بلاگ

  • جلوگیری از هدر رفت 107 لیتر برثانیه آب در اصفهان

    جلوگیری از هدر رفت 107 لیتر برثانیه آب در اصفهان

    به گزارش مجله خبری این هفته؛ مدیر دفتر بهره برداری و کاهش آب بدون درآمد آبفای اصفهان با اعلام این خبر، گفت: این عملیات سال گذشته در 45 شهر و 80 روستای تحت پوشش که هدر رفت بالای 16 درصد داشتند، به اجرا درآمد.
    سید محمدحسین صالح افزود: در جریان پیمایش شبکه توزیع و انشعابات آب شهرها و روستاهای یاد شده، در مجموع 243 مورد نشت آب از شبکه توزیع و 519 مورد نشت از انشعابات آب شناسایی شد که بلافاصله مورد نشت گیری و تعمیر قرار گرفت.
    وی با بیان اینکه در نتیجه این عملیات از هدر رفت 107 لیتر در ثانیه آب آشامیدنی جلوگیری به عمل آمد، گفت: در سال جاری نیز عملیات پیمایش و نشت یابی شبکه توزیع و انشعابات آب شهرها و روستاهای استان با قوت ادامه خواهد یافت.

  • هفت گام طلایی موفقیت

    هفت گام طلایی موفقیت

    برای تبدیل این امید و آرزو‌ها به عادت‌های خوب جدید که دوام بیاورد چه باید کنید؟

    دکتر هدر مک‌کی، متخصص تغییر رفتار بهترین توصیه‌های خود را در میان می‌گذارد.

    ۱. فرق بین تصمیم و عادت را دریابید

    دکتر هدر مک‌کی می‌گوید:”بیشتر تصمیم‌های افراد پس از یک ماه نقش‌بر‌آب می‌شود. اما چند نفر هستند که امروز صبح دندان‌شان را مسواک نزده باشند؟”

    “اینطور نیست که از خواب بیدار شوید و به فواید و ضرر‌های پاکیزگی دهان و دندان فکر کنید یا نگران این باشید که آیا حال‌وحوصلهٔ شستن دندان دارید یا ندارید و به چیز دیگری هم فکر نمی‌کنید! فقط دندان‌تان را مسواک می‌زنید. این همان قدرتی است که عادت‌ها دارند. اگر کاری را در شرایط یکسان به دفعات کافی انجام دهید تبدیل به عادت می‌شود”.

    ۲. با “چرا” شروع کنید

    هدرمک‌کی می‌گوید: “بیشتر اوقات ما اجازه می‌دهیم که نتیجه، تنها نشان‌دهندهٔ میزان موفقیت ما باشد مانند اعداد روی ترازو، مبلغ چک دریافتی، تعداد قدم‌های روزانه.

    این نوع هدف‌های عملکرد‌محور انگیزه‌های خارجی هستند و پژوهش‌ها نشان داده است که در طولانی‌مدت ناپایدارند. به جای آن تلاش کنید تا هدف‌هایی برای خود تعیین کنید که معنایی دارند و نماد و نشانه‌ای هستند از آنچه هستید و می‌خواهید به عنوان انسان باشید. این “هدف‌های درونی” خیلی سفت‌و‌سخت‌تر هستند چون به ارزش‌های برتر شما بستگی دارند، چیزهایی که برای شما بیشترین اهمیت را دارند و از درون به شما انگیزه می‌بخشند”.

    “بر پاداش تمرکز کنید تا بهتر بتوانید عادت را در خودتان شکل دهید. به این ترتیب عادت باعث می‌شود بتوانید روز را با قدرت شروع کنید و انرژی بیشتری داشته باشید. به جای اینکه از خودتان بپرسید:”چه چیزی از دست می‌دهم یا می‌بازم؟” بگویید:”با چنین رفتاری چه چیزی به دست می‌آورم؟”

    هفت گام طلایی موفقیت

    ۳. نیروی اراده راهگشای موفقیت نیست

    مک‌کی می‌گوید:”اتکای بیش از اندازه بر نیروی اراده در نهایت باعث می‌شود احتمال رسیدن به هدف‌ها کمتر شود و این همان چیزی است که ما برای شکل دادن عادت‌های جدید به کار می‌اندازیم”.

    “اراده منبع محدودی است، به محض اینکه در شرایط روحی خوبی نباشیم، گرسنه باشیم، با همسرمان دعوا کرده باشیم، اراده ناپدید می‌شود. اراده مثل عضله است که با ورزش کافی پس از مدتی قوی‌تر می‌شود”.

    ۴. با کارهای کوچک شروع کنید

    هدر ادامه می‌دهد: “یک دفعه سرشار از انگیزه می‌شویم، تصمیم می‌گیریم که هر روز ورزش کنیم، مصرف قند و شکر را قطع کنیم، سیگار نکشیم… و این فهرست ادامه دارد. انجام دادن یک‌بارهٔ همهٔ این تصمیم‌ها ما را زیر فشار بیهوده‌ای قرار می‌دهد. کارایی ما را کاهش می‌دهد و احتمال موفقیت در هر کدام از آنها را پایین می‌آورد”.

    “انتخاب و پذیرش عادت‌های سالم باید جریانی تدریجی باشد تا پایدار بماند، با مداومت به دست می‌آید، با دگرگونی‌های کوچک اما مثبت در شیوه‌ٔ زندگی. پژوهش‌ها نشان می‌دهد کنش‌های کوچک‌تر و ساده‌تر به سرعت بیشتری تبدیل به عادت می‌شوند. کارهایی مانند تصمیم به خوردن میان‌وعدهٔ سالم ساعت ۴ بعد‌‌از‌ظهر به جای خوردن بیسکوئیت، نوشیدن فنجان کوچک‌تر قهوه و استفاده از پله در محل کار تا وقت ناهار”.

    ” این تغییرات کوچک ممکن است بی‌اهمیت به نظر برسند اما اثر مهمی بر موفقیت طولانی‌مدت دارند. این کارها چندان محدود‌کننده و بازدارنده نیستند و هر بار موفق به یکی از این تغییرات کوچک بشوید از کل جریان احساس خشنودی می‌کنید و این حس، انگیزهٔ شما را در رسیدن به هدف‌ها تقویت می‌کند”.

    ۵. طبق امکانات و محدودیت‌های خود عمل کنید

    هدر می‌گوید:”شما باید در دایرهٔ ممکنات خود عمل کنید… باید متناسب با شرایط خود باشید”.

    “وقتی تمام رسانه‌ها و شبکه‌ها از “برنامهٔ روزانهٔ صبحگاهی” حرف می‌زنند؛ اگر شما آدم اصلاً سحرخیز و آدم صبح نباشید، بیهوده است که برای برنامهٔ صبحگاهی روزانه تلاش کنید. اگر از سالاد کلم متنفرید اما فکر می‌کنید که باید آن را بخورید چون برای سلامتی خوب است، سالاد کلم نخورید”.

    “مشکل اینجاست که افراد فکر می‌کنند “باید” کارهایی را انجام دهند. چطور می‌توانید راهی آسان برای شکل دادن عادتی در خود پیدا کنید؟ از چه لذت می‌برید؟ در چه ساعتی از روز انگیزه و توان بیشتری دارید؟ به جای اینکه فکر کنید باید روزها کارهایم را انجام دهم چون همه همین کار را می‌کنند؛ ببینید آسان‌ترین راه برای ایجاد عادت تازه برای شما چیست و از همان جا شروع کنید”.

    ۶. دوی سرعت نیست، دوی استقامت است

    هدر ادامه می‌دهد: “باور نادرستی وجود دارد که می‌گوید ۲۱ روز طول می‌کشد تا عادتی را تغییر داد، تحقیقات نشان می‌دهد که بسته به پیچیدگی عادت‌ها بین ۶۶ تا ۱۲۲ روز طول می‌کشد تا عادتی تازه شکل بگیرد یا عادتی را ترک کنیم”.

    “موفقیت در تغییر عادت نه در هدف که در مسیر تعیین می‌شود. آنچه هر روز برای رسیدن به هدف خود انجام می‌دهید اهمیت دارد . راز آن در مداومت است. خبر خوب اینکه با گذشت زمان کار آسان‌تر می‌شود نه سخت‌تر. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که وقتی عادتی شکل گرفت دیگر به طور خودکار انجام می‌شود و نیازی به نیروی اراده ندارید و حتی لازم نیست به آن فکر کنید”.

    هفت گام طلایی موفقیت
    هفت گام طلایی موفقیت

    ۷. شرم را کنار بگذارید

    هدر دلیل دیگری می‌آورد که چرا با کسب عادت جدید چیزی به دست می‌آوریم و نه اینکه از دست بدهیم: “ما بیشتر در فضای بالندگی تغییر می‌کنیم تا در فضای شرم و خجالت.”

    “باور نادرست دیگری رواج دارد که اگر با خودمان مهربان باشیم، به خودمان شفقت نشان دهیم و احساس شرم نکنیم، تمام مدت در خانه با پیژامه پای تماشای فیلم و سریال خواهیم نشست”.

    اما در نهایت اگر مهربان‌تر باشیم بیشتر احتمال دارد که در طولانی‌مدت به هدف‌های خود پایبند بمانیم.

    ما اهل از زیر‌کاردررفتن نیستیم، بیشتر ما اهل خوردن غذا‌های سالم هستیم و می‌خواهیم بیشتر ورزش کنیم. مهم این است که به خودتان مجال شکست بدهید این مهم‌ترین بخش تغییر عادت است، باید بپذیرید که شکست بخشی از موفقیت شماست”.

  • رفتاری که شاید دیگر مشابهی برایش پیدا نشود

    رفتاری که شاید دیگر مشابهی برایش پیدا نشود

    اکثر این تغییرات را مدیون ویروس کرونا بودیم که برای بیشتر مردمان جهان  نقطه عطف تغییرات مهمی گشت.کسی نمی‌داند این آغاز یک بحران است یا بحران به‌زودی به پایان می‌رسد. هیچ‌کس نمی‌تواند چشم‌اندازی برای آینده ترسیم کند. برخی منعطف‌اند و دنیای کرونایی را پذیرفته‌اند اما برخی همچنان منتظرند این بحران به پایان برسد.

    در آغازین روزهای سال 99 هیچ‌کس گمان نمی‌کرد کرونا به این سرعت جهان را درنوردد و فرهنگ‌ها و عادت‌های دیرینه بشری را دگرگون کند.در حالت عادی تغییراتی از این جنس ممکن است سال‌ها طول بکشد اما کرونا در چند هفته سبک زندگی مردم را به‌طور کامل تغییر داد. افراد برای جلوگیری از سرایت ویروس به دیگران، از همدیگر فاصله می‌گیرند. این فاصله گرفتن‌ها از تغییرات گسترده در مناسبات اجتماعی آدم‌ها خبر می داد.

    هرچند بخشی از این دگرگونی‌ها در جامعه ما به صورت جوک و لطیفه انعکاس پیدا کرد اما در واقعیت شاهد زلزله‌ای بودیم که فرهنگ، اقتصاد، جامعه و همه چیزمان را زیر و رو کرد. از این دست وقایع در طول تاریخ کم داریم که یک واقعه به‌تنهایی تغییر رفتار ناگهانی جامعه را به دنبال داشته باشد.

    طبق معمول مردم در پایان سال ۱۳۹۸ خود را آماده می‌کردند تا به دیدار بزرگ‌ترهای خود بروند، با شروع سال 99 همه ترجیح دادند از بزرگان فاصله بگیرند. حالا از بزرگان فاصله گرفتن، شده ارزش.

    در سال‌های قبل، دید و بازدید و عید دیدنی کاری پسندیده بود و معمولا آن‌هایی که اهل معاشرت نبودند نکوهش می‌شدند اما در سال ۹۹ همه معاشرت را کنار گذاشتند. قدیم‌ها به فردی که از جماعت دوری می‌کرد،می‌گفتند«آدم به دور». حالا همه در قرنطینه«آدم به دور» شده‌ایم.

    شیوه برخورد و احوال‌پرسی و تفریح و سرگرمی‌مان هم از اساس تغییر کرد. خیلی‌ها خود را برای سفر و گردش آماده کرده بودند اما ناچار شدند در طولانی‌ترین خانه‌نشینی چند دهه گذشته روزگار بگذرانند.

    مردم رفتارهایی را در پیش گرفتند که از اساس با رفتارهای گذشته آنها متفاوت است. دنیای اطراف ما واقعا دچار تغییر اساسی شد و این تغییر به‌طور قطع روی رفتار های مردم اثر گذاشت و عادت‌های رایج جامعه را به‌طور کلی تغییر داد.

    این روزها قریب به اتفاق مردم جهان یک دغدغه بیشتر ندارند؛ آن هم حفظ سلامتی است. یعنی آن‌کس که در جنوبی ترین نقطه آفریقا سر روی بالش می‌گذارد با آن کس که در شمالی ترین قاره آمریکا زندگی می‌کند فقط و فقط یک دغدغه دارند؛ حفظ جان.

    کرونا درد و دغدغه مشترک انسان امروز شد و به نوعی باعث شد تا برای پیروز ی بر یک دشمن مشترک همه یکصدا و یکدل شوند، رفتاری که شاید ده ها سال دیگر هم در نسل ساکنان زمین مشابهی نداشته باشد.آری، کرونا علی رغم همه بدی هایی که داشت، باعث شد تا ساکنان زمین برای یکبار هم که شده، طعم یکی بودن را درک کنند.

  • تجربه خروج روح از جسم؛ حقیقت دارد

    تجربه خروج روح از جسم؛ حقیقت دارد

    پژوهش‌های ۲۰ سال گذشته نشان می‌دهد تجربه خروج از جسم که ممکن است در شرایط نامعمول متفاوتی رخ دهد، واکنشی مغزی-‌جسمانی است و ربطی به جدایی روح از قفس تن و حیات فراجسمی پس از مرگ ندارد.
    یادداشتی خواندم از همکار متخصص بیماری‌های داخلی و اهل سینما در صفحه اینستاگرامی‌اش با نام «قفس تن» که تحت عنوان کلی قصه‌های طبابت منتشر می‌شود.
    این یادداشت خاص درباره خاطره‌ای بود از بیماری ۳۰ساله که در «سی‌سی‌یو»‌ی بیمارستان دچار ایست قلبی می‌شود و در فرایند احیای طولانی، از مرگ نجات پیدا می‌کند.
    بیمار بعد از گذشت یک ماه که دکتر را ملاقات می‌کند، به جای تشکر از او گله می‌کند که چرا نگذاشته برای همیشه روحش از قفس تنش رها بماند؛ چون بیمار دچار ایست قلبی، هنگام تلاش برای احیا، در عالم بین مرگ و زندگی، روحش را دیده بود که از قفس بدنش جدا شده بود و از بالا جسم خودش و تلاش عرق‌ریزان دکتر برای نجاتش را تماشا می‌کرد.
    این اظهارات بیمار، دکتر را هم مدتی درباره چگونگی حیات فراجسمی پس از مرگ به تفکر فلسفی وامی‌دارد. البته شاید این تجربه نه‌چندان نادر، یکی از دلایلی باشد که فلاسفه و اندیشمندان ایدئالیست در سرتاسر جهان را به جدایی جوهری ذهن از بدن و فرامادی‌بودن روان متقاعدتر کرده باشد.
    اما جالب است بدانیم که پژوهش‌های ۲۰ سال گذشته نشان می‌دهد تجربه خروج از جسم که ممکن است در شرایط نامعمول متفاوتی رخ دهد، واکنشی مغزی-‌جسمانی است و ربطی به جدایی روح از قفس تن و حیات فراجسمی پس از مرگ ندارد.
    حدود ۱۵ سال پیش (۲۰۰۴) در یکی از سخنرانی‌های خود در سمینار‌های ادواری بیمارستان شهدای تجریش، بر اساس یافته‌های علمی مغزپژوه و نورولوژیست سوئیسی ـ آلمانی، «اولاف بلانک» که در آزمایشگاه پلی‌تکنیک لوزان و بیمارستان‌های دانشگاه ژنو کار می‌کند، مفصل در‌این‌باره توضیح داده‌ام. «بلانک» از سال ۲۰۰۲ مشغول پژوهش درباره پدیده تجربه موقت جدایی خویشتن از بدن و ازهم‌گسیختگی موقت ادراکات پیچیده مغزی ـ بدنی در هنگام این تجربه ذهنی بوده است.
    او به روشنی نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با دستکاری در مغز این تجربه را تولید کرد. البته اولین بار «ویلدر پنفیلد»، جراح مغز معروف در سال‌های بین ۴۰ و ۵۰ قرن گذشته در دو بیمار صرعی خود حین تحریک الکتریکی مغز با احساس ناگهانی بیماران خود به صورت اظهار: «اوه خدای من، من دارم از بدنم جدا می‌شوم» برخورد کرده بود، ولی در آن هنگام توصیفات دقیق و تکرارشونده‌ای از این تجربه به دست نیامده بود.
    امروزه می‌دانیم این پدیده حتی در نوعی بیماری صرع و میگرن شایع است و ۱۰ درصد افراد عادی نیز ممکن است یک بار در طول زندگی آن را تجربه کرده باشند؛ بنابراین تجربه خروج از جسم در شرایط بین مرگ و زندگی نیز نشانه‌ای از وجود حیات فراجسمی پس از مرگ نیست، بلکه این مغز و بدن ماست که ایلوزیون یا خطای ادراکی جدایی خویشتن از بدن را به‌طور موقت می‌سازد و نوعی شرایط بی‌زمانی ـ بی‌مکانی و خروج از جسم را در طول این تجربه القا می‌کند.
    در این تجربیات ما از قفس تن رها نشده‌ایم، بلکه این قفس تن است که در شرایط خاص و تحت فشار این گمان ذهنی را به‌طور موقت می‌سازد و خودآگاهی ما را فریب می‌دهد. در این تجربه انسجام حس‌های درون‌جسمی عمیق همچون حس عمقی (پروپریوسپتیو) و حس گرانشی دهلیزی ـ تعادلی همراه با حس لمس و بینایی مربوط به مدار‌های پیچیده مغزی که اغلب به منطقه التصاقی آهیانه‌ای – گیجگاهی نیمکره راست ختم می‌شوند، دچار اختلال موقت می‌شوند. جالب است که همه این حس‌ها در هنگام جنبش، کنش و حرکت بدن انسان فعال و کارساز هستند.
    این ازهم‌گسیختگی ادراکی، تجربه خروج از بدن را ایجاد می‌کند. جالب است در این سمینار هم آقایی که دکترای فلسفه داشت و گویا مدت‌ها با اهل عرفان ماورایی و اهل کرامت حشر و نشر داشت، همچنان اصرار بر ماورایی‌بودن تجربه خروج از جسم داشت.
    حال اگر از این مقوله بگذریم که پژوهش‌های موجود علمی نشان نمی‌دهد که در تجربه خروج از جسم ما از زندان تن رها می‌شویم و به عالم فراجسمانی عروج می‌کنیم، باید اضافه کنیم که در این اختلال موقت جسم‌زدایی از خویش، احساس عاملیت در اختیار خویشتنی است که از بالا نظاره‌گر جسم به‌جامانده و جهان است، اما در این میان معلوم نیست که مالک جسم کیست؟
    زیرا خویشتنی که شناور در بالاست، مالکیت جسم در پایین را بر عهده ندارد و خود را هم صاحب جسمی دیگر نمی‌داند؛ یعنی خویشتن بالایی فضایی را در این جهان اشغال نمی‌کند و زمان نیز بیکرانه جلوه می‌کند.

    از طریق ایجاد این ازهم‌گسیختگی موقت در ساختار خویشتن در بدن است که پژوهشگرانی همچون «بلانک» می‌توانند درباره چگونگی شکل‌گیری خویشتن در فعالیت بدن ـ مغز و شکل‌گیری فرایند خودآگاهی به‌طور طبیعی اطلاعات علمی کسب کنند. اما نکته مهم دیگری در تجربه خروج از جسم قابل تأمل است که در خاطره طبیبانه دوست متخصص داخلی نکته‌سنج ما نیز منعکس بود: خویشتنی جداشده از بدن که از بالا به پایین علاوه بر جسم به‌جامانده خود، متوجه فرد دیگری است که عرق‌ریزان عملیات احیا را انجام می‌دهد (در اینجا دکتر معالج).
    این گوشه مهم از این پدیده نشان می‌دهد که افتراق خویشتن از دیگری نیز مربوط به فعالیت بخشی از مغز است که در هنگام تجربه خروج از جسم دچار اختلال می‌شود؛ بنابراین شخصی که این پدیده را تجربه می‌کند از نظرگاه خویشتن در بالای جسم جداشده که عاملیت را در دست دارد، وجود دیگری را که در اینجا دکتر معالج است، احساس می‌کند.
    این پدیده خود نشان‌دهنده این نکته مهم است که خود و دیگری در مغز اجتماعی انسان به‌طور هم‌زمان و در طی پردازش مشترک در مدار‌های مغزی، در نواحی انسجام‌بخشی ادراکی و حرکتی مغز شکل می‌گیرند؛ بنابراین خویشتن و دیگری در حالت خروج از جسم نیز جدایی‌ناپذیر می‌ماند.
    در این رابطه می‌توان این‌طور نتیجه گرفت که شکل‌گیری خویشتن در مغز و بدن ما بدون احساس حضور دیگران با مشخصات و تظاهرات زیستی مشابه و به عبارتی بدون امکان زیست جمعی میسر نیست؛ بنابراین می‌توان با جرئت بیشتری این ادعا را مطرح کرد که خودآگاهی ما وابسته به وجود دیگران و زیست در جامعه انسانی است.

  • پسران شجاع انتخابات ریاست جمهوری

    پسران شجاع انتخابات ریاست جمهوری

    این تلاش برای رسیدن به ریاست قوه مجریه را زمانی می‌بینی که کشور درگیر مشکلات ریز و درشت است. واقعا به دست گرفتن سکان هدایت این کشتی طوفان زده، شجاعت عجیبی می‌خواهد اما گویا پسر شجاع در سپهر سیاست ایران زیاد یافت می‌شود.

    جالب این است که هیچکدام از این نامزدها برنامه مشخصی هم برای اداره کشور ندارند و با یک‌سری حرف‌های کلی سروته ماجرا را هم می‌آورند.  در این میان برخی مدعی هستند  که 10 هزار صفحه برنامه برای اداره کشور دارند.

  • پیش بینی مرگبار بورس

    پیش بینی مرگبار بورس

    این بازار در ماه‌های آینده انتخابات ریاست‌جمهوری را نیز پیش رو دارد؛ آن نیز در سالی که افزایش ضریب نفوذ بازار سرمایه میان مردم شرایط را نسبت به گذشته متفاوت کرده است. در این میان کارشناسان بر این باورند که بازار سهام به غیر از انتخابات از مذاکرات برجامی نیز تاثیر خواهد پذیرفت. در این مدت بورس چه مسیری را در پیش خواهد گرفت؟

    مهدی رباطی، مدیرعامل و رییس هیات مدیره کارگزاری بورس بیمه ایران در توییتی از دامنه نوسان متقارن و تصمیمات غیرکارشناسی مسئولان بورس انتقاد کرد و نوشت: ساعت ۲۳ روزی که تصمیم دامنه نوسان گرفته شد در گفت و گویی زنده به صراحت بیان کردم که این تصمیم مرگ بورس خواهد بود و هیچ کمکی به بازار نمی‌کند، در همان زمان عده‌ای از جمله سفته بازان و تازه واردان به بورس انواع نوازش‌های کلامی را انجام دادند.

    اکنون وضعیت بازار را شاهدیم و این مدل تصمیم‌گیری مدلی است که بر تمام شئون اقتصادی کشور حاکم است. وقتی کار به دست حلقه بسته‌ای است که کمترین استفاده از نظرات کارشناسی را انجام نمی‌دهند خروجی غیر از این باشد جای تعجب است.

    اگرچه برجام و توافقات احتمالی پیش روی آن در شرایط فعلی می‌توانند کشور را برای ورود به شرایط اقتصادی بهتر آماده کنند اما باید توجه داشت که افت ریسک‌های سیستماتیک در اقتصاد ایران که با کاهش نسبتا پایدار تورم همسو خواهد بود می‌تواند فضا را برای تعدیل بیشتر قیمت‌ها با نرخ بازده بدون ریسک یا همان نسبت بازگشت سرمایه با سپرده‌گذاری در بانک فراهم کند. این بخش از فعالان بازار معتقد هستند که هر نوع خریدی در شرایط فعلی باید با نگاه جدی به تبعات این اتفاق انجام شود و بنا بر این درآمدهای آتی شرکت هر نوع تغییری از این بابت را پوشش دهد.

    در حال حاضر بخشی از فعالان بازار بر این باور هستند که با توجه به ریزش قابل توجه قیمت‌ها نسبت به اوج ۲ میلیون و۱۰۰ هزار واحدی شاخص، زمان مناسبی برای خرید سهام است تا با بهبود وضعیت و ارتقای سطح مذاکرات برجامی بتوان میوه بهبود شرایط سیاسی اقتصادی کشور را در بورس تهران چید.

  • ارائه خدمات پایدار به مشترکین در راس برنامه های آبفا است

    ارائه خدمات پایدار به مشترکین در راس برنامه های آبفا است

    هاشم امینی در آیین نکوداشت مدیران بازنشسته و معرفی مدیران جدید شرکت آب و فاضلاب استان اصفهان با بیان اینکه دردهه اخیر شرکت آبفا در بسیاری از زمینه ها  به رشد و شکوفایی قابل توجهی دست یافته، اظهار داشت: فعالان صنعت آبفا در اصفهان بی وقفه درصدد ارتقای کیفیت خدمات به مردم در سطح استان هستند به طوری که شعار سال 1400 از سوی شرکت آبفا استان اصفهان حفظ ارزش آب، ارتقای دانش سازمانی، خدمات نوین و پایدار نامگذاری شد.

    وی  افزود: همه فعالان صنعت آبفا باید در طول سال های خدمت به گونه ای عمل کنند که به واسطه انجام درست و دقیق وظایف خود ردپای صحیحی برای نسل های بعدی در این شرکت بزرگ خدماتی از خود به یادگار بگذارند.

    مدیرعامل شرکت آبفا استان اصفهان با اشاره به عدم بارندگی های کافی در سال آبی جاری گفت: بارندگی ها در بسیاری از حوضه های آبریز کشور کمتر از حد نرمال بوده است، براین اساس بدنه مدیریت جدید شرکت باید با تلاش شبانه روزی و به کارگیری دانش و تخصص لازم درصدد تامین  آب شرب پایدار  مردم در شهرها و روستاهای استان باشند.

    امینی اعلام کرد: با ایجاد زیرساخت ها و و به کار گیری از دانش روز، خدمات شرکت آبفا را داخل منازل مردم رساندیم  و دیگر نیازبه حضور مردم برای دریافت خدمات به شرکت نیست و سامانه 1522 به صورت شبانه روزی در حال ارائه خدمات به مردم می باشد.

    در این برنامه محمدرضا جواهری به عنوان سرپرست طرح بازسازی شبکه فاضلاب شهر اصفهان، مهرداد خورسندی سرپرست دفتر روابط عمومی و آموزش همگانی، حسین اکبریان سرپرست دفتر امورقراردادها ، مجتبی اورنگی سرپرست دفتر بهره برداری و توسعه تاسیسات تامین، تصفیه و خطوط انتقال آب،  محسن سلمانی سرپرست دفتر حسابرسی و نظارت مالی، عباس عباسی خاک به عنوان سرپرست مرکز مدیریت ارتباط با مشتریان، روح الله سعیدی سرپرست دفترسامانه خدمات غیرحضوری، محمدحسین مسلمی سرپرست امور مالی و حسن گلی سرپرست دفتر برنامه ریزی و بودجه شرکت آب و فاضلاب استان اصفهان معرفی شدند.

    همچنین به پاس 30 سال خدمت بی وقفه از آقایان محسن بیشه، سید اکبربنی طبا و احمد پورمحمد باقر تجلیل به عمل آمد.

  • دل به دریا زدند و موفق شدند

    دل به دریا زدند و موفق شدند

    تس که مبتلا به آتروفی عضلانی-نخاعی (اس‌ام‌ا) است و از صندلی چرخ‌دار برقی استفاده می‌کند، برای مارک‌های بوهو و پریتی لیتل تینگز و چند مارک لوازم آرایشی در شبکه‌های اجتماعی بازاریابی می‌کند.

    او از اصطلاح “اینفلوئنسر شبکهٔ اجتماعی” هیچ خوشش نمی‌آید اما می‌گوید کاش زمانی که بچه بودم آدم‌های بیشتری مثل خودم در دنیا بودند: “خیلی از افراد معلول به من گفتند که به آنها اعتماد‌به‌نفس بخشیده‌ام، نه فقط برای آنکه معلولیت خود را بپذیرند بلکه برای آنکه به دنبال عشق و علاقهٔ خود به آرایش صورت بروند”.

    تس یک معلول تأثیر‌گذار است که تعدادشان روز به روز بیشتر می‌شود. او با مارتین سیبلی و شرکت بازاریابی اینترنتی پرپل گووت کار می‌کند که سال گذشته در ابتدای محدودیت‌های کرونا کارش را شروع کرد.

    مارتین که او هم با آتروفی عضلانی-نخاعی (اس‌ام‌ا) به دنیا آمده است، شرکت خود را با هدف ایجاد امکانات فراگیر برای همه در جهان ایجاد کرد.

    مارتین می‌گوید: “من فکر می‌کنم با استفاد از تأثیر و نفوذ اینفلو‌ئنسر‌های معلول بر مصرف‌کنندگان معلول، کسب‌و‌کار‌های بزرگ رونق بیشتری پیدا می‌کنند و فراگیرتر می‌شوند. این روش برای همه نتیجه‌ٔ برنده ـ برنده خواهد داشت”.

    شرکت پرپل‌گووت تاکنون با بیش از ۷۵ اینفلوئنسر همکاری کرده است اما مارتین اصرار دارد نشان دهد کار شرکت او استعداد‌یابی آدم‌های خاص نیست.

    او توضیح می‌دهد: “ما به مشتریان خود خدمات ارائه می‌دهیم و برای هر تبلیغ، اینفلوئنسر مناسب آن را انتخاب می‌کنیم”.

    دل به دریا زدن

    حدود ۱۴،۱ میلیون نفر در بریتانیا دارای نوعی معلولیت‌ هستند و چنین رقمی نیاز به توجه و صرف نیرو دارد. بنا بر آمار مؤسسهٔ خیریهٔ معلولان اسکوپ این رقم که در اصطلاح به آن “پوند بنفش” می‌گویند سالانه حدود ۲۷۳ میلیارد پوند است.

    با اینکه افراد معلول حدود ۲۲٪ از جمعیت بریتانیا را تشکیل می‌دهند، این افراد نقشی در تبلیغات ندارند. یافتن آمار‌های جدید دشوار است اما بنا بر پژوهش بانک لویدز در سال ۲۰۱۶، افراد معلول در تبلیغات فقط شش صدم درصد نقش داشته‌اند.

    این اصلی‌ترین انگیزهٔ مارتین در ایجاد شرکت پرپل‌گووت بود. او فکر می‌کند دنیای بازاریابی و تبلیغات آگاهی اجتماعی بیشتری پیدا کرده است و آمادهٔ نوآوری است.

    او می‌گوید: “من فکر می‌کنم بخشی از آن به رشد بینش مردم در زمینهٔ تکثر و همه‌شمولی مربوط است. مارک‌های مشهور قبلا نگران بودند معلولیت را درست نفهمند اما حالا نگرانند از آنها انتقاد شود که چرا کاری نمی‌کنند”.

    تس شاهد این پیشرفت در کار شبکه‌های اجتماعی بوده است. تا سال گذشته، او این کار را به عنوان کار جنبی خود انجام می‌داد اما در پایان سال ۲۰۲۰ دل به دریا زد و تبدیل به اینفلوئنسر تمام‌وقت شد و حالا با همکاری مؤسسه‌ای کارهایش را اداره می‌‌کند.

    او می‌گوید به این آسانی هم که دیگران فکر می‌کنند نیست: “نمی‌شود یک روز از خواب بیدار شوید و یکباره تبدیل به اینفلوئنسر شبکه‌های اجتماعی بشوید”.

    “نیاز به دیده شدن”

    سال گذشته فروشگاه کفش لوکس کورت‌گایگر که شعبه مرکزی آن در لندن است، از برنادت هیگنس مدل و اینفلوئنسر اهل ایرلند شمالی برای تبلیغ کارهای خود استفاده کرد که یک پایش قطع ‌شده است.

    نیل کلیفورد مدیر اجرایی این شرکت معتقد است رشد و افزایش تعداد اینفلوئنسر‌های معلول نشان از تغییر نگرش‌های عمومی دارد.

    او می‌گوید: “رشد ناگهانی شبکه‌های اجتماعی فرصتی در اختیار کسانی قرار داد که پیشتر از چشم عموم مردم پنهان مانده و نادیده گرفته شده بودند و بحق نیاز دارند که دیده و شنیده شوند. مردم از کسب‌و‌کار‌ها انتظار دارند از تأثیر و نفوذ خود برای رویارویی با نابرابری‌ها استفاده کنند و بسیاری از مارک‌ها و نام‌و‌نشان‌های مشهور به این نیاز واکنش‌ مناسبی نشان داده‌اند”.

    پیپا استیسی بیست و شش‌ ساله اهل یورک در مؤسسهٔ خیریه کار می‌کند و در وبلاگش در مورد زندگی با بیماری مزمن می‌نویسد. پیپا مبتلا به آنسفالومیلیت عضلانی (ام‌ای) یا سندرم خستگی مزمن است و با مؤسسهٔ پرپل‌گووت در تهیهٔ تبلیغات برای نام‌و‌نشان‌هایی مثل تسکو همکاری می‌کند.

    او می‌گوید: “بازار‌یابی اینفلوئنسری فراتر از عرضهٔ کالاست. باید از کالا تصویر مثبتی ارائه دهی و ارزش‌های آن را خوب به جلوه درآوری و بگویی چرا استفاده از آن در این روز ‌و روزگار ضرورت دارد”.

    “به‌ویژه در کار برای مارک‌های بزرگ و مشهور نباید فقط به انجام وظیفه اکتفا کرد، باید کاری ارائه داد که زبان منتقدان را ببندد”.

    “باید با اینفلوئنسر‌های معلول ارتباط برقرار کرد و وقت گذاشت تا اجرای آنها را به خوبی دریافت. مخاطبان هم با آگاهی اجتماعی می‌توانند به نام‌و‌نشان‌های تجاری کمک کنند تبلیغات مؤثرتری تهیه کنند”.

    بشنو و بجوی

    به نظر دکتر آن‌ماری هانلون استاد بازاریابی دیجیتال در مدرسهٔ مدیریت کرنفیلد، اعتبار، جوهرهٔ اصلی نام‌و‌نشان‌های تجاری است:

    “بدون اعتبار همه‌ٔ آنها پوسته‌های تو‌خالی هستند. در جهان آنلاین، جایی که مصرف‌کنندگان می‌توانند همهٔ جزئیات را در چند دقیقه، تحقیق و بررسی و تائید کنند، لازم است که نام‌‌‌ونشان‌های تجاری روراست باشند و چهرهٔ حقیقی خود را نشان دهند”.

    او اضافه می‌کند: “اینفلوئنسر‌های معلول نیاز دارند تا با نام‌ و ‌نشان تجاری که برای آن تبلیغ می‌کنند ارتباط برقرار کنند تا کارشان معنا و مفهومی پیدا کند. داشتن سخنگویی که خود دچار معلولیت باشد باعث ایجاد لایه‌ای دیگر از اعتماد و اعتبار برای نام ‌و ‌نشان تجاری می‌شود”.

    کارولین کیسی مؤسس ولیوبل ۵۰۰ است. این ابتکاری جهانی است که شرکت‌ها را تشویق می کند نیازهای معلولان را در سطح بالایی مطرح و پیگیری کنند.

    او هم‌چنین بر این باور است که همه‌چیز در حال دگرگونی است و شرکت‌های بزرگ دریافته‌اند که از لحاظ تجاری به نفع آنهاست نه فقط صدای مشتریان معلول خود را بشنوند بلکه فعالانه جویای آنها باشند.

    او با اشاره به قدرت خرید تقریبی معلولان در دنیا می‌گوید: “نام‌و‌‌نشان‌های تجاری حالا این فرصت نوآورانه و رشد و مهارت ۸ تریلیون دلاری (۵،۷ تریلیون پوند) را به خوبی دریافته‌اند”.

    “موضوع فقط دیده شدن نیست، خوب عمل کردن است. حس خوب کسب‌و‌کار باعث گسترش و بهبود بازار می‌شود”.

    این نظر لارا جانسون نیز هست، یکی از مؤسسان شرکت زبدی، که به مدیریت مدل‌ها و اینفلوئنسر‌های معلول می‌پردازد.

    برنادت هیگنس که با کورت گایگر کار می‌کند و الی گلد‌اشتاین، مدل اسیکس که با سندرم داون متولد شده است و سال گذشته تصویر او بیشترین لایک را در صفحهٔ اینستاگرام بیوتی گوچی به دست آورد از نمونه‌ اینفلوئنسر‌های این مؤسسه هستند.

    لارا می‌گوید اشتیاق زیادی برای استفاده از اینفلوئنسر‌های معلول در نام‌ و‌ نشان‌های تجاری می‌بینند تا به بازار‌های تازه‌ای دست پیدا کنند. ”

    “پیش از این نام‌ و ‌نشان‌های تجاری از این می‌ترسیدند که استفاده از مدل یا اینفلوئنسر‌های معلول برای بازاریابی و تبلیغ متظاهرانه تلقی شود اما حالا دریافته‌اند که اینفلوئنسر‌ها واقعاً نفوذ و تأثیر دارند و این برای آنها ارزش تجاری دارد”.