برچسب: مجله خبری این هفته

  • نخری می خرن نخوری میخورنت

    نخری می خرن نخوری میخورنت

    این توصیه ها شده است، داستان امروز ما مردم. همه ما می ترسیم در آشفته بازار سرمان کلاه برود و بقیه ببرند و دست ما خالی بماند.
    امروز همه کلاه خود را چسبیده اند تا باد نبرد. شاید هم حق داشته باشند، بالاخره آدمی همیشه به دنبال زندگی بهتر و سود بیشتر است. در این اوضاع آب گل آلود است و همه می خواهند، ماهی خود را بگیرند. ماشین میخریم که سود کنیم. طلا میخریم که سود کنیم. دلار میخریم که سود کنیم، حتی سفر می‎رویم که سود کنیم.
    در این سبک زندگی، اما باید از گرده دیگری بالا رفت تا به سود بیشتر رسید. در این سبک زندگی دیگر رحم کردن به دیگران فایده ندارد. رحم کردن مساوی با ضرر کردن است. همین موقع است که کالایی که با ارز دولتی وارد شده است به قیمت آزاد فروخته می شود، کالاهایی که تولید داخل هستند به قیمت خارجی فروخته می شوند، دلار بر روی قیمت میوه داخلی هم تاثیر می گذارد.
    بله همه دنبال سود خودشان هستند. در این اوضاع است که پول بیشتر از انسان ارزش دارد. دلار می شود محبوبه زیباروی خیلی از ما، بازار و اقتصاد ایران حال خوبی ندارد. به نظر میرسد، کاری از مسؤولان کشور در این زمینه ساخته نیست. در کنار آن خود ما مردم هم داریم آش این بازار ملتهب را هم میزنیم، روا نیست در این بازار پر هیاهو از نقش خودمان به سادگی بگذریم و همه تقصیرها را به گردن مسؤولان، ترامپ و عربستان، اسرائیل بیندازیم.
    با توجه به واقعیت های جامعه، نمیتوان کمبود دارو، به ویژه داروهای بیماریهای خاص، را منکر شد. هرچند این مساله که سلامت مردم ایران پس از اعمال تحریمهای اخیر آمریکا و به دلیل تحریم ها به مخاطره افتاده است جای بحث دارد.
    تحریم هم در کنار عوامل دیگری مثل مدیریت بد، فساد و رانت، احتکار و اولویتبندی نظام در مورد هزینهها، یکی از علتهای متصور برای این کاستیهاست، اما نه بزرگترین و مهمترین آنها.
    تا وقتی ما بدو بدو میخریم و انبارهای خود را پر میکنیم، آش همان آش است و کاسه همان کاسه. بیمار سرطانی، داروی خود را چند برابر میخرد، چون آنکه دارو رو با ارز ارزان خریده است، آن را گران میفروشد. مغازه داری که یخچال خارجی مغازهاش را پارسال خریده است آن را به قیمت روز میفروشد و بیچاره پدری که به دنبال خریدن جهیزیه برای دختر خود است.
    شاید اگر ما اهل رحم کردن به هم بودیم، اوضاع بازار اینگونه نبود. شاید اگر ما هوای یکدیگر را داشتیم، اوضاع زندگیمان اینگونه نبود. با هم که تعارف نداریم، این روزها پول شده است بت زندگی ما. عدهای حتی حاضر هستند از عزیزترین کسان خود بگذرند تا شاید چند دلار بیشتر سود کنند. اینکه به مسؤولان کشور جوالدوز میزنیم، خوب است. آنها وظایف خود را به خوبی انجام ندادند، اما یادمان نرود، گاهی هم به خودمان سوزنی بزنیم.

  • کفش ملی هم آرزوست

    کفش ملی هم آرزوست

    به قول او نمیتوان شهرنشینی کرد، آن هم بدون کفش و پابرهنه؛ پس مردم به دوچیز نیاز دارند. یکی نان و یکی کفش! با این فکر به کشور چکسلواکی رفت و دو کارشناس چک استخدام کرد و یک دستگاه اتوکلاو کفش خرید و به ایران آمد و در خیابان گلوبندک پاساژی ساخت که کفش تولید کند. ایروانی کارش را با 35 کارگر شروع کرد؛ او کمر همت بست و چون سوداهای بزرگ درسر داشت، با وام و پس انداز و ارث و ..، زمین بزرگ تری در مهرآباد کرج خرید و در آن محل اول یک مسجد ساخت و بعد کارخانهِ تولید کفشش را هم به آنجا منتقل کرد.
    او کفش ها را با قیمت 4تومان میفروخت. این در حالی بود که کفش خارجی آن زمان ده تومان بود و آن دوام و زیبایی را نداشت !!!!!
    ایروانی، طی سال های 35 تا 1357 بیش از 50 شرکت تاسیس کرد و برای کارگرانش خانهِ سازمانی ساخت و سرویس رایگان ایاب و ذهاب در نظر گرفت !!! القصه کسب و کار او توسعه پیدا کرد و در سال 57، شرکت کفش محمدرحیم متقی ایروانی، با وقوع انقلاب مصادره شد و متاسفانه به دلایلی مثل ضعف مدیریت و واگذار نکردن آن به بخش خصوصی، کارخانه ای که روزگاری، 10هزار خانوار کارگری را به خوبی اداره میکرد، 4 میلیارد و هشتصد میلیون تومانِ آن زمان، ضرر داد!!! قلب کارخانه از تپش ایستاد و کارخانهِ او هم به مرور، تبدیل به انبار ماشین ها و خودروهای سایپا شد!
    ایروانی، با دل شکسته به آمریکا رفت و در آنجا کارخانهِ چرمسازی بوستون را تاسیس کرد و باز هم کفش تولید کرد! و سرانجام در 12بهمن ماه سال 1384 بعد از یک روزِ کاملِ کاری در غربت از دنیا رفت.
    محمد رحیم متقی ایروانی، همان موسس کفش «ملی» بود. همان کفشی که در کودکی خیلی از ما، مرگ نداشت. همهِ ماها از آن کفش ها پوشیده ایم و از کفش ملی خاطره داریم ، تنگ میشد اما خراب نمیشد!
    صنعت کفش در تمام دنیا صنعتی پرسود و اشتغال زا است و اقتصاد های بزرگ دنیا همچون چین، آمریکا و اروپا به آن نگاه ویژه ای دارند. این صنعت در ایران هم مراتب اشتغال و درآمدزایی بسیاری رافراهم آورده، اما به قول فعالان این صنعت، رکود اقتصادی و مشکلات عدیده بر سر راه تولید، امکان بهره برداری حداکثری از ظرفیت ها را ازآنها گرفته است. گفته می شود زمینه تولید سالانه 400 میلون جفت کفش در ایران وجود دارد، اما تنها نیمی از این ظرفیت به کار گرفته می شود.
    بواقع چه اتفاقی افتاده که با وجود تمام محسنات کیفیتی کفش ایرانی، برندی همچون کفش ملی از دیده ها گم می شود و دیگر برندهای کفش داخلی هم نمی توانند در کورس قیمت، همپای رقیب چینی شان پیش بروند و قافله را به او می سپارند؟
    به نظر می رسد، اگر روزی نرخ بهره بانکی در ایران سامان بگیرد، سیاستهای ارزی از نوسان و انقلاب دور شود، سیاستهای کلان اقتصادی مناسب اتخاذ شود و مناسبات اقتصاد ایران با دنیای بیرون برمبنای سود متقابل شکل بگیرد، برندهای کفش ایرانی هم درشرایط زاد و رشد قرار میگیرند.
    برندسازی یک روند و یک فرآیند است که نیاز به آرامش ذهنی و آسایش مادی دارد و در شرایط سخت و ناآرامیهای ناشی از آشوب پولی و ارزی و فشار شدید مالیاتی و تامین اجتماعی زاد و رشد نمیکند. مدیران اجرایی در دولت باید زمینه و بستر لازم برای پوشاندن لباس عمل به رویای مردم را با آرامش و بدون رانت فراهم کنند و بستر لازم برای سرمایهگذاری بزرگ در صنعت کفش دستدوز فراهم شود.
    اگر به داد صنعت امروز و موجود کفش ایرانی برسیم برندها ی خوب دیگری همچون، کفش ملی هم ممکن است متولد شوند و ایرانی بتواند با قیمتی مناسب کفش ایرانی بپوشد.
    هم اکنون از پرسنل 10 هزار نفری کفشِ ملی، فقط و فقط 700 نفر باقی مانده اند که در کفش گنجه و بخشهای بازرگانی مشغول به کارند. از کفش ملی که حمایت نشد…. کاش حداقل از این 700نفر باقی مانده حمایت کنیم تا ما هم کفش ملی بپوشیم.

     

  • پایتان را از کفش اصفهان در آورید

    پایتان را از کفش اصفهان در آورید

    حالا راسته کفش فروش ها و کفش دوزها منحصر شده اند به چند کارگاه یا دکان های کوچکی که از امپراطوری گذشته بویی نبرده اند. روزگاری که به گفته اهل این فن کفش های اصفهان سر از بازارهای ایتالیا و کشورهای اروپایی درمی آوردند و برای خود برو بیایی داشتند.
    کفش وین و ملی هنوز هم در حافظه خیلی ها مانده ، کفش هایی که تضمینی چندین ساله داشتند و در اصفهان حرف اول را می زدند و حالا مهجورتر از همیشه به انزوا رفته اند .
    بعد از وین و ملی بود که کم کم بازارهای جدید شکل گرفتند. بازار سپه و افتخار بهترین بورس کفش فروش های اصفهان، حالا گرچه رنگی از گذشته ندارند و حالا با باز شدن بازارهای جدید که تنها جنس چینی را حواله می کنند، دیگر از تضمین و راحتی خبری نیست چین حالا با ردپایی که از خود در تمام معضلات روزمره به جا گذاشته، پا در کفشهای ایرانی کرده است.
    اکبر 63 ساله، صاحب کارگاه کفش دوزی یکی از قدیمی های این شغل است که بیش از 50 سال پیش کارگاهش بنا شده از هشت سالگی بوده که وردست پدرش، گزنه به دست گرفته و حالا برای خودش، صاحب کارگاه بزرگی است.
    اینجا خیابان سپه جایی است که مرتضی و هم صنفانش مشغولند و بورس کفش محسوب می شود، وقتی از وضعیت کفش صحبت می کند، تو را می برد به 40 سال پیش که کفش اصفهان حرفی برای گفتن داشت، اما حالا برخی از واحدهای تولیدی کفش این روزها به دلیل سایه سنگین واردات، گرانی مواد اولیه و رکود حاکم بر بازار به رکود نشسته اند.
    مشکل اصلی را از زبان خودش می شنوی، وقتی که از به روز نبودن ماشین آلات و همچنین نامرغوب بودن مواد اولیه و گران بودن و تحریم هایی می گوید که بازار کفش اصفهان را به خطر انداخته است. تمام حرف های این کفاش با سابقه خلاصه می شود در این که حال بازار کفش اصفهان خوب نیست و در کما به سر می برد.
    مشکلات هم از قاچاق کیف و کفش آب می خورد، مشکلی که بعد از لوازم خانگی بازار کفش اصفهان را هم بلعیده است. قاچاقچیان البته کارشان را خوب بلدند، آنها با قاچاق کفش های ظریف و رنگی مد روزی که قیمت ارزانشان هر بیننده ای را وسوسه می کند، مشتریانشان را در معرض ده ها بیماری پیش بینی نشده قرار می دهند. کالاهایی که به انگیزه سود بیشتر از مرزها وارد می شوند و اکنون بازار این کالا را که روزگاری حرفی برای گفتن داشت را قبضه کرده اند .

    قبضه شدن بازار توسط چینی ها

    رکود در بازار کفش اصفهان البته دلایل دیگری هم دارد. مصطفی حجتی که یکی از قدیمی های این صنف در بازار افتخار است در این رابطه به خبرنگار ما می گوید: نبود مواد اولیه و قبضه شدن بازار توسط چینی ها بازار کفش و کیف اصفهان را بیمار کرده است.
    البته او این مساله را کتمان نمی کند که کفش چینی نسبت به کفش های چرم اصفهان قیمت های کمتری دارد و بنابراین مخاطبانش هم بیشتر هستند. این تولید کننده با سابقه که از فروشندگان عمده کفش است، تنوع و با صرفه بودن اجناس چینی را دلیل محکمی می داند که مردم را برای خرید ترغیب کرده تا مردم از جنس نامرغوب چینی استفاده کنند.
    مسعود حکیمی، اقتصاد دان نیز در گفت و گو با خبرنگار ما به نوسانات ارزی اشاره کرد که تاثیرات زیادی بر روی صنف تولید کنندگان کفش در اصفهان گذاشته و باعث شده که واحدهای تولیدی با مشکلات جدی در این زمینه روبرو شوند. او از مساله دیگری هم پرده برمی دارد، افزایش قیمت دلار و کارخانجات کفش مصنوعی که نتوانسته اند با این مساله کنار بیایند.
    این کارشناس اقتصاد، تنها راهکار برون رفت از این موضوع را کمک دولت و کاهش قیمت مواد اولیه به تولیدات و صادرات گسترده می داند.

    محدودیت های گمرکی

    فراز نعمتی از دیگر افرادی است که در کار تولید کفش چرم در اصفهان است او هم دل پر دردی در رابطه با محدودیت های گمرکی موجود دارد. به اعتقاد این فعال کفش این مساله مانع بزرگی در پیشرفت صنعت کفش می شود که این خود مشکل بزرگی برای تولید کنندگان داخلی در پی دارد.
    وی با اشاره به اینکه تنها چند کارخانه انگشت شمار اقدام به تولید چرم مرغوب و طبیعی می کنند و این مساله به صنعت چرم و کفش که روزگاری شهره عام و خاص در اصفهان بود لطمه وارد می کند، به خبرنگار ما می گوید: اصفهان در زمینه تولید کفش سابقه بسیار زیادی دارد و در گذشته کفش اصفهان علاوه بر پاسخگویی به نیاز داخل، یکی از صادرکنندگان بزرگ بود، اما اکنون به این خاطر که نه قالب ها با دقت تولید می شوند و نه کفش ها آنطور که باید و شاید عامه پسند هستند، چینی ها گوی سبقت را از کفش اصفهان ربوده اند .
    وی ادامه می دهد: متاسفانه در سال های اخیر این صنعت بنا به دلایلی از جمله عدم حمایت از سوی مسئولین ذیربط و عدم تخصیص تسهیلات و امکانات مورد نیاز، با رکود تولید و در نتیجه بی رغبتی صنعتگران و تعطیلی واحد های تولیدی کفش مواجه شده است.

    مد،رنگ و قالبی که دلخواه نیست

    در حالی که امروزه در بین مردم و به خصوص نسل جوان و میانسال، مد، طرح، رنگ، طرح قالب و راحتی بعد از مرغوبیت کفش ملاک است اما به علت تمام این دلایل، کفش اصفهان آن طور که باید و شاید بین مردم جا نداشته و همین عاملی شده که از تولیدات چینی عقب بیافتد.
    حالا یکی از مناطقی که در اصفهان در سیطره چشم بادامی ها است، بازار شهدا است که این امکان را به تو می دهد که بی کیفیت ترین کفش ها را به ارزانترین قیمت تهیه کنی.کفشهایی که اگرچه تنوع دارند، اما رنگ از رخ بقیه بازارهای کفش گرفته اند و استاندارد بودن کفش ها را زیر سوال برده اند. به گفته سیاوشی که یکی از فعالان بازار کفش است، طرح و رنگ کفش های چینی و اروپایی از تنوع لازم برخوردار است و این امر به تنهایی سبب شده تا مارک های خارجی طرفداران بیشتری را در جامعه پیدا کنند گرچه اگر بتوانی جنس مرغوب را از نامرغوب تشخیص دهی، چرا که معمولا جنس های تقلبی به عنوان مارک و با قیمت های بسیار بالا فروخته می شوند.
    به عقیده او هم اکنون، سیلی از واردات کفش های چینی بی کیفیت روانه بازار داخلی کشور شده و با توجه به پایین بودن قیمت اقلام وارداتی…تولیدات داخلی در حاشیه قرار گرفته است.

    کاهش 40میلیونی تولید در صنعت کفش

    در طول چند سال گذشته، سهمیه تولید در صنعت کفش اصفهان از 45تا 51 میلیون به 11 میلیون جفت کفش یا دمپایی و… کاهش داشته است و بسیاری از کارگاههای کوچک و سنتی تولید کفش، تعطیل و کارگرانشان به خیل بیکاران افزوده شده اند.
    اکبر زاهدی ، رییس اتحادیه کفاشان اصفهان در این زمینه به خبرنگار ما گفت: با وجود اینکه در تامین برخی از مواد اولیه با مشکل مواجه هستیم ولی صنعت کفش اصفهان حرف های زیادی برای گفتن دارد و باید از این صنعت حمایت شود.
    وی ادامه می دهد: برخی از واحدها، مشکل نقدینگی دارند و باید مشکلاتشان حل شود و با وجود ویروس کرونا این مشکلات افزوده شده و اگر دولت حمایت های لازم را از این صنف نداشته باشد با مشکلات جدی در این زمینه روبرو خواهند شد.
    رئیس اتحادیه کفاشان استان اصفهان، همچنین از کاهش بیش از 40میلیونی تولید در صنعت کفش این استان طی یک دهه گذشته خبر می دهد و می گوید: اکنون با وجود چهارکارخانه بزرگ و بیش از 460 کارگاه کوچک تولید کفش در استان اصفهان صنعت کفش بیمار شده وبه علت سیاست های نادرست اقتصادی، بسیاری از کارگاههای سنتی و کارگاههای کوچک یا تعطیل یا نیمه تعطیل شده اند.

  • مثل اینکه دیگر بنی آدم ز یک گوهر نیستند

    مثل اینکه دیگر بنی آدم ز یک گوهر نیستند

    مردم ایران به پهنای تاریخ، ارزش زیادی به برگزاری آیین و سنت های باستانی قایل هستند و این نیکو شمرده میشود. قبول دارم که در این وضعیت روحی، برگزاری محفلی شاد و دورهم بودن و ساعاتی خوش بودن بد نیست، اما مسایلی که آزاردهنده به شمار میرود تشریفات بی لزوم واغراق آمیز است.
    اگر در روز شب یلدا، سری به گل فروشی ها میزدید میتوانستید موج این تشریفات را از نزدیک نظاره کنید.
    سبد میوه ها و آجیل های گرانبها که به گلهایی قیمتی تر مزین میشد.
    خنچه های عروس و داماد هایی که در صفحات مجازی به اشتراک گذاشته شد و بیشتر شبیه نمایشگاه لباس و مد بود تا خنچه. از لباس زیر گرفته تا انواع و اقسام پالتو و کفش و سرویس جواهرات.
    بله، قبول داریم که هر که بامش بیش، برفش بیشتر اما آیا اشتراک این موارد در حالیکه تازه عروس و داماد های زیادی حتی در اندوه دسته گلی بودند، شایسته است؟
    همین کارها میشود که برای نمایش جهیزیه عروس حتی توالت و آفتابه را هم تزیین میکنیم و مرغ ها ی درسته را در فریزر عروس خانم، روبان میبندیم که بقیه بتوانند تماشا کنند.
    همین روال را داریم که عکس میز غذاهایمان را در فضای مجازی به اشتراک میگذاریم و سینی های پر از ماهیچه و انواع پلو وچلو را در معرض دید کسانی قرار میدهیم که از فشار نداری، ماه هاست لب به گوشت نزده اند.
    این گونه میشود که لباسهای مارک را تبلیغ میکنیم و برای خرید یک بلوز مارک مبالغ هنگفت میپردازیم و سرو دست میشکنیم تا ما زودتر آن را بخریم.کل فضای مجازی ما شده است نمایش توان مادی و تشریفاتی مان.
    تشریک لحظات خاطره انگیز و غم و شادی در این فضا ها میتواند، خوشایند باشد اما نمایش برتری مادی نکوهیده است.
    کاش به جای این همه نمایش تشریفات و مارک و تزیین کمی در صدد نشر موضوع یک کتاب و مطالب مفید و انعکاس دردهای جامعه و چاره اندیشی برای آن بودیم اما افسوس که هر روز شاهد تشریفات بیشتر و بیشتر در همه امور هستیم .
    از مراسم های آنچنانی ویارانه و بی بی شاور تا آرایش های سلطنتی اتاق نوزاد و بعد هم تولد ها و مهمانی های پر زرق و برق.
    اگر دل ما به حال خود ما نسوزد دل هیچ کس به حالمان نخواهد سوخت. بیایید تشریفات را کمتر و همدلیها را بیشتر کنیم.

  • پیوندی با عشق به توانایی

    پیوندی با عشق به توانایی

    آنجا که ناتوانی معنایی ندارد. وقتی از راهروی خانه بالا میروی، به عینه می توانی شاهد توانایی بدون مرزی باشی که در خانه کوچک مجید و سمیه، تمام قد پیداست. اینجا فاصله ای است که بین توانایی و ناتوانی مرز می گذارد. سمیه زن جوانی است که با وجود اینکه یک پایش را از دست داده، اما برای خودش دنیای دیگری ساخته و اکنون به عنوان یک کارآفرین برتر توانایی هایش را به رخ می کشد.
    34 ساله است، در شهر اراک به دنیا آمده و اکنون ساکن اصفهان است، سه برادر و یک خواهر دارد و چهارمین فرزند خانواده است. از همان ابتدا که وارد خانه اش می شوی، پیکرتراشی هایش نظرت را جلب می کند. شمایل دو آهو که رخ به رخ هم روی چوب مرده تراشیده شده اند و حالا زنده تر و زیباتر از چیزی است که می توانستی تخیل کنی .
    به قول خودش حدود 9 سالی است که به شکل حرفه ای این کار را دنبال می کند و با فروش آن ها خرج زندگیش را درمی آورد. زندگی جدیدش از 19 سال پیش شروع شده، وقتی که تا یک قدمی برنده شدن در مسابقات دو میدانی مدرسه بوده، اما یکدفعه پایش می شکند و این شکستگی عادی نبوده، همان جا بوده که استخوان در گوشت فرو می رود و این آغاز ماجرایی بوده که او برای همیشه پای چپش را از دست بدهد. همان موقع پزشکان متوجه می شوند که سرطان مغز استخوان پیشرفته، به پایش زده و پدرش باید یا او یا قطع پای او را انتخاب کند. قطع عضوی که تا بالای زانو باعث شد او برای همیشه عصا به دست شود، اما نه روحیه اش را و نه امید به زندگی بهتر را از دست داده.
    از اینکه معلول است، اصلا ناراحت نیست خودش می گوید: اتفاقا خیلی هم خوشحالم. احساس می کنم پیش خدا رو سفیدم. خدا من را خیلی دوست دارد. محال است از او چیزی بخواهم و ندهد. وقتی می دانم خدا وجود دارد و پناه من است، چرا امیدوار نباشم؟ حالا دو تا بچه دارم و زندگی خوبی هم دارم با مردی ازدواج کردم که دوستش دارم و بچه هایی که یک دنیا برایم ارزش دارند.

    برگردیم به عقب اگر پا داشتی، اما این زندگی را پیدا نمی کردی خوشحال تر بودی؟

    نه باز هم زندگیم را انتخاب می کردم و احساس می کنم که اگر می خواستم بین پایم و سرنوشتم یکی را انتخاب کنم، زندگی اکنونم را انتخاب می کردم.
    از سختی های زندگی هرگز نترسیده و می گوید: هیچوقت، نمی خواستم دستم جلوی کسی دراز باشد، برای همین فکر کردم که چه کاری می توانم با دست هایم انجام دهم. با این کار کمی آشنایی قبلی داشتم و شروع کردم بدون اینکه کلاس آموزشی رفته باشم.
    اعتقاد دارد که در زندگی مشترک خیلی از این محدودیت ها به چشم نمی آید و برای هردونفر فرصتی برای تجربه های تازه است. او با اینکه از ابتدا با معلولیت جسمی به دنیا نیامده، اما با توانایی هایش توانسته اشتغال کوچکی ایجاد کند. به نظرش خیلی چیزها سخت است، ولی این سختی ها اگر قوی باشی می گذرد.
    امیرمهدی 5 ساله و آرمیتا 2 ساله حاصل زندگی اوست که در کنارش توانسته انواع کارهای هنری از کار روی شیشه و ویترای گرفته تا کار روی چوب و خیلی چیزهای دیگر که جذابیت خودشان را دارند. گویا اینهمه توانایی در ذهنت هنوز نمی گنجد.

    برای ازدواج مشکلی نداشتی ؟

    ما در یک سفر زیارتی باهم آشنا شدیم و از همان اول همسرم و خانواده اش شرایط من را پذیرفتند. همسرم 15 سال از من بزرگتر است ولی به خوبی تفاهم داریم و همیشه عشق است که زندگی ما را پایدار نگه داشته است.
    روزهای تلخ و دردناک زندگیاش زیاد است، اما توانسته با قدرت از پس مشکلات برآید و امروز یک معلول موفق برای خود و جامعه اش باشد.

    از اتفاق خوب زندگی ات بگو؟

    از شیرینی های زندگی من، ورود همسرم به زندگیام بود، او مردی بسیار مهربان و با درکی بالا است و مهمترین دلیل پیوند ما همانطور که قبلا هم گفتم، عشقی است که بین ما جریان دارد و حالا فکر می کنم که بسیار خوشبختم و با دو فرزندم و همسرم زندگی خوبی دارم .
    بیکاری را دوست نداشتم
    کارآفرینی، یکی دیگر از برنامه های زندگی من بوده است و در این زمینه نیز موفق شدم تجربه های خوبی را کسب کنم، طوریکه با صنایع دستی و ساخت زیورآلات توانستم به عنوان کارآفرین برتر شناخته شوم و حتی به دیگران هم آموزش بدهم.به نظر من این همه موهبت را از طرف خدا دارم و معتقدم که باید آنقدر قوی باشیم که دیدگاه های مثبت را از دست ندهیم و آن را مشوق برنامه های آینده خود قرار دهیم.

    مجله خبری شماره 14 | inhaftemag.com

  • نیروگاه خورشیدی در امامزاده میرزین العابدین ورزنه راه‌اندازی شد

    نیروگاه خورشیدی در امامزاده میرزین العابدین ورزنه راه‌اندازی شد

    به گزارش این هفته؛ به نقل از روابط عمومی اداره کل اوقاف و امور خیریه استان اصفهان، امرالله اصغری ورزنه با اشاره به عملیات اجرایی صورت گرفته در موقوفات شهرستان بن رود و جرقویه علیا اظهار داشت: اتمام سفید کاری حرم امامزاده علی بن محمد روستای جندان با اعتبار 100 میلیون تومان از جمله اقدامات صورت گرفته بود که این اعتبار با کمک خیران تامین شده است.
    وی نصب نیروگاه خورشیدی در امامزاده میرزین العابدین ورزنه را از دیگر اقدامات صورت گرفته دانست و اضافه کرد: این طرح نیز با اعتباری بالغ بر 100 میلیون تومان از محل تسهیلات سازمان اوقاف اجرایی شده است.
    سرپرست اداره اوقاف و امور خیریه بن رود و جرقویه علیا با اشاره به عملیات سنگ فرش حیات امامزاده خیرالنساء روستای فارفان بخش بن رود ابراز داشت: این سنگ فرش به مساحت یک هزار و 100 متر مربع است که با 60 میلیون تومان در حال اجرا است.
    وی با بیان اینکه عملیات کاشی کاری و آجر نما رواق بیرونی امامزاده ابوسعید روستای دستجرد بخش جرقویه علیا به مساحت تقریبی 350 مترمربع با هزینه ای بالغ بر 200 میلیون تومان در حال اجرا است، ادامه داد: این پروژه به زودی بهره برداری می‌شود.
    اصغری ورزنه با اشاره به عملیات سنگ فرش حیات زیارتگاه سید حسن و سید مصطفی شهر حسن آباد به متراژ 500 مترمربع ادامه داد: این پروژه با هزینهای بالغ بر 150 میلیون تومان توسط خیر نیک اندیش آقای شاپور محمدی اجرایی شد.
    برگزاری سالروز شهادت سردار سلیمانی
    وی همچنین به برگزاری مراسم سالروز شهادت سردار دل‌ها حاج قاسم سلیمانی و همراهان وی ابراز داشت: بی شک راه حقیقت وحقیقی این شهدای والامقام و گرانقدر پیوسته ادامه دارد.
    سرپرست اداره اوقاف و امور خیریه بن رود و جرقویه علیا با اشاره به برگزاری مراسم یادبود اولین سالگرد این شهید عزیز به همراه ختم قرآن ، سخنرانی و مداحی مداحان اهل بیت در سالن گلستان شهدای شهر ورزنه در جوار بقعه ملاحسن ورزنه ابراز داشت: این مراسم با حفظ پروتکل‌های بهداشتی برگزار شد.

  • 163هزار مشترک خانگی کم مصرف استان اصفهان مشمول طرح “آب امید” می شوند

    163هزار مشترک خانگی کم مصرف استان اصفهان مشمول طرح “آب امید” می شوند

    به گزارش این هفته؛ تخفیف طرح ملی “آب امید” به مشترکانی اختصاص می‌يابد که مصرف ماهانه آن‌ها حداکثر تا یک سوّم الگوی مصرف است. بر اساس قانون توسعه و بهینه سازی آب شرب شهری و روستایی کشور که در سال ۹۴ تصویب شد، الگوی مصرفی آب برای نقاط مختلف کشور با توجه به آب و هوای هر نقطه تعریف گردیده است و طبق آن در هر منطقه سردسیری الگوی مصرف آب بین ۱۳ متر مکعب به ازای هر نفر است که این رقم برای مناطق گرمسیری ۱۸ متر مکعب مشخص شده است و به طور کلی متوسط الگوی مصرف در کل کشور ۱۵ متر مکعب در ماه محاسبه گردیده است. این در حالیست که الگوی مصرف آب در اصفهان 14 متر مکعب تعریف شده است و به منظور چگونگی اجرای طرح ملی “آب امید” در استان اصفهان گفتگویی با مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب استان داشتیم که از نظرتان می گذرد:

    در اجرای طرح “آّب امید” در استان اصفهان چه مولفه هایی مدنظر قرار گرفته است ؟

    دستورالعمل اجرایی “آب امید” براساس دستور معاون اول ریاست جمهوری می باشد که اجرای مفاد بند (2) تصویب نامه شماره 106629/ت 58259 به تاریخ 23/9/1399 است و بدین ترتیب شرکت آبفا با ارسال پیام شفاف به مشترکان در خصوص میزان مصرف آب در طی یک دوره، آموزش به مردم در جهت تغییر رفتارمصرفی و ایجاد انگیزه در تغییر مصرف، مردم را ترغیب می کند که تحت پوشش مزایای طرح ملی “آب امید” قرار گیرند.
    در حال حاضر الگوی مصرف آب در اصفهان 14 مترمکعب است که پایین تر از الگوی کشوری است، براین اساس کدام دسته از مشترکین جز کم مصرف ها محسوب می شوند؟
    الگوی مصرف، مقدار آب تعیین شده استانی است، که طبق ماده (1) قانون توسعه بهینه سازی آب شرب شهری و روستایی در کشور برآورد می گردد که در سال جاری در استان اصفهان 14 متر مکعب تعیین شده بدین ترتیب مشترک کم مصرف به آن دسته از مشترکین خانگی اطلاق می شود که مصرف آنان، با لحاظ زمان و مکان مصرف(مصوبه هیئت وزیران) معادل یک سوم الگوی مصرف استانی باشد. که در استان اصفهان تا 5 متر مکعب است .

    سایر مشترکین به چند دسته تقسیم می شوند؟

    مشترک خوش مصرف مشترکینی هستند که متوسط مصرف ماهانه آنان بیش از یک سوم الگوی مصرف و کمتر از حد الگوی مصرف استان باشند و در استان اصفهان بین 5 تا 14 متر مکعب است و مشترکین پرمصرف متوسط مصرف ماهانه آنها بیش از الگو و کمتر یا مساوی دو برابر الگوی مصرف است، که دراستان اصفهان بین 14 تا 28 متر مکعب است. همچنین مشترک بد مصرف آن دسته از مشترک خانگی آب هستند که متوسط مصرف ماهانه آنها بیش از دو برابر الگوی مصرف باشد و بیش از 28 متر مکعب آب طی یک ماه مصرف می کنند.

    موارد فوق در مجتمع ها به چه صورت محاسبه می گردد؟

    در مجتمع ها، میزان مصرف بر تعداد واحد تقسیم می شود و در مرحله بعد تقسیم بر تعداد روز و ضربدر 30 می گردد. هر واحدی طی 30 روز، در صورتی که کمتر از 5 متر مکعب مصرف کرده باشد، مشمول طرح امید می شود.

    چند درصد مشترکین آب در استان مشمول این طرح می شوند؟

    اکنون یک میلیون و 721 هزار واحد مشترک خانگی در استان اصفهان داریم که از این رقم، 9 درصد شامل این طرح می شوند 163 هزار واحد مسکونی را دربر می گیرند.

    برآورد شرکت آبفا از میزان تخفیف هایی که به مشمولین این طرح می دهد چقدر می باشد؟

    طبق برآوردهای صورت گرفته حدود 2میلیارد و 300 میلیون تومان بابت آب بها و دفع بهداشتی فاضلاب و تبصره3 ، حدود 3 میلیارد و 900 میلیون تومان بابت آبونمان به این دسته مشترکین تخفیف داده می شود که در مجموع 6 میلیارد و200 میلیون تومان طی یکسال به مشمولین طرح ملی “آب امید”، تخفیف در نظر گرفته شده است. چرا که آب بها و کارمزد دفع فاضلاب ، آبونمان آب و فاضلاب و تبصره های قانونی مرتبط با آن محاسبه ولی دریافت نمیگردد.

    163هزار مشترک خانگی کم مصرف استان اصفهان مشمول طرح "آب امید" می شوند

    هدف از اجرای این طرح چه بوده است؟

    نهادینه کردن رابطه متقابل شرکت – مشترک برای تحقق برنامه های مدیریت مصرف، کاهش حداقل 10درصد از مجموع آب مصرفی مشترکین پرمصرف و بد مصرف، استفاده موثر از دانش، تفکر و فناوری برای تحقق برنامه ها، اهداف مدیریت، تقویت اعتماد متقابل مشترکین و شرکت با تمرکز بر پایبندی به برنامه و تعهدات از مهمترین اهداف اجرای این طرح می باشد.

    این طرح از چه زمانی در استان اصفهان عملیاتی شده است؟

    از یکم دی ماه سال جاری این طرح در دستور کار قرار گرفت و سکونت گاه های خالی از سکنه و بدون مصرف، باغ ویلا، اقامتگاه های غیردائم، انشعاب های غیرمجاز شناسایی شدند و مشمول طرح نمی شوند.

    مشترکین از چه راه هایی از میزان مصرف آب بها طی یک دوره مطلع می شوند؟

    یکی از راههای اطلاع رسانی و آگاهی بخشی مشترکین، رسم نمودار مصرف در لینک صورتحساب و سامانه ها، نمایش پیمانه در سامانه های شرکت و درج در متن پیامک صورتحساب می باشد. به عنوان مثال به مشترک پیامک می شود مشترک خوش مصرف گرامی میانگین مصرف دوره جاری شما 9متر مکعب در ماه می باشد، ضمن تشکر بابت رعایت الگوی مصرف، در صورت کاهش میانگین 4 متر مکعب در ماه از مزایای طرح ملی “آب امید” بهره مند می شوید.

    چگونه سایر مشترکین را نیز به بهره مندی از مزایای طرح ملی “آب امید” ترغیب می کنید؟

    با ارسال پیامک به مشترکین بد مصرف این امر صورت صورت می گیرد، برای مثال تحت عنوان مشترک گرامی میانگین مصرف شما در دوره جاری 30متر مکعب در ماه می باشدکه به میزان 16 متر مکعب بیش از الگوی مصرف است. بر این اساس در طبقه مشترکین بد مصرف قرار گرفته اید . با کاهش مصرف خود، از مزایای طرح ملی “آب امید” بهره مند گردید.

    چه زیرساختی برای اجرای بهینه طرح ملی “آب امید” مد نظر قرار گرفته است؟

    تمهیداتی در این زمینه لحاظ شده که می توان به ارتقای کیفیت لوازم اندازه گیری مصرف مشترک، بهبود فرآیند تعویض کنتورهای معیوب، اطلاع رسانی و آموزش مستمر به مامورین و مشترک، تشویق استفاده از لوازم کاهنده و اصلاح ساختارتعرفه های عملیاتی آب بها اشاره کرد.

  • پیشرفت 50 درصدی  اصلاح شبکه فرسوده 9 روستای تیران و کرون

    پیشرفت 50 درصدی اصلاح شبکه فرسوده 9 روستای تیران و کرون

    به گزارش این هفته؛ سعید عابدینی افزود: در این طرح مقرر شد شبکه فرسوده آب روستاهای کردعلیا، علی آباد، آب گرم، آب پونه، الله آباد، خرمنان، دره بید، میرآباد و ورپشت اصلاح و بازسازی شوند که هم کنون با همیاری و مشارکت دهیاری ها این عملیات در حال اجرا است.ُ
    وی با بیان اینکه از 50 روستا که در منطقه تیران و کرون قرار دارند 41 روستای آن تحت پوشش آبفا است تصریح کرد: جمعیت روستایی منطقه تیران و کرون بالغ بر 37 هزار نفر می باشد که تاکنون بیش از 16 هزار انشعاب آب به روستاییان واگذار شده است.
    مدیرآبفا تیران و کرون با اشاره به تامین پایدار آب شرب روستای علی آباد عنوان کرد: با اجرای طرح 100-300 روستای علی آباد از آب شرب پایدار بهره مند می شود.
    عابدینی طول شبکه توزیع آب روستایی منطقه تیران و کرون را 300 کیلومتر اعلام کرد و افزود: طول خط انتقال آب روستایی 139 کیلومتر می باشد و حدود 30 درصد شبکه توزیع نیاز به اصلاح و بازسازی دارد، که در صورت تامین منابع مالی اصلاح شبکه فرسوده توزیع آب روستاها در منطقه تیران و کرون در دستور کار قرار می گیرد.
    وی هدر رفت آب روستاها در منطقه تیران و کرون را 30درصد دانست و تصریح کرد: با اجرای طرح 100 -300 در منطقه تیران و کرون پیش بینی می شود این رقم به 28 درصد کاهش یابد .
    مدیر آبفا تیران و کرون به منابع آب محلی در این منطقه اشاره کرد و اظهار داشت: آب شرب برخی از روستاها از طریق 48 حلقه چاه،2 دهنه چشمه و یک باب قنات تامین می شود، این در حالیست که در سال های نرمال از لحاظ بارندگی، آبدهی این منابع حدود 140 لیتر در ثانیه بوده و در سالهای اخیر بدلیل وقوع خشکسالی های پیاپی به 40 لیتر درثانیه کاهش یافته است.
    عابدینی به تاسیسات آبرسانی روستایی پرداخت و بیان داشت: 42 باب مخزن با ظرفیت بیش از 20 هزار مترمکعب و 5 فقره ایستگاه پمپاژ آب از جمله مهمترین تاسیسات آبرسانی در این منطقه است و در سال های اخیر با نصب فلومتر و احداث حوضچه های فشار شکن آب شرب عادلانه میان روستاییان توزیع می شود.

    پیشرفت 50 درصدی اصلاح شبکه فرسوده 9 روستای تیران و کرون