتری داده می‌شود، بنابراین اگر این زندگی‌ را انتخاب کنند و بعد آنچه در ذهنشان ساخته‌اند از بین برود، چیزی برایشان باقی نمی‌ماند. دست‌کم در زندگی‌های متعارف، بعد از جدایی از همسرشان یا هنگام اختلاف، حمایت خانواده و اطرافیانشان را دارند، از بعضی حمایت‌های مادی و قانونی بهره‌مند می‌شوند، اما اگر در این زندگی حواسشان به خودشان نباشد، بازنده اصلی آن‌ها هستند. از نظر فیزیکی هم که خودتان می‌دانید زنان چقدر ممکن است آسیب ببینند. سقط جنین‌های مکرر دوستانم را دیده‌ام. می‌دانم یک رابطه نامطمئن و ناپایدار چطور می‌تواند از نظر روحی و جسمی زنان را تهدید کند و به آن‌ها ضربه بزند. این‌ها فقط توی فیلم‌ها نیست. این اتفاق‌ها را با چشم خودم دیده‌ام».

• کابوس هولناک نهاد خانواده

روان شناسان و آسیب شناسان اجتماعی هم با او موافقند و اعتقاد دارند که آجر‌های رابطه ای که با ازدواج سفید روی هم چیده می شود تا ثریا کج می رود و ممکن است با هر وزش ناملایمی فرو بریزد. اما این پدیده هر روز در حال افزایش است. نقشه ای که برای جوانان امروز به هیچوجه نقشه راه نیست و خیلی ها نام آن را کابوس هولناک نهاد خانواده گذاشته اند، به عقیده آنها این سبک از زندگی نه در قالب سنت و عرف می گنجد و نه در قوانین جا می گیرد.

پرویز آذربایجانی، آسیب شناس اجتماعی این نوع ازدواج ها را شکلی غیرقانونی می داند که با اینکه جرم تلقی می شود، اما در حال تبدیل شدن به الگویی رایج در میان جوانان تحصیلکرده است.

به گفته او امروزه هم‎خانگی بدون ازدواج رسمی، به امری رایج در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی تبدیل شده است و این پدیده، راه خود را به کشورهای سنتی‎تر با باورهای قدرتمند مذهبی مانند ایران نیز باز کرده است.

• آسیبی در لایه های اقتصاد ناتوان 

او ازدواج های غیررسمی را یک آسیب می بیند، آسیبی که در کلان شهرهای امروز در حال رواج است و این در حالی است که ماهیت این نوع ازدواج در کشور ما برخلاف کشورهای دیگر که حق برابری حرف اول را می زند، در کشور ما این برابری ها و تعهدی که باید باشد، نیست.

به گفته این آسیب شناس، ما فقط نامی از ازدواج سفید را برداشت کرده ایم، بدون اینکه به ماهیت اصلی آن پی ببریم و این باعث آسیب های جبران ناپذیری خواهد شد.   آذربایجانی، علت اصلی رواج این ازدواج ها را مسائل اقتصادی و عدم توانایی جوانان برای شروع زندگی مشترک می داند که باعث می شود، نسل جوان ازدواج سفید را بر ازدواج رسمی ترجیح دهند.

آمارها می گوید: ازدواج های غیر رسمی لااقل در شهرهای بزرگ رو به گسترش است تا آنجا که بسیاری از مسئولان هم از این پدیده اجتماعی ابراز نگرانی کرده اند، برخی از این ازدواج­ ها به زندگی زیر یک سقف منتهی نمی­شود، بلکه رابطه ­آنها در خانه­ های مجردی پیگیری می شود!