دسته: اقتصادی

به گزارش مجله خبری این هفته؛ این در حالی است که در تولید تختال محیط گاز شیرین نیز با تولید 303 هزار تن در سال 99، رشد 139 درصدی نسبت به سال 98 محقق شد و از خروج مقادیر زیادی ارز از کشور جلوگیری به عمل آمد.
عباس اکبری محمدی افزود: میزان تولید فولاد محیط شیــرین از 85 هزار تــن در سال 1397 به 127 هزار تن در سال 1398 و به 303 هزار تن در سال 1399 رسید که به ترتیب رشد 50 و 139 درصدی را به همراه داشت. ضمن اینکه تولید فولاد محیط ترش از حدود 3 هزار تن در سال 1397 (که مربوط به تولید آزمایشی بود) به 180 هزار تن در سال 1398 و 275 هزار تن در سال 1399 رسید که رشد حدود 53 درصدی داشته است.
وی تصریح نمود: تولید تختال‌هایی که تأمین‌کننده ورق‌های موردنیاز در قسمت‌های حساس صنایع نفت و گاز هستند، از سال 1397 در دستور کار شرکت فولاد مبارکه قرار گرفت و به علت آنکه صنایع نفت و گاز از استاندارد API استفاده می‌کردند طراحی این محصولات نیز بر این اساس انجام گرفت.
معاون بهره‌برداری یادآور شد: برای اولین بار در ایران فرایند طراحی این محصولات با درخواست مشتری از قسمت فروش در واحد ترو پروسس مدیریت MPT آغاز شد و این واحد در تعامل با مشتری از یک طرف و دفتر فنی تولید و قسمت‌های عملیاتی تولید ناحیه فولادسازی از طرف دیگر، اقدام به طراحی اولیه این محصولات نمودند، به‌طوری‌که بعد از تولید آزمایشی و تأیید کنترل کیفی برای مشتری ارسال و تولید آزمایشی تا تبدیل‌شدن به محصول نهایی ( که در این مورد غالبا لوله‌های انتقال است) در کارخانه مشتری ادامه یافت .
عباس اکبری محمدی همچنین به موارد مصرف این محصولات اشاره و گفت: مصرف عمده فولادهای محیط شیرین در پروژه‌های گازرسانی در نقاط مختلف کشور و عمده مصرف فولادهای محیط ترش برای پروژه ملی و استراتژیک خط لوله انتقال نفت خام از گوره به جاسک بوده است که تنها در این پروژه از خروج 400 میلیون دلار ارز از کشور فقط در بخش فولادسازی آن جلوگیری به عمل آمد.
معاون بهره‌برداری در پایان از واحدهای فروش ، برنامه‌ریزی تولید، متالورژی و روش‌های تولید، کنترل کیفیت، آزمایشگاه‌های فولادسازی و محصول، تعمیرگاه مرکزی و خرید که در تولید تختال‌های محیط ترش و شیرین همکاری لازم را با ناحیه فولادسازی و ریخته‌گری مداوم داشته‌اند تشکر و قدردانی نمود.

کنترل دقیق تطابق محصول تولیدشده با استاندارد و الزامات اختصاصی هر پروژه

در ادامه غلامرضا سلیمی مدیر ناحیه فولادسازی و ریخته‌گری مداوم نیز در خصوص فرایند تولید این محصولات یادآور شد: فرایند تولید این نوع از فولاد دارای حساسیت‌های ویژه در هر چهار مرحله تولید، یعنی کوره‌های قوس ، متالورژی ثانویه ، ریخته‌گری و آماده‌سازی تختال است. تنظیم اولیه عناصر و دما در کوره‌های قوس ، تنظیم نهایی عناصر و دما در متالورژی ثانویه، به‌ویژه کاهش گوگرد با فرایند گوگردزدایی و همچنین کاهش هیدروژن که با طی سیکل گاززدایی صورت می‌پذیرد، کنترل شرایط ریخته‌گری که باعث جلوگیری از عیوب جدایش فیزیکی و شیمیایی حتی در مقیاس میکروسکوپی می‌شود و در نهایت شرایط خاص خنک‌کاری و بازرسی که در واحد آماده‌سازی تختال توسط پرسنل این واحد و کنترل کیفی می‌بایستی اعمال گردد، گوشه‌ای از حساسیت تولید این محصول است.
وی تأکید کرد در همه این مراحل تطابق محصول تولیدشده با استاندارد و الزامات اختصاصی هر پروژه به‌دقت کنترل و بعد از دریافت تأیید نهایی، تولید انبوه آغاز گردید. ضمن اینکه باید گفت در مورد فولادهای محیط گاز ترش به علت وجود حساسیت‌های بیشتر حتی در طراحی، نمایندگان مشتری حاضر بوده و دغدغه‌ها و الزامات موردنظر خود را پیگیری می‌نمودند.

تدوین شرایط لازم برای ریخته‌گری گریدهای مخصوص محیط ترش و شیرین به‌همت کارشناسان و متخصصان ناحیه فولادسازی و ریخته‌گری مداوم

محیی الدین اتحادتوکل رئیس برنامه ریزی و کنترل تولید فولادسازی نیز در این خصوص گفت: با توجه به شرایط محیطی مصرف گریدهای محیط ترش و شیرین، نیاز به حذف گوگرد و هیدروژن محلول در فولاد است؛ لذا پس از تخلیه ذوب از کوره‌های قوس الکتریکی و افزودن عناصر آلیاژی اولیه عملیات حذف گوگرد در واحد متالورژی ثانویه انجام‌شده و پس از تنظیم دما در واحد پیشرفته گاززدایی در خلأ (RH)هیدروژن محلول در ذوب کاهش می‌یابد. پس از نمونه‌گیری و تأیید واحد کنترل کیفی، در آخرین مرحله عناصر آلیاژی موردنیاز تنظیم‌شده و پاتیل مذاب به ماشین ریخته‌گری ارسال می‌گردد.
وی تصریح نمود: با توجه به اینکه تختال‌های مذکور جهت تولید لوله‌های انتقال نفت و گاز استفاده می‌شود و به لحاظ ترکیب شیمیایی نفت و گاز توجه به میزان خوردگی لوله‌ها از اهمیت بسیار زیادی برخورداراست، در هنگام ریخته‌گری تختال‌های مذکور، کنترل شرایط ریخته‌گری جهت تولید تختال با آنالیز شیمیایی یکنواخت و بدون ناخالصی از اهمیت بسزایی برخوردار است ،به‌طوری‌که جهت آمادگی ریخته‌گری تختال‌های مذکور مذاکرات متعددی با شرکت‌ها و واحدهای نورد و لوله‌سازی به‌عنوان مشتری و همکار انجام پذیرفت و نقشه راه جهت تولید تدوین گردید. با توجه به شرایط تدوین‌شده، کارشناسان و متخصصان ناحیه فولادسازی و ریخته‌گری مداوم شرایط لازم برای ریخته‌گری گریدهای مخصوص محیط ترش و شیرین را تدوین کردند که به‌طور مختصر می‌توان به دما و سرعت مناسب ریخته‌گری، نرخ خنک‌کاری تختال ، چگونگی سکوئنس ماشین ریخته‌گری، شرایط خنک کاری تختال در واحد آماده‌سازی تختال و چگونگی انجام آزمایش‌ها بر روی تختال اشاره نمود.
موفقیت ناحیه فولادسازی و ریخته‌گری مداوم در گذراندن کلیه تست‌های HIC و SCC در زمینه تولید محصولات در محیط گاز ترش و شیرین
سنایی نژاد سرپرست دفتر فنی ریخته‌گری مداوم ناحیه فولادسازی و ریخته‌گری مداوم نیز گفت: از مشکلات اولیه که در ریخته‌گری تختال‌های محیط ترش وجود دارد تکنولوژی استفاده از Dynamic Soft Reduction است که جهت رفع جدایش شیمیایی در مرکز تختال مورداستفاده قرار می‌گیرد. جهت استفاده از DSR ،کارشناسان ناحیه با تحقیقات زیاد با استفاده از دانش فنی و تجربیات موجود، اقدام به راه‌اندازی سیستم DSR بر روی ماشین 5 ریخته‌گری کردند و توانستند ریخته‌گری گرید گاز ترش را با کیفیت انجام دهند.
وی فرایند تست ماکرواچ جهت کنترل میزان جدایش شیمیایی ناخالص‌هاو عیوب داخلی تختال را از دیگر موارد مطرح در تولید گریدهای گاز ترش دانست و گفت: در پروژه مذکور فرایندهای تست در آزمایشگاه مورداستفاده قرار گرفت که بیانگر نقش مهم آزمایشگاه فولادسازی در تولید این محصول است. در مورد فولادهای محیط ترش نیز لازم بود مستندات فرایند تولید، کنترل کیفیت و مقادیر آزمایشگاهی به مشتری تحویل شود که همکاری کارکنان دفتر فنی تولید، آزمایشگاه فولادسازی، کنترل کیفیت، برنامه‌ریزی تولید و گواهی کیفیت در این زمینه ستودنی است.
سرپرست دفتر فنی ریخته‌گری مداوم ناحیه فولادسازی و ریـختـــه‌گری مـــداوم به بعضـــی از استــــانــــداردهای مورداستفاده در تولید این محصول نیز اشاره و تصریح کرد: استانداردهای مورداستفاده در تولید گریدهای مذکور استاندارد API 5L PSL2 جهت گرید گاز ترش API X60 MS و گریدهای گاز شیرین API GR-D X42 X52 X60 X70 است. در تولید محصولات در محیط گاز ترش و شیرین، ناحیه فولادسازی و ریخته‌گری مداوم موفق به گذراندن کلیه تست‌های HIC و SCC شده‌اند که مورد تأیید مصرف‌کننده‌ها است.

در آن زمان کرسی نشینان مجلس دولت را مکلف کردند که اقدام به راه اندازی این سامانه کند. سامانه ای که طبق قانون باید به ثبت حقوق و مزایا اقدام می کرد و امکان تجمیع کلیه پرداخت ‌ها به مقامات، رؤسا، مدیران کلیه دستگاه های اجرایی شامل قوای سه‌گانه جمهوری اسلامی ایران اعم از وزارتخانه‌ ها، سازمان ‌ها و مؤسسات و دانشگاه ها، شرکت های دولتی، مؤسسات انتفاعی وابسته به دولت، بانک ها و مؤسسات اعتباری دولتی، شرکت های بیمه دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی (در مواردی که آن بنیادها و نهادها از بودجه کل کشور استفاده می ‌نمایند)، مؤسسات عمومی، بنیادها و نهادهای انقلاب اسلامی، مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان قانون اساسی، بنیادها و مؤسساتی که زیر نظر ولی ‌فقیه اداره می ‌شوند و همچنین دستگاه ها و واحدهایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است اعم از اینکه قانون خاص خود را داشته و یا از قوانین و مقررات عام تبعیت نمایند نظیر وزارت جهاد کشاورزی، شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی گاز ایران، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، سازمان گسترش نوسازی صنایع ایران، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، سازمان بنادر و کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و شرکت های تابعه آنها، ستاد اجرایی و قرارگاه های سازندگی و اشخاص حقوقی وابسته به آنها را فراهم نماید، به نحوی که میزان ناخالص پرداختی به هر یک از افراد فوق مشخص شود و امکان دسترسی برای نهادهای نظارتی و عموم مردم فراهم می شد.
اما هنوز که هنوز است در حالی که پایمان به سال 1400 باز شده باز هم این شفافیت نه برای مردم مشخص شده و نه در سامانه ثبت شده است. گویا تعداد صفرهای بسیاری از مدیرانی که آن روزها هم مایل به مشخص شدن حقوقشان نبودند، حالا نیز در سامانه جا نمی گیرد.
این ها همه در حالی است که بررسی دو سناریو دولت و مجلس در خصوص افزایش حقوقها در سال 1400 نشان می‌دهد، حداکثر حقوق پرداختی به برخی مدیران دولتی از مرز 30میلیون تومان عبور کرده است و شاید همین مساله باعث شده که خیلی ها از میزان دریافتی بسیار بالایی که دارند خجالت بکشند و سعی کنند از زیربار قانون دربروند.
جالب اینجاست که در کنار سرپیچی دستگاه‌ها از بارگذاری اطلاعات که مانع شفافیت و جلوگیری از تضییع بیت المال شده، برخی از دستگاه‌هایی که اقدام به انتشار فیش‌های حقوقی کرده‌اند، میانبرهایی را برای فرار از اعلام رقم دقیق حقوق و مزایای دریافتی مدیران شأن در پیش گرفته‌اند و صرفاً عددی را ذکر می‌کنند که به عنوان حداقل دریافتی، به حساب کارکنان و مدیران واریز می‌شود.
این سرپیچی کردن ها در موقعیتی که بسیاری از مردم زیرخط فقر هستند و میزان دریافتیشان حتی به 3میلیون هم نمی رسد، تنها و تنها از یک مساله پرده برداری می کند، اینکه بسیاری از مدیرانی که بر کوخ ها نشسته اند و از حال کارگران با دستمزدهای بسیار ناچیز خبر دارند نمی خواهند از میزان حقوقی که چند برابر دریافتی یک کارگر است رونمایی شود .
در این میان هیچ اهرم بازدارنده یا فشاری هم وجود ندارد که بتواند سازمان ها را وادار کند که به این اتاق شیشه ای بیایند . گویا در این آب گل آلوده اقتصاد ایران هرکسی بخواهد کار خودش را می کند و راه های فرار هم به خوبی برایش باز است.
شاهد این مدعا هم شرکت‌های دولتی هستند که هر سال بیش از ۷۰ درصد بودجه کل کشور را از آن خود می‌کنند و علی رغم این حجم از پولی که به این شرکت‌ها تزریق می‌شود، شاهد افزایش زیان دهی شرکت‌های دولتی هر سال نسبت به سال قبل هستیم.
گویی هر کس در این بازه زمانی ساز خودش را می زند و قانون هم هیچ علاقه ای به چسب زدن به زخم های توپ اقتصاد که از هر طرف سوراخ است ندارد.