به گزارش مجله خبری این هفته؛ مدیر دفتر بهره برداری و کاهش آب بدون درآمد آبفای اصفهان با اعلام این خبر، گفت: این عملیات سال گذشته در 45 شهر و 80 روستای تحت پوشش که هدر رفت بالای 16 درصد داشتند، به اجرا درآمد.
سید محمدحسین صالح افزود: در جریان پیمایش شبکه توزیع و انشعابات آب شهرها و روستاهای یاد شده، در مجموع 243 مورد نشت آب از شبکه توزیع و 519 مورد نشت از انشعابات آب شناسایی شد که بلافاصله مورد نشت گیری و تعمیر قرار گرفت.
وی با بیان اینکه در نتیجه این عملیات از هدر رفت 107 لیتر در ثانیه آب آشامیدنی جلوگیری به عمل آمد، گفت: در سال جاری نیز عملیات پیمایش و نشت یابی شبکه توزیع و انشعابات آب شهرها و روستاهای استان با قوت ادامه خواهد یافت.
بلاگ
-

جلوگیری از هدر رفت 107 لیتر برثانیه آب در اصفهان
-

تجربه خروج روح از جسم؛ حقیقت دارد
پژوهشهای ۲۰ سال گذشته نشان میدهد تجربه خروج از جسم که ممکن است در شرایط نامعمول متفاوتی رخ دهد، واکنشی مغزی-جسمانی است و ربطی به جدایی روح از قفس تن و حیات فراجسمی پس از مرگ ندارد.
یادداشتی خواندم از همکار متخصص بیماریهای داخلی و اهل سینما در صفحه اینستاگرامیاش با نام «قفس تن» که تحت عنوان کلی قصههای طبابت منتشر میشود.
این یادداشت خاص درباره خاطرهای بود از بیماری ۳۰ساله که در «سیسییو»ی بیمارستان دچار ایست قلبی میشود و در فرایند احیای طولانی، از مرگ نجات پیدا میکند.
بیمار بعد از گذشت یک ماه که دکتر را ملاقات میکند، به جای تشکر از او گله میکند که چرا نگذاشته برای همیشه روحش از قفس تنش رها بماند؛ چون بیمار دچار ایست قلبی، هنگام تلاش برای احیا، در عالم بین مرگ و زندگی، روحش را دیده بود که از قفس بدنش جدا شده بود و از بالا جسم خودش و تلاش عرقریزان دکتر برای نجاتش را تماشا میکرد.
این اظهارات بیمار، دکتر را هم مدتی درباره چگونگی حیات فراجسمی پس از مرگ به تفکر فلسفی وامیدارد. البته شاید این تجربه نهچندان نادر، یکی از دلایلی باشد که فلاسفه و اندیشمندان ایدئالیست در سرتاسر جهان را به جدایی جوهری ذهن از بدن و فرامادیبودن روان متقاعدتر کرده باشد.
اما جالب است بدانیم که پژوهشهای ۲۰ سال گذشته نشان میدهد تجربه خروج از جسم که ممکن است در شرایط نامعمول متفاوتی رخ دهد، واکنشی مغزی-جسمانی است و ربطی به جدایی روح از قفس تن و حیات فراجسمی پس از مرگ ندارد.
حدود ۱۵ سال پیش (۲۰۰۴) در یکی از سخنرانیهای خود در سمینارهای ادواری بیمارستان شهدای تجریش، بر اساس یافتههای علمی مغزپژوه و نورولوژیست سوئیسی ـ آلمانی، «اولاف بلانک» که در آزمایشگاه پلیتکنیک لوزان و بیمارستانهای دانشگاه ژنو کار میکند، مفصل دراینباره توضیح دادهام. «بلانک» از سال ۲۰۰۲ مشغول پژوهش درباره پدیده تجربه موقت جدایی خویشتن از بدن و ازهمگسیختگی موقت ادراکات پیچیده مغزی ـ بدنی در هنگام این تجربه ذهنی بوده است.
او به روشنی نشان میدهد که چگونه میتوان با دستکاری در مغز این تجربه را تولید کرد. البته اولین بار «ویلدر پنفیلد»، جراح مغز معروف در سالهای بین ۴۰ و ۵۰ قرن گذشته در دو بیمار صرعی خود حین تحریک الکتریکی مغز با احساس ناگهانی بیماران خود به صورت اظهار: «اوه خدای من، من دارم از بدنم جدا میشوم» برخورد کرده بود، ولی در آن هنگام توصیفات دقیق و تکرارشوندهای از این تجربه به دست نیامده بود.
امروزه میدانیم این پدیده حتی در نوعی بیماری صرع و میگرن شایع است و ۱۰ درصد افراد عادی نیز ممکن است یک بار در طول زندگی آن را تجربه کرده باشند؛ بنابراین تجربه خروج از جسم در شرایط بین مرگ و زندگی نیز نشانهای از وجود حیات فراجسمی پس از مرگ نیست، بلکه این مغز و بدن ماست که ایلوزیون یا خطای ادراکی جدایی خویشتن از بدن را بهطور موقت میسازد و نوعی شرایط بیزمانی ـ بیمکانی و خروج از جسم را در طول این تجربه القا میکند.
در این تجربیات ما از قفس تن رها نشدهایم، بلکه این قفس تن است که در شرایط خاص و تحت فشار این گمان ذهنی را بهطور موقت میسازد و خودآگاهی ما را فریب میدهد. در این تجربه انسجام حسهای درونجسمی عمیق همچون حس عمقی (پروپریوسپتیو) و حس گرانشی دهلیزی ـ تعادلی همراه با حس لمس و بینایی مربوط به مدارهای پیچیده مغزی که اغلب به منطقه التصاقی آهیانهای – گیجگاهی نیمکره راست ختم میشوند، دچار اختلال موقت میشوند. جالب است که همه این حسها در هنگام جنبش، کنش و حرکت بدن انسان فعال و کارساز هستند.
این ازهمگسیختگی ادراکی، تجربه خروج از بدن را ایجاد میکند. جالب است در این سمینار هم آقایی که دکترای فلسفه داشت و گویا مدتها با اهل عرفان ماورایی و اهل کرامت حشر و نشر داشت، همچنان اصرار بر ماوراییبودن تجربه خروج از جسم داشت.
حال اگر از این مقوله بگذریم که پژوهشهای موجود علمی نشان نمیدهد که در تجربه خروج از جسم ما از زندان تن رها میشویم و به عالم فراجسمانی عروج میکنیم، باید اضافه کنیم که در این اختلال موقت جسمزدایی از خویش، احساس عاملیت در اختیار خویشتنی است که از بالا نظارهگر جسم بهجامانده و جهان است، اما در این میان معلوم نیست که مالک جسم کیست؟
زیرا خویشتنی که شناور در بالاست، مالکیت جسم در پایین را بر عهده ندارد و خود را هم صاحب جسمی دیگر نمیداند؛ یعنی خویشتن بالایی فضایی را در این جهان اشغال نمیکند و زمان نیز بیکرانه جلوه میکند.از طریق ایجاد این ازهمگسیختگی موقت در ساختار خویشتن در بدن است که پژوهشگرانی همچون «بلانک» میتوانند درباره چگونگی شکلگیری خویشتن در فعالیت بدن ـ مغز و شکلگیری فرایند خودآگاهی بهطور طبیعی اطلاعات علمی کسب کنند. اما نکته مهم دیگری در تجربه خروج از جسم قابل تأمل است که در خاطره طبیبانه دوست متخصص داخلی نکتهسنج ما نیز منعکس بود: خویشتنی جداشده از بدن که از بالا به پایین علاوه بر جسم بهجامانده خود، متوجه فرد دیگری است که عرقریزان عملیات احیا را انجام میدهد (در اینجا دکتر معالج).
این گوشه مهم از این پدیده نشان میدهد که افتراق خویشتن از دیگری نیز مربوط به فعالیت بخشی از مغز است که در هنگام تجربه خروج از جسم دچار اختلال میشود؛ بنابراین شخصی که این پدیده را تجربه میکند از نظرگاه خویشتن در بالای جسم جداشده که عاملیت را در دست دارد، وجود دیگری را که در اینجا دکتر معالج است، احساس میکند.
این پدیده خود نشاندهنده این نکته مهم است که خود و دیگری در مغز اجتماعی انسان بهطور همزمان و در طی پردازش مشترک در مدارهای مغزی، در نواحی انسجامبخشی ادراکی و حرکتی مغز شکل میگیرند؛ بنابراین خویشتن و دیگری در حالت خروج از جسم نیز جداییناپذیر میماند.
در این رابطه میتوان اینطور نتیجه گرفت که شکلگیری خویشتن در مغز و بدن ما بدون احساس حضور دیگران با مشخصات و تظاهرات زیستی مشابه و به عبارتی بدون امکان زیست جمعی میسر نیست؛ بنابراین میتوان با جرئت بیشتری این ادعا را مطرح کرد که خودآگاهی ما وابسته به وجود دیگران و زیست در جامعه انسانی است. -

پسران شجاع انتخابات ریاست جمهوری
این تلاش برای رسیدن به ریاست قوه مجریه را زمانی میبینی که کشور درگیر مشکلات ریز و درشت است. واقعا به دست گرفتن سکان هدایت این کشتی طوفان زده، شجاعت عجیبی میخواهد اما گویا پسر شجاع در سپهر سیاست ایران زیاد یافت میشود.
جالب این است که هیچکدام از این نامزدها برنامه مشخصی هم برای اداره کشور ندارند و با یکسری حرفهای کلی سروته ماجرا را هم میآورند. در این میان برخی مدعی هستند که 10 هزار صفحه برنامه برای اداره کشور دارند.
-

پیش بینی مرگبار بورس
این بازار در ماههای آینده انتخابات ریاستجمهوری را نیز پیش رو دارد؛ آن نیز در سالی که افزایش ضریب نفوذ بازار سرمایه میان مردم شرایط را نسبت به گذشته متفاوت کرده است. در این میان کارشناسان بر این باورند که بازار سهام به غیر از انتخابات از مذاکرات برجامی نیز تاثیر خواهد پذیرفت. در این مدت بورس چه مسیری را در پیش خواهد گرفت؟
مهدی رباطی، مدیرعامل و رییس هیات مدیره کارگزاری بورس بیمه ایران در توییتی از دامنه نوسان متقارن و تصمیمات غیرکارشناسی مسئولان بورس انتقاد کرد و نوشت: ساعت ۲۳ روزی که تصمیم دامنه نوسان گرفته شد در گفت و گویی زنده به صراحت بیان کردم که این تصمیم مرگ بورس خواهد بود و هیچ کمکی به بازار نمیکند، در همان زمان عدهای از جمله سفته بازان و تازه واردان به بورس انواع نوازشهای کلامی را انجام دادند.
اکنون وضعیت بازار را شاهدیم و این مدل تصمیمگیری مدلی است که بر تمام شئون اقتصادی کشور حاکم است. وقتی کار به دست حلقه بستهای است که کمترین استفاده از نظرات کارشناسی را انجام نمیدهند خروجی غیر از این باشد جای تعجب است.
اگرچه برجام و توافقات احتمالی پیش روی آن در شرایط فعلی میتوانند کشور را برای ورود به شرایط اقتصادی بهتر آماده کنند اما باید توجه داشت که افت ریسکهای سیستماتیک در اقتصاد ایران که با کاهش نسبتا پایدار تورم همسو خواهد بود میتواند فضا را برای تعدیل بیشتر قیمتها با نرخ بازده بدون ریسک یا همان نسبت بازگشت سرمایه با سپردهگذاری در بانک فراهم کند. این بخش از فعالان بازار معتقد هستند که هر نوع خریدی در شرایط فعلی باید با نگاه جدی به تبعات این اتفاق انجام شود و بنا بر این درآمدهای آتی شرکت هر نوع تغییری از این بابت را پوشش دهد.
در حال حاضر بخشی از فعالان بازار بر این باور هستند که با توجه به ریزش قابل توجه قیمتها نسبت به اوج ۲ میلیون و۱۰۰ هزار واحدی شاخص، زمان مناسبی برای خرید سهام است تا با بهبود وضعیت و ارتقای سطح مذاکرات برجامی بتوان میوه بهبود شرایط سیاسی اقتصادی کشور را در بورس تهران چید.





